Voor jou

Deze bestseller van Jojo Mojes (ging wereldwijd meer dan 3 miljoen keer over de toonbank en werd ook al verfilmd) stond al een tijdje op mijn verlanglijstje.  Lees : dit boek stond al even opgeladen op mijn e-reader.

Ja, ik lees bijna alle boeken op een e-reader en besef dat ik hiermee tegen de stroom in ga van veel lezers die nog steeds (wellicht nostalgisch) een fysiek boek in handen willen hebben.  Ik heb deze e-reader (de Tolino van Standaard Boekhandel) al 2,5 jaar geleden gekocht en het is een echte aanrader.  Het is een paar boeken wennen, maar nu zou ik niks anders meer willen.  Altijd compact alle boeken die je nog wil lezen beschikbaar, handig als je bijvoorbeeld ergens in een wachtzaal terecht komt.  Bijkomend voordeel is zeker ook dat je het lettertype altijd kan instellen, optimaal voor jouw ogen (ik word al een dagje ouder).  Je kan ook zelfs in bed lezen zonder leeslamp.  Ik vind dat een e-reader zeker een plaats verdient in de top 10 van de ideale uitvindingen.

VOOR JOU GELEZEN

cms_visual_997267.jpg_1511496296000_403x640

VOOR JOU
Auteur : Jojo Moyes
Uitgeverij : De Fontein
432 blz.
Genre : Roman, Literatuur

‘Louisa’s wereld is klein.  Ze werkt in een café om de hoek en woont nog bij haar ouders, en hoewel ze ergens wel weet dat haar vriend Patrick niet de liefde van haar leven is, passen ze goed genoeg bij elkaar.  Lekker overzichtelijk.  Wills wereld is ook klein.  Vroeger had hij alles wat hij zich kon wensen – een goede baan, avontuurlijke vakanties, een mooie vriendin – maar door een ongeluk zit hij in een rolstoel, verlamd vanaf zijn nek.  Door de chronische pijn en zijn wanhoop ziet hij maar één uitweg.

Wanneer Louisa haar baan kwijtraakt, gaat ze aan de slag als Wills verzorger, en het duurt niet lang voor de tegenpolen botsen.  Als ze ontdekt wat Will voor ogen heeft, besluit Louisa alles op alles te zetten om hem van gedachten te doen veranderen.  Maar hoe overtuig je iemand dat er nog zo veel avonturen te beleven zijn, als je zelf de wereld niet durft te ontdekken ?’

Deze roman is echt heerlijk om te lezen, hier ga je vanaf de eerste pagina volledig in op.  Een geweldig én ontroerend boek … om op het puntje van de zetel in één adem uit te lezen.  Hij werd niet voor niets door De Standaard uitgeroepen tot dé feelgoodroman van het jaar.

Verder gaat het boek over het moeilijk en vaak emotioneel geladen onderwerp ‘euthanasie’, maar ook hier wordt geen standpunt uit de weg gegaan.

Het boek is heel levensecht geschreven.  Mocht de auteur morgen vertellen dat het verhaal gebaseerd is op waargebeurde feiten, dan ben ik ook onmiddellijk bereid om dat te geloven.

Ik geef ook nog enkele recensies mee uit de ‘vakliteratuur’ :

  • The Oprah Magazine : Een onverwacht liefdesverhaal … om van te genieten, tussen de tranen door.
  • Marie Claire : Een meeslepende roman over liefde, dood, beslissingen nemen en liefde vinden.  Het gaat grote emotionele vraagstukken niet uit de weg.  Waterproofmascara is een vereiste!
  • Daily Mail : Een overdonderend liefdesverhaal.  Een intelligente plot voorzien van sympathieke en boeiende personages … Het is een fantastisch boek om te lezen en ik ben er verliefd op!

Wat kan ik na zoveel woorden nog zeggen ? Dat ik onmiddellijk gestart ben met het lezen van het vervolgverhaal ‘Een leven na jou’.  Nu in de vakantie maak ik hier zeker tijd voor.  Is het een waardig vervolg op dit emotionele een meelevende verhaal ? Heel binnenkort vind je mijn mening zeker op deze blog.

Advertenties

Kuitenbijtertje

Het reisverslag van onze 2de dag in Oostenrijk met enkele dagjes vertraging, waarvoor mijn excuses! Zo ver weg van huis, viel de drang om met digitale toestellen te werken blijkbaar ineens compleet weg.  Al was dit oorspronkelijk zeker niet het plan, eens helemaal ‘digitale detox’ heeft écht deugd gedaan.  Nu terug thuis van een fantastische reis, blog achterstand inhalen dan maar.

Omdat de eerste dag (zie verslag hier) toch wat in de kuiten zat (tja duidelijk nog nood aan mijn grenzen verleggen op sportief vlak), beslisten we na het ontbijt een rustige tocht in te plannen en een bezoek te brengen aan de Geisterklamm oftwel te Geisterkloof, vlakbij ons hotel. Zo werd het op de website aangekondigd :

‘Gelooft u niet in geesten en kabouters? Bezoek dan de legendarische en spectaculaire Leutascher Geisterklamm! Want aan de voet van de 23-meter hoge waterval woont de geest van de kloof. Vanaf Leutasch verkent u zijn koninkrijk via de drie kilometer lange Klammgeistweg, inclusief een passage van ongeveer 800 meter over een bergkam. Tijdens de pauzeer mogelijkheden op verschillende punten langs de route leert u alles over de mysteries rondom deze geest. Het 200-meter lange pad langs de hoge waterval leidt naar de uitkijkplatform, vanwaar u een adembenemend uitzicht heeft op de waterval. Deze route is niet toegankelijk voor kinderwagens, fietsen en honden.’

En dat deze Geisterklamm adembenemend was ? Volmondig ja, prachtige natuur, al mag je zeker geen hoogtevrees hebben (waar ik gelukkig geen last van heb) – geniet zelf mee van het unieke uitzicht via het bekijken van onderstaande foto’s : want beelden zeggen toch meer dan 1.000 woorden …

Dat het een rustige en eenvoudige wandeling was ? Daar hadden we ons toch een beetje op miskeken.  We hadden het plan om de beide tochten (rode en blauwe) te wandelen, waardoor je ook een stuk dubbel moet doen.  Er zaten in deze wandeltocht meerdere stijle beklimmingen, door mijn man venijnige ‘kuitenbijters‘ genoemd.  Pffff, … daar heb ik toch een paar keer op mijn tandjes moeten bijten en op wilskracht naar boven moeten gaan. Dat zijn mijn kuiten duidelijk niet gewoon.

Resultaat : rond een uur of 2 in het hotel aangekomen met best wel wat spierverzuring van al die klim-en dalbewegingen die mijn spieren en gewrichten duidelijk niet gewend zijn.  Na de lunch dan maar languit in de sauna en het bubbelbad en daarna heerlijk onderuit en lezen maar (ik lees momenteel : Voor Jou van Jojo Moyes – recensie komt morgen online).  Moe maar voldaan, zo noemen ze dat toch.  Fysiek uitgeteld, maar mentaal zo scherp als … ?!  Heerlijk om zo fysiek heel moe te zijn, maar mentaal geen muizenissen in het hoofd te hebben, even geen last te hebben van de dagelijkse bekommernissen en de stress eigen aan de ‘rat race’.  Niks beters dan een fikse wandeling en een meeslepend boek om de batterijen terug op te laden.  Daar dient vakantie toch voor ?!

En voor de volledigheid nog het ‘gezondheidsverslag’ van de dag :
14.144 stappen
9,81 km
730 kcal

Walking teaches me that I am capable of so much more than I ever imagined.

Wandelschoentjes

Zoals vorige week aangekondigd in mijn blog ‘De laatste loodjes‘ ben ik ondertussen begonnen aan, zoals men dat zo mooi zegt, een welverdiende vakantie. Het spreekwoordelijke zwarte gat, waar ik wat voor vreesde, ben ik gelukkig nog niet tegen gekomen.  Zou het dan toch werken : de kracht van positief denken ?

Gisterenavond in Leutasch (Oostenrijk) gearriveerd voor een wandelvakantie met het hele gezin, iets wat al een eeuwigheid is geleden. Afgelopen vakanties stonden altijd in het teken van reizen in functie van kampioenschappen van mijn dochter. Omdat ze dit jaar haar eerste jaar aan de unief heeft gevolgd, zijn we in de keuze van deze wedstrijden wat selectiever geweest. Resultaat : er is nog eens tijd voor een mentale rustvakantie met het hele gezin, iets wat mijn dochters ook goed kunnen gebruiken na het voorbije academiejaar.

Allemaal batterijtjes opladen dus ! En wandelschoentjes aan … want aan onze wandelconditie hebben we de voorbije maanden al hard gewerkt (zie ook mijn blog ‘Wandelen in de oertijd’).

Na een heerlijk ontbijt vanmorgen, eerst richting Wildsee in Seefeld.  Ontspannen wandeling rond het prachtige meer :

36983028_2130999653576759_8752486773302493184_n

Tijdens deze wandeling zagen we in de verte een treintje op een spoorbaan de bergen in rijden.  Dat leek ons een leuk vervolg van onze dag.  We trokken met de ‘Rosshütte Bergbahn’ de bergen in, met als doel de afdaling daarna te voet te doen :d7f488118d09bad8_8a743bd4cdbcd8f1

20180711_124706

Tijdens de afdaling namen we een ontspannen rustpauze langs de ‘Kaltwassersee’ :

20180711_14372920180711_142808

Dit dagprogramma is een echte aanrader en kan ook voor families met kinderen.  Prachtige omgeving, brede wandelpaden, heerlijk om te vertoeven, mogelijkheid om onderweg wat te eten of te drinken, …

En dit is het gezondheidsrapport van deze prachtige dag :
16724 stappen (en dat in de bergen – telt dat niet dubbel ?)
11,13 km
844 kcal verbruikt

Tijd om al die verloren calorieën terug aan te vullen … met pizza ! En na een spelletje ‘Rummikub’ kwam er een einde aan een prachtige familiedag.  Op naar morgen!

20180711_194131

Met mijn excuses voor het beknopte verslag, heb wat meer met foto’s gewerkt om de sfeer weer te geven.  Uiteindelijk wil ik vooral intens genieten van deze ‘family-time’ én ‘me-time’ en dan heb ik niet al teveel tijd om achter de computer te kruipen.

De kracht van slapen

vsv-vermoeidheid-banner-1200x330px-nacht-01-1200x320-0.5.0.5

Deze campagne van VSV al opgemerkt ? De laatste dagen voor de vakantie hoor je veel mensen toch zeggen dat ze ’s nachts gaan rijden.  Ze willen de laatste werkdag meteen vertrekken voor een verre autotocht.  Ben je jouw leven beu ? Iedereen zou met gezond verstand toch moeten weten dat je beter uitgerust bent vooraleer achter het stuur te kruipen voor een lange rit.  Toch blijken dergelijke campagnes nog steeds nodig.

Verder hoor je ook veel mensen de laatste dagen voor een vakantie verzuchten : in de vakantie eindelijk 3 weken geen wekker, dan kan ik nog eens uitslapen.  Ook het weekend blijken veel mensen bij voorkeur in te zetten om ‘bij te slapen’.

Het begin van deze vakantie doet me dan ook denken aan mijn ‘breintrainingen’ waar het belang van een regelmatig slaappatroon (vast aantal uren slaap, op hetzelfde tijdstip gaan slapen en op hetzelfde tijdstip weer wakker 7/7 dagen) door de verschillende sprekers heel sterk werd beklemtoond.  Ons brein heeft, nog veel meer dan onze ledematen, een vast patroon en tijd nodig om uit te rusten en om te ‘archiveren’.  Pas na het opruimen van alle ‘bestanden’ in uw hoofd, werkt je werkgeheugen sneller.  Dat is zo voor een computer, dat is zo voor een mens.

‘De sleutel om vooruit te komen is per etmaal acht uur te reserveren voor werken en acht uur voor slapen en ervoor zorgen dat dat niet dezelfde uren zijn.’

En toch zondigen we hier tegen … ik merk dat bij mezelf ook keer op keer weer op. Het kwam al dikwijls in de media : we kampen massaal (ook kinderen hebben hier vaak last van) met een chronisch slaaptekort.  We laten ons heel vaak afleiden (ja ook hier opnieuw door de verslaving aan de digitale wereld, door nog wat taken die gedaan moeten worden, …) en gaan dan weer , en zeker in de zomer waar het laat licht is, te laat slapen.  We slapen tekort en we staan op wisselende tijdstippen op.

Dit alles leidt in meer of mindere mate tot heel wat negatieve neveneffecten : gebrek aan focus, prikkelbaarheid, vertraagde reactie, nergens zin in, besluiteloosheid, futloos, verslaafd aan koffie, …

Ik blijf me toch afvragen waarom slimme mensen, domme dingen doen.  

Voor wie het zelf wil proberen, volgen hier enkele effectieve slaaptips :

  • Zet 1,5 uur voor het slapen alle schermen met blauw licht af (alle schermen behalve TV en E-reader).  Doe enkel nog rustige ontspannen activiteiten.
  • Leg ’s nachts geen GSM of IPAD naast het bed.  Alleen het feit dat het toestel daar ligt, houd je in een lichte vorm van alertheid.
  • Drink weinig koffie en zeker niet ’s avonds.  Eet geen zware maaltijden voor het slapen gaan.
  • Onderzoek hoeveel slaaptijd je werkelijk nodig hebt (volwassenen rond de 8 uur gemiddeld).
  • Spreek met jezelf een vast tijdstip af om te gaan slapen. Zorg dat je ook elke morgen op hetzelfde tijdstip opstaat of m.a.w. hou je altijd aan hetzelfde slaappatroon.

Je kan hierover ook heel veel informatie op internet vinden.  Zelf heb ik hier ook nog heel wat werk aan de winkel! Maar het bewustzijn is er al.

TIP 3 : WERK AAN EEN VAST SLAAPPATROON 7/7 DAGEN!

If sleep doesn’t serve some vital function, it is the biggest mistake evolution ever made.
Allan Rechtschaffen

Beste fijnproever!

Binnen het kader van een business lunch bezocht ik 1,5 week geleden Restaurant De Pastorie in Lichtaart.  Dit restaurant is gehuisvest in een rustiek kader van, zoals de naam al doet vermoeden, een oude pastorie.

Op de website van De Pastorie zelf, wordt het restaurant als volgt aangekondigd :

Hartelijk welkom, beste fijnproever

Het historische pand “De Pastorie” is een klassiek pand uit de 17e eeuw.

In het verleden is dit bijzondere pand gerestaureerd en omgetoverd tot een parel in Lichtaart. Tot 1992 is het prachtige pand bewoond geweest waarna het werd gekocht door het echtpaar Wens. De Oude Pastorie is een heus middelpunt van het lieve dorpje en staat letterlijk te pronken in de schaduw van een eeuwenoude en prachtige trompetboom. Waar ooit een pastoor woonde bevindt zich nu een stijlvol en sfeervol gastronomisch restaurant. Rondom het gebouw ligt een schitterend onderhouden tuin met een magnifiek terras, door GaultMillau verkozen tot het mooiste van België. Bij mooi weer is het hier buitengewoon aangenaam tafelen, een extra dimensie aan dit gastvrije restaurant.

In het met een Michelinster bekroonde restaurant ontvangen we u op een hartelijke en warme wijze, volgens de regels van de kunst. Gastvrouw Loes, haar team, Carl Wens en zijn keukenbrigade staan garant voor een hoogstaande culinaire ervaring.

RECENSIE RESTAURANT DE PASTORIE

Het was alweer een tijdje geleden dat ik nog een bezoek had gebracht aan dit top klasse restaurant.  Omdat het weer ronduit schitterend was, gaf ik er de voorkeur aan om met onze zakenrelatie buiten te lunchen en daar is dit restaurant echt ideaal voor.  Hier kan je rustig vertoeven op een prachtig terras met zicht op een schitterende tuin met indrukwekkende bomen.

Op Tripadvisor krijgt dit restaurant maar liefst een 5/5 op 83 % van de beoordelingen, en dat is echt niet overdreven.  Het is een uitmuntend restaurant van hoogstaande culinaire klasse.  Professionele bediening, verfijnd eten, aangepaste wijnen, prachtig uitzicht, … je vindt het hier allemaal.  Ook de prijs is hier een echte meevaller voor zoveel kwaliteit bv. voor het business menu (zie sfeerfoto’s hieronder) betaalde ik 75 €/persoon incl. aperief en drank.

Onze gast was meer dan tevreden.  En al was het een lunch in het kader van mijn job, toch was het voor mij ook zeker even een aangename en ontspannen ‘me-time’ namiddag.  Zeg nu zelf … er zijn zwaardere jobs dan dit!

Deze diashow vereist JavaScript.

PS Leuk extraatje bij dit restaurant is dat je hier ook kan overnachten aan de overkant van de straat, in een B&B uitgebaat door dezelfde eigenaars.  Om deze manier heb je geen BOB nodig als je eens lekker wil doorzakken.

Er is geen oprechter liefde, dan de liefde voor lekker eten!

De laatste loodjes!

Nog 2 dagen en het is 3 weken vakantie! Maar wat zeggen ze toch over die laatste loodjes … die zijn écht zwaar en met de jaren wordt dat precies alleen maar erger.  Ik werk in de bouwsector en daar lijken maar 2 deadlines te zijn.  Met kerstmis en in de zomer vergaat de wereld, alles moet vooraf ‘afgewerkt’ zijn.  Hiermee wordt het jaar netjes in 2 jaarhelften gedeeld.

Tijd om even terug te kijken op de eerste jaarhelft.  Deze was niet gemakkelijk.  Ik was zwaar verzwakt (na een ziekenhuisopname voor een ernstige bacteriële infectie met kerstmis) uit het kerstverlof gekomen.  Het heeft me ongeveer een maand gekost om helemaal terug op krachten te komen, en al die tijd bleef ik wel werken.  Op mij kan men altijd rekenen, zelfs al gaat het ten koste van mijn eigen welzijn! Dit heeft veel te maken met aangeboren verantwoordelijkheidsgevoel (wellicht ook een stuk ingegeven omdat ik de oudste ben uit een gezin van 4), soms is dat meer een last dan een lust.

Daarna 2 overlijdens op 2 weken tijd : een collega die 1 maand jonger was dan ikzelf (met nog een kind van 6 jaar) en de snelle aftakeling en het overlijden van iemand die me heel nauw aan het hart lag.  Daar bovenop nog een zware mentale opdoffer die je voelt als je door iemand zwaar teleurgesteld wordt, iemand waarin je vertrouwen had.  Dit alles pleegde een zware aanslag op mijn mentale draagkracht en die was al lang niet meer zo sterk als vroeger.

Drie jaar geleden heb ik zwaar in het rood gedraaid, zowel op vlak van fysieke als mentale gezondheid.  Ik heb me daarna écht kunnen herpakken, maar je merkt toch wel dat de mentale ‘rekkracht’ nooit meer de sterkte aanneemt van voorheen. Toch verberg ik dat voor iedereen.  Elke dag opnieuw op de trein en bollen maar … zie ook mijn eerste blog.  Dat verdomde verantwoordelijkheidsgevoel toch altijd!

ik-ben-uitgeput-van-het-sterker-proberen-te-zijn-dan-hoe-ik-me-voel

Verder heb ik ook angst om weer ziek te worden aan het begin van een vakantieperiode, iets wat me al vaker is overkomen.  De laatste dagen sta ik op, met steeds weer een ander ‘ziektegevoel’ : keelpijn, buikpijn, hoofdpijn, … you name it, I have it.  Het spreekwoordelijke ‘zwarte gat’ zal daar zaterdag toch weer niet liggen ?!

Toch ben ik vastberaden om op het ingeslagen energieke pad verder te gaan.  Ik ga deze keer niet in de bodemloze put vallen : ik ga veel inspiratie voor deze blog zoeken, stoppen met multitasken, veel minder afhankelijk zijn van de digitale tools, voldoende slapen, gezond eten, sportief bewegen, ‘me-time’ maken voor mezelf,  … Hierover heb ik al enkele blogs geschreven, maar zeker nog veel meer in de blogs van de komende weken.  Kortom : me veel minder laten leven, maar veel meer de dirigent zijn van mijn eigen leven.  Na de hectiek van de voorbije dagen MOET dit gewoon terug lukken … vanaf zaterdag!

Dit wordt voortaan mijn leuze :

Als het leven je uitdaagt met tegenslagen, daag jezelf dan uit om sterker te worden!

Ik heb alvast leuke vooruitzichten.  Vanaf vrijdag plan ik elke dag een nieuwe blog, dit gaat me zeker positieve energie geven.  Ik reken dus op heel veel volgers. Volgende week ga ik mijn batterijen opladen tijdens een wandelvakantie in de Oostenrijkse bergen.  Ik kan jullie nu al beloven dat ik jullie ga verwennen met een leuke fotoblog van deze sportieve vakantie.

 

La Vie en Rose

Afgelopen donderdag werd mijn man 50 jaar. Hij wilde liever geen verrassingsfeest en weigerde pertinent alle toeters en bellen van een groot feest. Hij staat niet graag in de spotlights en zal altijd een man van weinig woorden blijven …

Liefst van al ging hij naar zijn lievelingsrestaurant Haute Cookure in Malle, gezellig met de familie.  Niet dat we daar nu heel vaak over de vloer komen, maar voor een speciale gelegenheid grijpen we toch gemakkelijk naar deze ‘belevenis in gastronomie’.   Deze zaak bestaat al heel veel jaren. We zijn al klant van toen ze nog gehuisvest waren in een klein woonhuis, enkele huizen verderop.  Zoals ze zelf zeggen op hun website is het altijd genieten van een culinair meesterwerk.  We kunnen dit alleen maar bevestigen.

Mijn man kan ook een goed glas wijn sterk appreciëren en dat is een troef die ze in dit restaurant goed uitspelen.  De uitbaters kennen duidelijk veel van wijn.  Ze organiseren ook regelmatig wijndegustaties en de aangepaste wijnen bij elk menu zijn altijd een succes.

Verder zijn ook de cocktails in dit restaurant van super kwaliteit.  Voor de dames onder ons deze tip : ik kies steenvast voor ‘La Vie en Rose’ (martini + limoen + rose lemonade), écht lekker (zie foto hieronder in de diashow).

Donderdag 28 juni, en wij hadden er niet bij stil gestaan omdat we geen voetballiefhebbers zijn, stond het WK voetbal op het programma.  De match België – Engeland zorgde ervoor dat we het restaurant helemaal voor ons alleen hadden, terwijl het anders altijd vol zit (reserveren vooraf is zeker aangewezen).  Dit evenement doopte onze verjaardagsdiner prompt om in een volledige privé-aangelegenheid.  Leuke meevaller!

Verder was het ook stralend weer en hadden we een comfortabele schaduwplaats op het mooie terras.  Unaniem koos de hele tafel dan ook voor het ‘Zomermenu’ waarvan hieronder enkele impressies :

Deze diashow vereist JavaScript.

Aan mijn man, het was gezellig, hopelijk kunnen we er volgend jaar weer één klinken op uw 51ste verjaardag, liefst op dezelfde plaats, met een ‘La Vie en Rose’! 

Aan Cindy & Ivan van Haute Cookure, het was weer top! Maar dat zijn we van jullie gewend!