Bye Bye 2018

Het lijkt een traditie onder bloggers om op de laatste dagen terug te blikken op het voorbije jaar.  Ik zie heel wat blogposten passeren waarin het jaar 2018 in een notendop wordt besproken. Als new-born blogger (gestart in juni 2018 met mijn persoonlijke blog) wil ik hier niet aan ontsnappen.

UPS & DOWNS

Het voorbije jaar bracht me, zoals wellicht bij velen, ups en downs.  2018 begon in mineur met het herstel van een ernstige infectie (waarvoor ik einde 2017 in het ziekenhuis had gelegen).  Het duurde tot het einde van januari vooraleer ik terug enigszins op krachten was, al bleef ik wel de hele maand werken.  De term ‘work-a-holic’ lijkt wel speciaal voor me uitgevonden.

GEZONDHEID IS ALLES

In februari kwam, met enkele dagen verschil, het slechte nieuws dat twee mensen in mijn nabije omgeving hervallen waren van kanker. Mijn collega directielid, 49 en net één maand jonger dan mezelf, overleed korte tijd later aan de gevolgen van slokdarmkanker.  Een paar weken later, op 15 mei 2018, stierf iemand die me heel nauw aan het hart lag door lymfeklierkanker (amper 63 jaar oud).  Hij was gedurende meer dan 20 jaar voor mij een inspirator en een mentor.  Op professioneel vlak heb ik heel veel aan hem te danken.  Het was een zwarte bladzijde in mijn jaar en een mentale opdoffer.  Ik krijg nog steeds de tranen in mijn ogen als ik hier aan terug denk en draag dat tot op vandaag nog heel sterk mee.  Het was zo onwezenlijk, zo’n uitzichtloze situatie, zo moeilijk om mezelf een houding te geven.

De eerste foto is een eerbetoon aan jou, Jos! Het is maar één van de vele belangrijke managementlessen die ik van jou heb geleerd.  Je inspireerde altijd met grappige quotes die je eindeloos herhaalde.  Ik moet er nog heel vaak aan terugdenken.  Soms denk ik : moet ik daar volgend jaar eens een boek over schrijven ? Met die inspirerende quotes die jij me gaf, kan ik vlot een managementboek vol pennen.

De tweede foto werd vanaf dat moment één van mijn persoonlijke inspiraties.  Het leven is zo kwetsbaar en zo snel voorbij.  Waarom dan blijven hangen in die rat-race ? Waarom niet meer de dag plukken en genieten van de kleine dingen in het leven ? Ik werd met mijn neus op een cliché gedrukt : het kan zo rap voorbij zijn.

START VAN MIJN BLOG

Het was op dat moment dat ik de knoop eindelijk doorhakte.  Ik wilde al lang ‘iets met schrijven’ gaan doen en iets helemaal alleen voor mezelf creëren.  Een blog opstarten stond in dit kader al een tijdje op mijn ‘to do’ lijst.  Maar zoals velen van mijn privé-plannen, schoof dit altijd een maandje vooruit.  Tot in juni 2018 : zonder al teveel voorbereiding, heb ik me in het avontuur gestort. Mijn eerste blogpost ‘Fladderende vlinder of …?’ verscheen!

INSTAGRAM FOLLOW YOUR HEART

Tot op vandaag heb ik hier nog geen dag spijt van gehad.  Ik heb al heel veel bijgeleerd : hoe werkt dat met SEO en met tags en categorieën, hoe kan Pinterest mij helpen en welke mogelijkheden heb ik allemaal met WordPress, … ? Het was een volledig nieuwe wereld die open ging.  Dat alleen al geeft nieuwe energie.

Ik ben er nog steeds mijn weg verder in aan het zoeken, er moeten nog heel veel puzzelstukjes in mekaar vallen, er moeten nog veel meer blogposten volgen.  Want ook hier bleef ik vaak achter met veel ideeën, maar geen tijd om ze op papier te krijgen.  Rome is ook niet op één dag gebouwd, maar stap voor stap ga ik wel vooruit.  Ik werkte al mee aan enkele gastblogs en ging ook al enkele samenwerkingen aan.  Vandaag (ja ja op de laatste dag van het jaar) verwelkomde ik mijn 500ste Instagram volger en ook op Pinterest gaan mijn statistieken alleen maar naar boven.

TOP 3 VAN 2018

Verder mocht ik al heel wat lezers verwelkomen op mijn website. Ik schreef in 2019 in totaal 29 blogposts (tja, het hadden er veel meer mogen zijn) en deze werden het meeste gelezen :

Deze blog verscheen in juli 2018, toen was ik nog maar net bezig.  In beste fijnproever spreek ik over mijn bezoek aan het toprestaurant ‘De Pastorie’ in Lichtaart.  Ik had het geluk dat deze blog werd opgepikt door de eigenaar van het restaurant en hij heel tevreden was met mijn feedback.  Hij hielp dan ook met delen in social media.  Het leverde me meteen veel bezoekers op, de toon was gezet.

In een ‘spitsuur-leven’ kan gezond en regelmatig eten wel eens een moeilijk evenwicht zijn.  De maaltijdbox kan hierbij een hulpmiddel zijn. Gezien het enthousiasme waarmee deze post gelezen werd, ben ik ervan overtuigd dat ik niet de enige ben die voor deze uitdaging staat.  

En niettegenstaande deze boekrecensie, over een verhaal van chronische pijn na een mislukte medische ingreep,  pas enkele dagen geleden online kwam, nestelt deze zich toch al stevig in de top 3.  Niet in het minst omdat de auteur Pedrouchka Samyn mij geholpen heeft met het delen op social media.  Voor mezelf was het duidelijk het beste boek dat ik heb gelezen in 2018.

Met dit beknopte overzicht sluit in 2018 tevreden af.  Ik laat jullie in 2019 zeker mee genieten van mijn verdere zoektocht naar tijd, energie en goesting om te genieten.  Want één ding mag duidelijk zijn : er is nog veel werk aan de winkel.  Maar de eerste stappen naar een evenwichtiger leven zijn met deze blog toch alvast gezet! To be continued …

Advertenties

En toen werd ik wakker

Het is ondertussen al twee maanden geleden, maar volgens mij toch nog de moeite waard om te vertellen.  Het moet meer dan 15 jaar zijn geleden, maar gezien mijn liefde voor boeken lezen, besloot ik dit jaar nog eens naar de Boekenbeurs te gaan.  Nog maar net binnen, liep ik de echtgenoot van de auteur van ‘En toen werd ik wakker’ tegen het lijf.

Hij deelde op de beursstand van ‘Uitgeverij Het Punt’ boekenleggers uit om het boek van zijn vrouw te promoten. Hij vertelde me beknopt het onwaarschijnlijke verhaal van zijn echtgenote die na een medische ingreep nooit meer volledig verlost geraakte van chronische pijn.

logo-ok-de-warmste

Ook zijn vrouw was aanwezig op de stand van ‘Het Punt’ om haar boek persoonlijk te signeren.  Ondanks haar ondersteunde kruk tegen de muur, straalde Pedrouchka voor mij heel veel enthousiasme en positieve energie uit.  Nu heb ik altijd wel interesse in een waargebeurd verhaal. Door echter een gesprek met het hoofdpersonage zelf aan te knopen, werd het nog een stuk tastbaarder en mijn nieuwsgierigheid was in elk geval gewekt.  Ik twijfelde geen moment en besloot dit boek aan te kopen.  En hier heb ik nog geen ogenblik spijt van gehad!

VOOR JOU GELEZEN

Titel : En toen werd ik wakker
Auteur : Pedrouchka Samyn – Wim Pectoor
Uitgeverij : Het Punt
290 blz.
Genre : waargebeurd verhaal

KORTE INHOUD

Na een zeer eenvoudige, haast alledaagse ingreep neemt het leven van Pedrouchka Samyn, leerlingenbegeleider in he Onze-Lieve-Vrouwe-Instituut te Poperinge een totaal andere wending.

In dit aangrijpende, waargebeurde verhaal loodst ze je openhartig mee door de wervelwind aan emoties die een leven met chronische pijn met zich meebrengt.

Het is zeker niet de bedoeling om met dit boek een polemiek te beginnen over medische aansprakelijkheid of om een steen te gooien naar de zorgsector, integendeel.  Daarom hebben we ook bewust fictieve eigennamen gebruikt en geen enkele naam van een ziekenhuis of stad vermeld.

We hopen oprecht dat mensen die het geluk hebben in goeie gezondheid door het leven te mogen gaan misschien dankzij deze emotionele reis wat meer begrip kunnen opbrengen voor hen die constant pijn moeten lijden, al is het maar om weer hun eigen leven wat meer te waarderen.  Voor hen die zelf een gelijkaardig verhaal meemaakten, en dat zijn er toch heel wat, zou dit boek misschien een handreiking kunnen zijn, een hart onder de riem.

Hoe uitzichtloos de situatie ook lijkt, meestal komt er vroeg of laat toch verbetering, waardoor het leven weer draagbaarder wordt.

Per verkocht exemplaar van dit boek schenken we integraal 1 euro aan het multidisciplinair pijncentrum AZ Nikolaas te Sint-Niklaas.

RECENSIE

Dit waargebeurde verhaal is écht een aanrader om te lezen. Voor mij is dit zonder twijfel het beste én het meest aangrijpende boek dat ik in 2018 heb gelezen.

Je wordt meegezogen in het verhaal van een jonge vrouw die door een mislukte medische ingreep geconfronteerd wordt met een leven vol chronische pijn.  Deze gebeurtenis heeft een ingrijpende invloed, niet alleen op haar, maar ook op haar familie, haar werk en haar omgeving.

Ik sliep elke nacht heel korte periodes tot de pijnstillers uitgewerkt raakten en de pijn mij wakker maakte.  Zo ging het de hele nacht door.  Kort slapen, niet in een diepe slaap geraken, wakker worden van de pijn, een pijnstiller slikken, weer kort slapen, … Als een eindeloos ritme, waaraan ik niet meer kon ontsnappen.

De schrijfstijl is zeer vlot en gemakkelijk te lezen. Het is heel moeilijk om het verhaal niet in één keer uit te lezen, zo grijpt het je bij de keel! Je valt van de ene verbazing in de andere en je leeft hier echt in mee.  Van weer maar eens een negatieve uitslag, naar een volgende tegenslag, de onzekerheid van het wachten op uitslagen, de continue pijn, de fysieke beperkingen, …

Als een geplande ingreep onverwacht niet kan doorgaan en Pedrouchka weer een lange tijd moet wachten op een nieuwe afspraak, krijg ik hiervan de tranen in mijn ogen.  Ik word zowaar zelf kwaad. Hoe is het toch in godsnaam mogelijk dat iemand zo vaak van het kastje naar de muur wordt gestuurd ?

Op de afgesproken dag wachtte ik vol spanning het telefoontje van de uroloog af.  Toen hij uiteindelijke belde, zei hij dat hij mij nog steeds geen afdoend antwoord kon geven, verder overleg was noodzakelijk.  Nog zeker deze of ten laatste volgende week zou hij me terugbellen.  Weer wachten dus … Mijn zakje geduld geraakt zo stilaan uitgeput. 

Mijn wens is dat dit boek ook eens onder de aandacht komt van mensen die hier een verschil zouden kunnen maken door in de toekomst gezondheidszorg wat ‘menselijker’ te maken (ipv veel focus op de medische techniek).  De Orde van Geneesheren, de minister van Volksgezondheid, de directeurs van ziekenhuizen, … aub lees dit verhaal! Trek er toch eens positieve beleidslessen uit voor de toekomst in plaats van de rangen te sluiten en mensen aan hun lot over te laten!

Dat Pedrouchka zelf de moed niet is verloren, daar heb ik echt bewondering voor.  Ze staat duidelijk nog steeds positief in het leven.  Getuige hiervan haar persoonlijke signering in het boek, zoals door haar geschreven op de Boekenbeurs.  Ik zal deze positieve boodschap alvast nooit meer vergeten.

Als je morgen wakker wordt, trek dan iets positiefs aan. Dat past altijd!

Pedrouchka, ik wens je via deze weg het allerbeste toe! Mijn jouw positieve ingesteldheid ben ik er zeker van dat je elke dag het maximum uit het leven probeert te halen. Het ga je goed!

 

Enjoy the little things …

Enjoy the little things … dat is al lang mijn nummer één inspiratiequote.  Steeds opnieuw probeer ik mij hierop te focussen.  Met als doel : een evenwicht vinden, relaxer zijn, meer genieten van de alledaagse dingen, meer focus op me-time.  Een boek lezen, een wandeling maken, genieten van de natuur, …  en vooral aan de droom van mijn blog werken.

Maar steeds opnieuw loop ik rond als een kip zonder kop en dus verlies ik me in de rat-race, mijn zakenleven slorpt me haast volledig op! Er blijft nog slechts één druppeltje energie over voor het gezinsleven.  Ideeën genoeg in mijn hoofd, maar er geraakt al weken geen blogletter op papier.

20181223_142417

WAKE-UP CALL

Tot ik kort geleden een leuke mail, noem het gerust een wake-up call, kreeg van Fotofabriek.nl met als boodschap : ‘Ik kwam vandaag toevallig op jouw website terecht en wat kan jij leuke artikelen schrijven.’  Niet alleen begon mijn neus hiervan te krullen, maar met dezelfde neus werd ik ook op de feiten gedrukt.  Dringend tijd om verder te timmeren aan mijn droom … en dus ging ik met veel enthousiasme op het aanbod in.

OVER FOTOFABRIEK

Bij Fotofabriek kan je met je eigen foto’s online verschillende fotoproducten maken, denk bijvoorbeeld aan fotoboeken in verschillende soorten en maten, maar ook agenda’s, wanddecoraties, visitekaartjes en kalenders.  In de afgelopen jaren hebben ze verschillende prijzen gewonnen voor de beste fotoboekenleverancier, waaronder die van AVROTROS Radar (klik HIER voor het volledige verslag ‘Bij welke webwinkel bestel je het beste fotoboek ?

MIJN KERSTCADEAU

Ik ben zelf nogal fan van een canvas als wanddecoratie omdat ik dit een originele en moderne manier vind om een bijzondere herinnering vast te leggen.  Ik ben zelf niet zo gek van een mengeling aan fotokaders tegen de muur. Dus bestelde ik een Fotofabriek canvas van 30 * 40 cm om uit te testen. Ik gebruikte hiervoor één van de favoriete macro-foto’s van mijn oudste dochter, die graag werkt als hobbyfotograaf, en voegde hier mijn lievelingsquote ‘Enjoy the little things’ aan toe.  En dit prachtige eindresultaat werd binnen de twee dagen geleverd : een leuk cadeau onder mijn eigen kerstboom.

20181223_141202

De foto op canvas is een procedé waarbij een foto wordt gedrukt op een doek dat 100% van katoen is gemaakt. Dit is dan ook de reden dat de bekende wanddecoratie ook wel een foto op linnen wordt genoemd. Het canvasdoek wordt met de hand strak om een houten frame gespannen.  Verder merk je heel sterk de kwaliteit van de gebruikte 12-kleurendruk op (vele partijen drukken maar met 4 kleuren).  De kleuren op het canvasdoek komen echt prachtig uit.  Ik ben ervan overtuigd dat het een echte blikvanger gaat worden in mijn interieur.

Ik wil FOTOFABRIEK bij deze van harte bedanken voor de leuke samenwerking en hen feliciteren voor het mooie eindresultaat. Voor iedereen die kostbare herinneringen wil vereeuwigen, raad ik aan om zeker hun website eens te bezoeken.

20181223_140423

NU VOLHOUDEN

Het eindresultaat sluit alvast naadloos aan bij mijn leuze ‘Enjoy the little things’. Nu volhouden en proberen om de volgende dagen nog enkele ideeën voor mijn blog verder uit te werken.  Er mogen dringend héél wat artikelen bij komen op de website.  Ik barst van de ideeën en heb nu 14 dagen vakantie.  Moet lukken! En anders moeten jullie, lezers, me maar een wake-up call sturen!