Advertenties

En toen werd ik wakker

Het is ondertussen al twee maanden geleden, maar volgens mij toch nog de moeite waard om te vertellen.  Het moet meer dan 15 jaar zijn geleden, maar gezien mijn liefde voor boeken lezen, besloot ik dit jaar nog eens naar de Boekenbeurs te gaan.  Nog maar net binnen, liep ik de echtgenoot van de auteur van ‘En toen werd ik wakker’ tegen het lijf.

Hij deelde op de beursstand van ‘Uitgeverij Het Punt’ boekenleggers uit om het boek van zijn vrouw te promoten. Hij vertelde me beknopt het onwaarschijnlijke verhaal van zijn echtgenote die na een medische ingreep nooit meer volledig verlost geraakte van chronische pijn.

logo-ok-de-warmste

Ook zijn vrouw was aanwezig op de stand van ‘Het Punt’ om haar boek persoonlijk te signeren.  Ondanks haar ondersteunde kruk tegen de muur, straalde Pedrouchka voor mij heel veel enthousiasme en positieve energie uit.  Nu heb ik altijd wel interesse in een waargebeurd verhaal. Door echter een gesprek met het hoofdpersonage zelf aan te knopen, werd het nog een stuk tastbaarder en mijn nieuwsgierigheid was in elk geval gewekt.  Ik twijfelde geen moment en besloot dit boek aan te kopen.  En hier heb ik nog geen ogenblik spijt van gehad!

VOOR JOU GELEZEN

Titel : En toen werd ik wakker
Auteur : Pedrouchka Samyn – Wim Pectoor
Uitgeverij : Het Punt
290 blz.
Genre : waargebeurd verhaal

KORTE INHOUD

Na een zeer eenvoudige, haast alledaagse ingreep neemt het leven van Pedrouchka Samyn, leerlingenbegeleider in he Onze-Lieve-Vrouwe-Instituut te Poperinge een totaal andere wending.

In dit aangrijpende, waargebeurde verhaal loodst ze je openhartig mee door de wervelwind aan emoties die een leven met chronische pijn met zich meebrengt.

Het is zeker niet de bedoeling om met dit boek een polemiek te beginnen over medische aansprakelijkheid of om een steen te gooien naar de zorgsector, integendeel.  Daarom hebben we ook bewust fictieve eigennamen gebruikt en geen enkele naam van een ziekenhuis of stad vermeld.

We hopen oprecht dat mensen die het geluk hebben in goeie gezondheid door het leven te mogen gaan misschien dankzij deze emotionele reis wat meer begrip kunnen opbrengen voor hen die constant pijn moeten lijden, al is het maar om weer hun eigen leven wat meer te waarderen.  Voor hen die zelf een gelijkaardig verhaal meemaakten, en dat zijn er toch heel wat, zou dit boek misschien een handreiking kunnen zijn, een hart onder de riem.

Hoe uitzichtloos de situatie ook lijkt, meestal komt er vroeg of laat toch verbetering, waardoor het leven weer draagbaarder wordt.

Per verkocht exemplaar van dit boek schenken we integraal 1 euro aan het multidisciplinair pijncentrum AZ Nikolaas te Sint-Niklaas.

RECENSIE

Dit waargebeurde verhaal is écht een aanrader om te lezen. Voor mij is dit zonder twijfel het beste én het meest aangrijpende boek dat ik in 2018 heb gelezen.

Je wordt meegezogen in het verhaal van een jonge vrouw die door een mislukte medische ingreep geconfronteerd wordt met een leven vol chronische pijn.  Deze gebeurtenis heeft een ingrijpende invloed, niet alleen op haar, maar ook op haar familie, haar werk en haar omgeving.

Ik sliep elke nacht heel korte periodes tot de pijnstillers uitgewerkt raakten en de pijn mij wakker maakte.  Zo ging het de hele nacht door.  Kort slapen, niet in een diepe slaap geraken, wakker worden van de pijn, een pijnstiller slikken, weer kort slapen, … Als een eindeloos ritme, waaraan ik niet meer kon ontsnappen.

De schrijfstijl is zeer vlot en gemakkelijk te lezen. Het is heel moeilijk om het verhaal niet in één keer uit te lezen, zo grijpt het je bij de keel! Je valt van de ene verbazing in de andere en je leeft hier echt in mee.  Van weer maar eens een negatieve uitslag, naar een volgende tegenslag, de onzekerheid van het wachten op uitslagen, de continue pijn, de fysieke beperkingen, …

Als een geplande ingreep onverwacht niet kan doorgaan en Pedrouchka weer een lange tijd moet wachten op een nieuwe afspraak, krijg ik hiervan de tranen in mijn ogen.  Ik word zowaar zelf kwaad. Hoe is het toch in godsnaam mogelijk dat iemand zo vaak van het kastje naar de muur wordt gestuurd ?

Op de afgesproken dag wachtte ik vol spanning het telefoontje van de uroloog af.  Toen hij uiteindelijke belde, zei hij dat hij mij nog steeds geen afdoend antwoord kon geven, verder overleg was noodzakelijk.  Nog zeker deze of ten laatste volgende week zou hij me terugbellen.  Weer wachten dus … Mijn zakje geduld geraakt zo stilaan uitgeput. 

Mijn wens is dat dit boek ook eens onder de aandacht komt van mensen die hier een verschil zouden kunnen maken door in de toekomst gezondheidszorg wat ‘menselijker’ te maken (ipv veel focus op de medische techniek).  De Orde van Geneesheren, de minister van Volksgezondheid, de directeurs van ziekenhuizen, … aub lees dit verhaal! Trek er toch eens positieve beleidslessen uit voor de toekomst in plaats van de rangen te sluiten en mensen aan hun lot over te laten!

Dat Pedrouchka zelf de moed niet is verloren, daar heb ik echt bewondering voor.  Ze staat duidelijk nog steeds positief in het leven.  Getuige hiervan haar persoonlijke signering in het boek, zoals door haar geschreven op de Boekenbeurs.  Ik zal deze positieve boodschap alvast nooit meer vergeten.

Als je morgen wakker wordt, trek dan iets positiefs aan. Dat past altijd!

Pedrouchka, ik wens je via deze weg het allerbeste toe! Mijn jouw positieve ingesteldheid ben ik er zeker van dat je elke dag het maximum uit het leven probeert te halen. Het ga je goed!

 

Advertenties

  13 comments for “En toen werd ik wakker

  1. pedrouchka
    27 december 2018 at 18:10

    dankjewel voor je hele mooie recensie, je hebt er werk en tijd in gestoken! Proficiat
    lieve groetjes
    Pedrouchka

  2. 31 december 2018 at 08:50

    schrijnend om te lezen; het voortdurende gevecht tussen de blinde focus op kille zakelijkheid in het ziekenhuis tegenover de menselijkheid die je als patient verwacht

    • spitsuurvrouw
      31 december 2018 at 10:48

      Inderdaad : dat komt in dit boek duidelijk naar voor. Al probeert het hoofdpersonage hier altijd positief mee om te gaan. Ik zou het zelf wellicht niet kunnen.

      • 31 december 2018 at 10:50

        Ik zou ook niet weten of ik op een gegeven ogenblik het allemaal zo zat zou zijn dat ik het bijltje erbij neer zou gooien.

  3. 31 december 2018 at 10:43

    Nou ben ik niet zo’n lezer. Ik ben benieuwd of ik dan ook door dit boek heen kan komen!

    • spitsuurvrouw
      31 december 2018 at 10:49

      Daar ben ik van overtuigd. Het leest echt super vlot. Ik zou zeggen : probeer het eens en laat me zeker weten hoe het gelopen is.

  4. 31 december 2018 at 12:25

    Dat klinkt als een heftig boek zeg… Ik ga eens kijken of ze het hier in de bibliotheek hebben.

  5. 31 december 2018 at 15:27

    Wow heftig verhaal denk ik. Zo radeloos worden van dingen die niet gaan zoals je zou willen. Ik kan mij voorstellen dat zo’n verhaal je wel pakt!

  6. Iris
    2 januari 2019 at 11:56

    Bedankt voor de tip, en bedankt voor de prachtige review.

  7. 2 januari 2019 at 12:08

    Ik was direct benieuwd naar het boek, zeker omdat ik zelf nu en dan last heb van chronische pijnen. Ik heb na meer dan 30 jaar intussen geleerd dat het altijd een deel van mijn leven zal zijn en geleerd om mij erover te zetten. Het is natuurlijk een verschil tussen dagelijks geconfronteerd te worden met chronische pijn en een periode van enkele maanden om de zoveel jaar.
    Helaas verkopen ze het boek niet bij Bookspot.be en ik ben niet zo’n fan om in een andere winkel een boek te kopen. Is er een e-book versie van dit boek?

    • spitsuurvrouw
      2 januari 2019 at 12:51

      Er is een Facebook pagina En toen werd ik wakker van de auteur. Misschien moet je het eens aan haar vragen.

      • 2 januari 2019 at 13:05

        Goed idee, ineens gevraagd. Zal ook eens zien of mijn bibliotheek het toevallig heeft.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: