50 tinten wijzer

Ik heb er de laatste jaren vaak aan gedacht, de laatste maanden dikwijls ontkend en de laatste dagen meer en meer in berust.  Er is écht geen ontkomen meer aan. Vandaag word ik 50 jaar.  Ik ben de magische grens over gegaan.  Officieel begint daarmee de tweede helft van mijn leven, maar ook mijn tweede jeugd.  Vreemd gevoel :

50 jaar
5 decennia
600 maanden
2609 weken
18.263 dagen
438.312 uren
26.298.720 minuten
1.577.923.200 seconden

ben ik al op deze aarde.

FILOSOFISCHE TERUGBLIK

Enerzijds vind ik het ongelofelijk als je deze getallen zo onder mekaar ziet staan, anderzijds heel dankbaar dat ik deze mijlpaal mag bereiken.  Ik kan tevreden terug kijken.  Ik heb van het leven ongeveer gekregen wat ik ervan verwacht.  Soms viel het even tegen, soms bracht het veel geluk.  Altijd druk, het gaat zoals het gaat.

STRIJD TEGEN HET FYSIEKE VERVAL

Vijftig is het nieuwe 40, vrouwen van onze leeftijd zijn nog jong, we mogen er nog zijn, we hebben nog tonnen energie en goesting én we hebben de wijsheid in pacht.

Ik ben al weken bezig om dit mezelf helemaal in te prenten, kwestie van op mijn verjaardag niet aan eigenwaarde te verliezen. En net nu verklaart de Franse Auteur Yann Moix in de Franse editie van Marie-Claire dat vrouwen boven de 50 hem koud laten, ze zijn zelfs onzichtbaar voor hem. ‘Komaan, laat ons niet overdrijven, dat is gewoon te oud’; voegt hij er genadeloos aan toe.  Een lichaam van een 25-jarige is buitengewoon, dat van een 50-jarige is dat niet, volgens hem.  Gelukkig was ik niet de enige die verontwaardigd was, er volgde een heuse internetrel na deze respectloze uitspraak (zie dit artikel in HLN).

Wie zei ook weer dat echte schoonheid van binnen zit ?

Ik voel me 30, ik zie eruit als 40, maar heb de levenservaring van iemand van 50!

Dat het fysieke verval begonnen is al voor die verjaardag, zal wellicht geen enkele 50-jarige ontkennen. Met de volgende tips ben ik ondertussen al even aan de gang :

Leer leven met de rimpels

Dat vind ik persoonlijk niet zo moeilijk. Naast een goede basisverzorging, zou ik er geen geld of operatie voor over hebben om mezelf te illusie te geven dat je de strijd tegen de rimpels kan winnen. Hier tegen strijden kost alleen veel geld, tijd en energie en aanvaarden moet je het toch. Misschien is het anders voor mensen die met hun uiterlijk hun kost moeten verdienen. Maar aangezien ik mijn boterham verdien met wat er in mijn hoofd zit en niet met de buitenschil, til ik niet zo zwaar aan dat teken van ouderdom.

Laat de zwaartekracht zijn werk doen

Daarmee wil ik niet pleiten om het allemaal maar te laten hangen, maar perfect strak kan je het toch niet houden.  Dat is net zo als met de rimpels hierboven. Hoe sneller je het aanvaard, hoe minder energie je daar aan moet verspillen.

Begin een leesbril te dragen, maar laat het touwtje nog even achterwege

Afgelopen zomer, toen de letters wel echt sterk begonnen te dansen, toch eens een bezoek aan de oogarts gebracht. Na het ophalen van mijn op maat gemaakte leesbril, zag de wereld er weer helder uit. Ondertussen is iedereen, inclusief mezelf, al aan het zicht gewend. En de bril ben ik nog niet kwijt geraakt, dus ben nog even zoekende waarom velen toch met dat touwtje werken. Dat laat ik voorlopig nog even achterwege.

Ga meer en meer naar de kapper om grijze haren te verbergen

Grijze haren op jonge leeftijd zit in mijn familie in de genen. Dit proces is dus bij mij al een 10-tal jaren aan de gang. Voorlopig lukt het nog steeds om met een kleurshampoo dit verouderingsproces te camoufleren.

Maar weegt dit fysiek verval op, tegen alle extra levenswijsheid ? Het comfort om op ervaring terug te kunnen vallen (en dat op heel wat vlakken) en op die manier ook veel meer te kunnen relativeren, is voor mij toch ook pure luxe. Ze zeggen toch niet zomaar : verstand komt met de jaren!

Al bij al ben ik dus best tevreden en wellicht wordt vandaag een dag zoals vele anderen of er nu een 5 of een 4 of iets anders voor staat.

HART ONDER DE RIEM

Om deze blog af te sluiten en dit allemaal door te slikken met een goede fles champagne, nog een paar inspirerende 50 plus quotes. Een hart onder de riem voor elke 50 plusser én 40 plusser die met rassenschreden nadert.

. 50 … 18 met 32 jaar ervaring!
. Keep calm … 50 is just a number!
. Geniet! Je bent maar één jaar lang vijftig!
. Old enough to know better! Young enough to do it anyway!
. 50 tinten grijs, maak dat Sara maar wijs!
. Age is just a state of mind!
. Lieve Sara, verlies niet de moed, ook na 50 is het leven goed!
. Je wordt niet ouder, je neemt toe in waarde!
. The first 50 years of childhood are always the hardest
. Bakker, we hoeven vandaag geen gebak, we hebben al een oude taart!
. It took 50 years to look this good!
. Multitasken na je vijftigste : niezen en piesen tegelijk!
. You are not getting older you are increasing in value!

Hip, hip, hip, hoera, spitsuurvrouw is hiermee officieel 50 jaar!

PS En dit boeket witte rozen vond ik vanmorgen op mijn bureel. Attentie van mijn werknemers, onwijs blij mee! ‘Enjoy the little things’, weet je wel ?

20190110_104604

Hoe kijken jullie naar het verouderingsproces ? Worden jullie met plezier een jaartje ouder ?

Advertenties

Een beperking wat nu ?

Ik doe mee met een blogtour via Beauty & Books Magazine over het boek ‘Een beperking, wat nu?’ van Frans Claessens.  Dit nieuwe boek over beperkingen komt net uit en op deze manier wil ik graag mijn steentje bijdragen tot de promotie ervan.

OVER DE AUTEUR

De auteur werd geboren in Venray op 28 februari 1960, dit was op carnavalszondag.  Na enige tijd ontdekte een arts dat hij spastische parese had.  De schrijver heeft, ondanks deze lichamelijke beperking, de lagere school goed doorlopen en behaalde daarna drie verschillende diploma’s : timmeren, meubelmaken en meubel/woningstofferen.  Verder behaalde hij het middenstandsdiploma met avondonderwijs.  Hij kon tot zijn 50ste normaal werken.  Daarna verergerde jammer genoeg zijn ziekte, waardoor hij noodgedwongen moest stoppen.  Vandaag woont hij in Helmond, Noord-Brabant.  Hij geniet nu van het schrijven van boeken over het leven met beperkingen en heeft ook een eigen website.

OVER HET BOEK

In het boek ‘Een beperking, wat nu?’ worden zes ziektes (beperkingen) uitvoerig beschreven :

  1. Het syndroom van Down
  2. Een dwarslaesie
  3. Scoliose
  4. Autisme
  5. Ernstige oogziekte
  6. Spasme

Ook wat de ouders van hun kinderen zoal kunnen verwachten, nadat de beperking is geconstateerd.  Verder is in dit boek ook beschreven wat er eventueel aan gedaan zou kunnen worden.  Tenslotte komen de verwachtingen op lange termijn ook aan bod.

Net zoals in zijn voorgaande boeken heeft de auteur dit boek ook uitgebracht in een redelijk groot lettertype, zodat mensen met oogproblemen het boek ook vlot kunnen lezen.

De illustraties in het boek werden door de auteur zelf getekend.

BOEKRECENSIE

Het boek telt 136 bladzijden en is dan nog eens in groot lettertype uitgewerkt (zie hierboven).  Dit betekent dat het heel snel uitgelezen is.  Het is niet echt een verhaal maar eerder een informatieve opsomming van interessante weetjes over de verschillende beperkingen. Op deze manier is het een mooi naslagwerk voor mensen die hierover meer willen weten op een verstaanbare en overzichtelijke manier.

Je merkt dat de schrijver dit wel schrijft vanuit zijn passie en vanuit zijn eigen ervaring met beperkingen.  Niet alleen lijdt hij zelf aan spasme, maar ik vind in het boek o.a. ook het volgende terug :

Over scoliose : ‘Helaas heb ik als schrijver dagelijks in mijn gezin te maken met een persoon die hiermee moet leven iedere dag …’

Over autisme :  ‘Er wordt ook weleens door deskundigen gezegd, dat er niet samen te leven is met iemand die autisme heeft, maar daar ben ik het als schrijver niet mee eens.  Ik leef namelijk zelf met een partner die deze beperking in zwaardere mate heeft en er is best met zo iemand te leven …’

Over oogziekten : ‘Helaas heb ik deze oogziekte ook en kan daardoor niet met een gewone auto rijden …’

Ondanks de ervaring van Frans Claessens met de opgesomde beperkingen,  klinkt er nergens bitterheid in zijn verhaal.  Hij benadert de ziektebeelden op een positieve manier.  Hij probeert er duidelijk het beste van te maken en daar kan ik alleen maar bewondering voor opbrengen.

Tenslotte moet ik opmerken dat ikzelf totaal geen ervaring heb met mensen met een beperking.  Na het lezen van dit boek, besef ik nog maar eens des te meer, hoe bevoorrecht ik ben om in mijn nabije omgeving nog met geen enkele van deze ziektes geconfronteerd te zijn.  Ik ben een echte ‘gelukzak’ en hoop dat het ‘bewaarengeltje’ nog lang op mijn schouder mag blijven zitten.

Dit informatieve boek kan je hier verkrijgen.

Bedankt Frans en Sherry voor dit boek! Het gaf me de kans op een unieke kijk op de problematiek van het leven met beperkingen.

PS Lees hier mijn andere boekrecensies.

2019 een sleuteljaar ?

Gelukkig Nieuwjaar, aan al mijn volgers!  Dat 2019 een ‘lifestyle blog jaar’ mag worden vol tijd, energie en goesting om te genieten!

Net zoals het jaar uitzwaaien een traditie is onder bloggers (lees Bye Bye 2018), worden blijkbaar ook de doelstellingen voor 2019 gedeeld met de lezers.  Zo ook voor mij ?! Ik ben in het verleden nooit zo doelbewust bezig geweest met vooruit te kijken en ‘goals’ te bepalen, laat staan er een stappenplan voor uit te werken.  Ik probeer het dit jaar even anders te doen.

Allereerst staan er het komende jaar wel wat mijlpalen op de agenda (als alles goed loopt) :

  • word ik 50 jaar in 2019
  • zal ik 25 jaar getrouwd zijn in 2019
  • zal mijn oudste dochter afstuderen en op haar eigen benen gaan staan

Vervolgens heb ik mezelf verplicht om ook eens diep na te denken over mijn eigen (vooral dan) professionele toekomst.  Is het feit dat ik 50 word doorslaggevend ? Slaat de midlife-crisis toe ? Het is vooral een feit dat, ondanks al mijn goede voornemens, ik toch een spilfiguur blijf in de rat race en daar heb ik soms écht wel eens genoeg van.

GELUKKIG NIEUWJAAR BLZ OMSLAANZoals ik herhaaldelijk in vorige blogposten heb vermeld, loop ik mezelf vaak compleet voorbij.  Ondanks alle goede voornemens, blijft het werk/carrière altijd op de eerste plaats komen en veel van mijn energie opslorpen.  Haal ik daar nog wel voldoende voldoening en respect voor mezelf uit ? Geraak ik daar niet te zwaar mentaal door uitgeput ? Is het allemaal nog de moeite waard ? Geeft mijn werk me nog voldoende energie of kost het alleen maar energie ? Of is het tijd om het roer eens om te gooien ? Feit is wel dat ik hier voor mezelf een antwoord op wil en de komende weken hier hard aan ga werken (hierover later zeker meer).

Wat voor mij wel vast staat is dat ik in 2019 mijn persoonlijke lifestyle blog verder wil laten groeien … Dat schrijven is iets wat ik, na een half jaar, nog steeds met veel passie en energie doe.  Toch komt het er veel te weinig van.  Hoe pak ik dat dan doelgericht aan ? Hoe garandeer ik dat ik me bezig hou met de dingen die ik belangrijk vind en me niet laat afleiden door zaken waar ik helemaal geen waarde aan hecht, maar die soms wel veel tijd opslorpen ?  Wellicht klinkt dit voor vele lezers wel bekend in de oren.

Ik haal hier heel wat inspiratie bij mijn collega-bloggers om doelen toch duidelijk te bepalen en er een stappenplan voor te maken.  Allerlei hulpmiddelen zoals bulo’s, agenda’s, planners, … zie ik de revue passeren.  Moeilijk om hier in het bos nog de bomen te zien.

Business_Dated_cover_461x.progressive

Uiteindelijk heb ik als hulpmiddel gekozen voor de Business Agenda 2019 van DailyGreatness omdat ik hier professionele doelen kan combineren met mijn blogdoelen.  Deze planner loopt over 1 jaar en helpt mij vooral gestructureerd gefocused te blijven op wat ik wil bereiken. Ik ben er nu 5 dagen mee aan de slag en ik moet zeggen dat het wel werkt.

In deze Business Agenda kan ik ook vlot mijn persoonlijke doelstellingen integreren.  Het zal je niet verbazen dat ik deze lijst van persoonlijke doelen heb neergeschreven :

  • Blog actief verder uitbouwen : hier zou de business planner hierboven zeker mijn leidraad moeten zijn en ik heb hiervoor duidelijk meetbare doelstellingen geschreven.
  • Voldoende ontspannen door te lezen : ik neem deel aan de Hebban Challenge om in 2019 minstens 12 boeken te lezen.
  • Voldoende ontspannen en bewegen door te wandelen : ik zou graag nog heel wat nieuwe wandelingroutes willen ontdekken en heb me voorgenomen om in 2019 in totaal minstens 2,5 miljoen stappen te wandelen.
  • Uitstelgedrag aanpakken : vooral in mijn privé kan ik mij soms moeilijk engageren om te doen wat ik gepland heb bv. een blog schrijven, de belastingaangifte indienen, aan een boek beginnen met lezen, …
  • Een reis inplannen : de eerste wandelvakantie in Noord-Frankrijk staat al in de agenda.
  • De strijd met de kilo’s nog eens aangaan : maar dat probeer ik ieder jaar …

Welke doelen heb jij gesteld ? Gebruik je ook een hulpmiddel om er mee aan de slag te gaan ?