50 tinten wijzer

Ik heb er de laatste jaren vaak aan gedacht, de laatste maanden dikwijls ontkend en de laatste dagen meer en meer in berust.  Er is écht geen ontkomen meer aan. Vandaag word ik 50 jaar.  Ik ben de magische grens over gegaan.  Officieel begint daarmee de tweede helft van mijn leven, maar ook mijn tweede jeugd.  Vreemd gevoel :

50 jaar
5 decennia
600 maanden
2609 weken
18.263 dagen
438.312 uren
26.298.720 minuten
1.577.923.200 seconden

ben ik al op deze aarde.

FILOSOFISCHE TERUGBLIK

Enerzijds vind ik het ongelofelijk als je deze getallen zo onder mekaar ziet staan, anderzijds heel dankbaar dat ik deze mijlpaal mag bereiken.  Ik kan tevreden terug kijken.  Ik heb van het leven ongeveer gekregen wat ik ervan verwacht.  Soms viel het even tegen, soms bracht het veel geluk.  Altijd druk, het gaat zoals het gaat.

STRIJD TEGEN HET FYSIEKE VERVAL

Vijftig is het nieuwe 40, vrouwen van onze leeftijd zijn nog jong, we mogen er nog zijn, we hebben nog tonnen energie en goesting én we hebben de wijsheid in pacht.

Ik ben al weken bezig om dit mezelf helemaal in te prenten, kwestie van op mijn verjaardag niet aan eigenwaarde te verliezen. En net nu verklaart de Franse Auteur Yann Moix in de Franse editie van Marie-Claire dat vrouwen boven de 50 hem koud laten, ze zijn zelfs onzichtbaar voor hem. ‘Komaan, laat ons niet overdrijven, dat is gewoon te oud’; voegt hij er genadeloos aan toe.  Een lichaam van een 25-jarige is buitengewoon, dat van een 50-jarige is dat niet, volgens hem.  Gelukkig was ik niet de enige die verontwaardigd was, er volgde een heuse internetrel na deze respectloze uitspraak (zie dit artikel in HLN).

Wie zei ook weer dat echte schoonheid van binnen zit ?

Ik voel me 30, ik zie eruit als 40, maar heb de levenservaring van iemand van 50!

Dat het fysieke verval begonnen is al voor die verjaardag, zal wellicht geen enkele 50-jarige ontkennen. Met de volgende tips ben ik ondertussen al even aan de gang :

Leer leven met de rimpels

Dat vind ik persoonlijk niet zo moeilijk. Naast een goede basisverzorging, zou ik er geen geld of operatie voor over hebben om mezelf te illusie te geven dat je de strijd tegen de rimpels kan winnen. Hier tegen strijden kost alleen veel geld, tijd en energie en aanvaarden moet je het toch. Misschien is het anders voor mensen die met hun uiterlijk hun kost moeten verdienen. Maar aangezien ik mijn boterham verdien met wat er in mijn hoofd zit en niet met de buitenschil, til ik niet zo zwaar aan dat teken van ouderdom.

Laat de zwaartekracht zijn werk doen

Daarmee wil ik niet pleiten om het allemaal maar te laten hangen, maar perfect strak kan je het toch niet houden.  Dat is net zo als met de rimpels hierboven. Hoe sneller je het aanvaard, hoe minder energie je daar aan moet verspillen.

Begin een leesbril te dragen, maar laat het touwtje nog even achterwege

Afgelopen zomer, toen de letters wel echt sterk begonnen te dansen, toch eens een bezoek aan de oogarts gebracht. Na het ophalen van mijn op maat gemaakte leesbril, zag de wereld er weer helder uit. Ondertussen is iedereen, inclusief mezelf, al aan het zicht gewend. En de bril ben ik nog niet kwijt geraakt, dus ben nog even zoekende waarom velen toch met dat touwtje werken. Dat laat ik voorlopig nog even achterwege.

Ga meer en meer naar de kapper om grijze haren te verbergen

Grijze haren op jonge leeftijd zit in mijn familie in de genen. Dit proces is dus bij mij al een 10-tal jaren aan de gang. Voorlopig lukt het nog steeds om met een kleurshampoo dit verouderingsproces te camoufleren.

Maar weegt dit fysiek verval op, tegen alle extra levenswijsheid ? Het comfort om op ervaring terug te kunnen vallen (en dat op heel wat vlakken) en op die manier ook veel meer te kunnen relativeren, is voor mij toch ook pure luxe. Ze zeggen toch niet zomaar : verstand komt met de jaren!

Al bij al ben ik dus best tevreden en wellicht wordt vandaag een dag zoals vele anderen of er nu een 5 of een 4 of iets anders voor staat.

HART ONDER DE RIEM

Om deze blog af te sluiten en dit allemaal door te slikken met een goede fles champagne, nog een paar inspirerende 50 plus quotes. Een hart onder de riem voor elke 50 plusser én 40 plusser die met rassenschreden nadert.

. 50 … 18 met 32 jaar ervaring!
. Keep calm … 50 is just a number!
. Geniet! Je bent maar één jaar lang vijftig!
. Old enough to know better! Young enough to do it anyway!
. 50 tinten grijs, maak dat Sara maar wijs!
. Age is just a state of mind!
. Lieve Sara, verlies niet de moed, ook na 50 is het leven goed!
. Je wordt niet ouder, je neemt toe in waarde!
. The first 50 years of childhood are always the hardest
. Bakker, we hoeven vandaag geen gebak, we hebben al een oude taart!
. It took 50 years to look this good!
. Multitasken na je vijftigste : niezen en piesen tegelijk!
. You are not getting older you are increasing in value!

Hip, hip, hip, hoera, spitsuurvrouw is hiermee officieel 50 jaar!

PS En dit boeket witte rozen vond ik vanmorgen op mijn bureel. Attentie van mijn werknemers, onwijs blij mee! ‘Enjoy the little things’, weet je wel ?

20190110_104604

Hoe kijken jullie naar het verouderingsproces ? Worden jullie met plezier een jaartje ouder ?

Advertenties

2019 een sleuteljaar ?

Gelukkig Nieuwjaar, aan al mijn volgers!  Dat 2019 een ‘lifestyle blog jaar’ mag worden vol tijd, energie en goesting om te genieten!

Net zoals het jaar uitzwaaien een traditie is onder bloggers (lees Bye Bye 2018), worden blijkbaar ook de doelstellingen voor 2019 gedeeld met de lezers.  Zo ook voor mij ?! Ik ben in het verleden nooit zo doelbewust bezig geweest met vooruit te kijken en ‘goals’ te bepalen, laat staan er een stappenplan voor uit te werken.  Ik probeer het dit jaar even anders te doen.

Allereerst staan er het komende jaar wel wat mijlpalen op de agenda (als alles goed loopt) :

  • word ik 50 jaar in 2019
  • zal ik 25 jaar getrouwd zijn in 2019
  • zal mijn oudste dochter afstuderen en op haar eigen benen gaan staan

Vervolgens heb ik mezelf verplicht om ook eens diep na te denken over mijn eigen (vooral dan) professionele toekomst.  Is het feit dat ik 50 word doorslaggevend ? Slaat de midlife-crisis toe ? Het is vooral een feit dat, ondanks al mijn goede voornemens, ik toch een spilfiguur blijf in de rat race en daar heb ik soms écht wel eens genoeg van.

GELUKKIG NIEUWJAAR BLZ OMSLAANZoals ik herhaaldelijk in vorige blogposten heb vermeld, loop ik mezelf vaak compleet voorbij.  Ondanks alle goede voornemens, blijft het werk/carrière altijd op de eerste plaats komen en veel van mijn energie opslorpen.  Haal ik daar nog wel voldoende voldoening en respect voor mezelf uit ? Geraak ik daar niet te zwaar mentaal door uitgeput ? Is het allemaal nog de moeite waard ? Geeft mijn werk me nog voldoende energie of kost het alleen maar energie ? Of is het tijd om het roer eens om te gooien ? Feit is wel dat ik hier voor mezelf een antwoord op wil en de komende weken hier hard aan ga werken (hierover later zeker meer).

Wat voor mij wel vast staat is dat ik in 2019 mijn persoonlijke lifestyle blog verder wil laten groeien … Dat schrijven is iets wat ik, na een half jaar, nog steeds met veel passie en energie doe.  Toch komt het er veel te weinig van.  Hoe pak ik dat dan doelgericht aan ? Hoe garandeer ik dat ik me bezig hou met de dingen die ik belangrijk vind en me niet laat afleiden door zaken waar ik helemaal geen waarde aan hecht, maar die soms wel veel tijd opslorpen ?  Wellicht klinkt dit voor vele lezers wel bekend in de oren.

Ik haal hier heel wat inspiratie bij mijn collega-bloggers om doelen toch duidelijk te bepalen en er een stappenplan voor te maken.  Allerlei hulpmiddelen zoals bulo’s, agenda’s, planners, … zie ik de revue passeren.  Moeilijk om hier in het bos nog de bomen te zien.

Business_Dated_cover_461x.progressive

Uiteindelijk heb ik als hulpmiddel gekozen voor de Business Agenda 2019 van DailyGreatness omdat ik hier professionele doelen kan combineren met mijn blogdoelen.  Deze planner loopt over 1 jaar en helpt mij vooral gestructureerd gefocused te blijven op wat ik wil bereiken. Ik ben er nu 5 dagen mee aan de slag en ik moet zeggen dat het wel werkt.

In deze Business Agenda kan ik ook vlot mijn persoonlijke doelstellingen integreren.  Het zal je niet verbazen dat ik deze lijst van persoonlijke doelen heb neergeschreven :

  • Blog actief verder uitbouwen : hier zou de business planner hierboven zeker mijn leidraad moeten zijn en ik heb hiervoor duidelijk meetbare doelstellingen geschreven.
  • Voldoende ontspannen door te lezen : ik neem deel aan de Hebban Challenge om in 2019 minstens 12 boeken te lezen.
  • Voldoende ontspannen en bewegen door te wandelen : ik zou graag nog heel wat nieuwe wandelingroutes willen ontdekken en heb me voorgenomen om in 2019 in totaal minstens 2,5 miljoen stappen te wandelen.
  • Uitstelgedrag aanpakken : vooral in mijn privé kan ik mij soms moeilijk engageren om te doen wat ik gepland heb bv. een blog schrijven, de belastingaangifte indienen, aan een boek beginnen met lezen, …
  • Een reis inplannen : de eerste wandelvakantie in Noord-Frankrijk staat al in de agenda.
  • De strijd met de kilo’s nog eens aangaan : maar dat probeer ik ieder jaar …

Welke doelen heb jij gesteld ? Gebruik je ook een hulpmiddel om er mee aan de slag te gaan ?

Bye Bye 2018

Het lijkt een traditie onder bloggers om op de laatste dagen terug te blikken op het voorbije jaar.  Ik zie heel wat blogposten passeren waarin het jaar 2018 in een notendop wordt besproken. Als new-born blogger (gestart in juni 2018 met mijn persoonlijke blog) wil ik hier niet aan ontsnappen.

UPS & DOWNS

Het voorbije jaar bracht me, zoals wellicht bij velen, ups en downs.  2018 begon in mineur met het herstel van een ernstige infectie (waarvoor ik einde 2017 in het ziekenhuis had gelegen).  Het duurde tot het einde van januari vooraleer ik terug enigszins op krachten was, al bleef ik wel de hele maand werken.  De term ‘work-a-holic’ lijkt wel speciaal voor me uitgevonden.

GEZONDHEID IS ALLES

In februari kwam, met enkele dagen verschil, het slechte nieuws dat twee mensen in mijn nabije omgeving hervallen waren van kanker. Mijn collega directielid, 49 en net één maand jonger dan mezelf, overleed korte tijd later aan de gevolgen van slokdarmkanker.  Een paar weken later, op 15 mei 2018, stierf iemand die me heel nauw aan het hart lag door lymfeklierkanker (amper 63 jaar oud).  Hij was gedurende meer dan 20 jaar voor mij een inspirator en een mentor.  Op professioneel vlak heb ik heel veel aan hem te danken.  Het was een zwarte bladzijde in mijn jaar en een mentale opdoffer.  Ik krijg nog steeds de tranen in mijn ogen als ik hier aan terug denk en draag dat tot op vandaag nog heel sterk mee.  Het was zo onwezenlijk, zo’n uitzichtloze situatie, zo moeilijk om mezelf een houding te geven.

De eerste foto is een eerbetoon aan jou, Jos! Het is maar één van de vele belangrijke managementlessen die ik van jou heb geleerd.  Je inspireerde altijd met grappige quotes die je eindeloos herhaalde.  Ik moet er nog heel vaak aan terugdenken.  Soms denk ik : moet ik daar volgend jaar eens een boek over schrijven ? Met die inspirerende quotes die jij me gaf, kan ik vlot een managementboek vol pennen.

De tweede foto werd vanaf dat moment één van mijn persoonlijke inspiraties.  Het leven is zo kwetsbaar en zo snel voorbij.  Waarom dan blijven hangen in die rat-race ? Waarom niet meer de dag plukken en genieten van de kleine dingen in het leven ? Ik werd met mijn neus op een cliché gedrukt : het kan zo rap voorbij zijn.

START VAN MIJN BLOG

Het was op dat moment dat ik de knoop eindelijk doorhakte.  Ik wilde al lang ‘iets met schrijven’ gaan doen en iets helemaal alleen voor mezelf creëren.  Een blog opstarten stond in dit kader al een tijdje op mijn ‘to do’ lijst.  Maar zoals velen van mijn privé-plannen, schoof dit altijd een maandje vooruit.  Tot in juni 2018 : zonder al teveel voorbereiding, heb ik me in het avontuur gestort. Mijn eerste blogpost ‘Fladderende vlinder of …?’ verscheen!

INSTAGRAM FOLLOW YOUR HEART

Tot op vandaag heb ik hier nog geen dag spijt van gehad.  Ik heb al heel veel bijgeleerd : hoe werkt dat met SEO en met tags en categorieën, hoe kan Pinterest mij helpen en welke mogelijkheden heb ik allemaal met WordPress, … ? Het was een volledig nieuwe wereld die open ging.  Dat alleen al geeft nieuwe energie.

Ik ben er nog steeds mijn weg verder in aan het zoeken, er moeten nog heel veel puzzelstukjes in mekaar vallen, er moeten nog veel meer blogposten volgen.  Want ook hier bleef ik vaak achter met veel ideeën, maar geen tijd om ze op papier te krijgen.  Rome is ook niet op één dag gebouwd, maar stap voor stap ga ik wel vooruit.  Ik werkte al mee aan enkele gastblogs en ging ook al enkele samenwerkingen aan.  Vandaag (ja ja op de laatste dag van het jaar) verwelkomde ik mijn 500ste Instagram volger en ook op Pinterest gaan mijn statistieken alleen maar naar boven.

TOP 3 VAN 2018

Verder mocht ik al heel wat lezers verwelkomen op mijn website. Ik schreef in 2019 in totaal 29 blogposts (tja, het hadden er veel meer mogen zijn) en deze werden het meeste gelezen :

Deze blog verscheen in juli 2018, toen was ik nog maar net bezig.  In beste fijnproever spreek ik over mijn bezoek aan het toprestaurant ‘De Pastorie’ in Lichtaart.  Ik had het geluk dat deze blog werd opgepikt door de eigenaar van het restaurant en hij heel tevreden was met mijn feedback.  Hij hielp dan ook met delen in social media.  Het leverde me meteen veel bezoekers op, de toon was gezet.

In een ‘spitsuur-leven’ kan gezond en regelmatig eten wel eens een moeilijk evenwicht zijn.  De maaltijdbox kan hierbij een hulpmiddel zijn. Gezien het enthousiasme waarmee deze post gelezen werd, ben ik ervan overtuigd dat ik niet de enige ben die voor deze uitdaging staat.  

En niettegenstaande deze boekrecensie, over een verhaal van chronische pijn na een mislukte medische ingreep,  pas enkele dagen geleden online kwam, nestelt deze zich toch al stevig in de top 3.  Niet in het minst omdat de auteur Pedrouchka Samyn mij geholpen heeft met het delen op social media.  Voor mezelf was het duidelijk het beste boek dat ik heb gelezen in 2018.

Met dit beknopte overzicht sluit in 2018 tevreden af.  Ik laat jullie in 2019 zeker mee genieten van mijn verdere zoektocht naar tijd, energie en goesting om te genieten.  Want één ding mag duidelijk zijn : er is nog veel werk aan de winkel.  Maar de eerste stappen naar een evenwichtiger leven zijn met deze blog toch alvast gezet! To be continued …

Enjoy the little things …

Enjoy the little things … dat is al lang mijn nummer één inspiratiequote.  Steeds opnieuw probeer ik mij hierop te focussen.  Met als doel : een evenwicht vinden, relaxer zijn, meer genieten van de alledaagse dingen, meer focus op me-time.  Een boek lezen, een wandeling maken, genieten van de natuur, …  en vooral aan de droom van mijn blog werken.

Maar steeds opnieuw loop ik rond als een kip zonder kop en dus verlies ik me in de rat-race, mijn zakenleven slorpt me haast volledig op! Er blijft nog slechts één druppeltje energie over voor het gezinsleven.  Ideeën genoeg in mijn hoofd, maar er geraakt al weken geen blogletter op papier.

20181223_142417

WAKE-UP CALL

Tot ik kort geleden een leuke mail, noem het gerust een wake-up call, kreeg van Fotofabriek.nl met als boodschap : ‘Ik kwam vandaag toevallig op jouw website terecht en wat kan jij leuke artikelen schrijven.’  Niet alleen begon mijn neus hiervan te krullen, maar met dezelfde neus werd ik ook op de feiten gedrukt.  Dringend tijd om verder te timmeren aan mijn droom … en dus ging ik met veel enthousiasme op het aanbod in.

OVER FOTOFABRIEK

Bij Fotofabriek kan je met je eigen foto’s online verschillende fotoproducten maken, denk bijvoorbeeld aan fotoboeken in verschillende soorten en maten, maar ook agenda’s, wanddecoraties, visitekaartjes en kalenders.  In de afgelopen jaren hebben ze verschillende prijzen gewonnen voor de beste fotoboekenleverancier, waaronder die van AVROTROS Radar (klik HIER voor het volledige verslag ‘Bij welke webwinkel bestel je het beste fotoboek ?

MIJN KERSTCADEAU

Ik ben zelf nogal fan van een canvas als wanddecoratie omdat ik dit een originele en moderne manier vind om een bijzondere herinnering vast te leggen.  Ik ben zelf niet zo gek van een mengeling aan fotokaders tegen de muur. Dus bestelde ik een Fotofabriek canvas van 30 * 40 cm om uit te testen. Ik gebruikte hiervoor één van de favoriete macro-foto’s van mijn oudste dochter, die graag werkt als hobbyfotograaf, en voegde hier mijn lievelingsquote ‘Enjoy the little things’ aan toe.  En dit prachtige eindresultaat werd binnen de twee dagen geleverd : een leuk cadeau onder mijn eigen kerstboom.

20181223_141202

De foto op canvas is een procedé waarbij een foto wordt gedrukt op een doek dat 100% van katoen is gemaakt. Dit is dan ook de reden dat de bekende wanddecoratie ook wel een foto op linnen wordt genoemd. Het canvasdoek wordt met de hand strak om een houten frame gespannen.  Verder merk je heel sterk de kwaliteit van de gebruikte 12-kleurendruk op (vele partijen drukken maar met 4 kleuren).  De kleuren op het canvasdoek komen echt prachtig uit.  Ik ben ervan overtuigd dat het een echte blikvanger gaat worden in mijn interieur.

Ik wil FOTOFABRIEK bij deze van harte bedanken voor de leuke samenwerking en hen feliciteren voor het mooie eindresultaat. Voor iedereen die kostbare herinneringen wil vereeuwigen, raad ik aan om zeker hun website eens te bezoeken.

20181223_140423

NU VOLHOUDEN

Het eindresultaat sluit alvast naadloos aan bij mijn leuze ‘Enjoy the little things’. Nu volhouden en proberen om de volgende dagen nog enkele ideeën voor mijn blog verder uit te werken.  Er mogen dringend héél wat artikelen bij komen op de website.  Ik barst van de ideeën en heb nu 14 dagen vakantie.  Moet lukken! En anders moeten jullie, lezers, me maar een wake-up call sturen!

 

De maaltijdbox, hype of toegevoegde waarde ?

De maaltijdbox is de laatste jaren aan een opmars bezig. Je vindt op de markt steeds meer aanbieders van deze box met ingrediënten en recepten om in een handomdraai een gezonde maaltijd op tafel te toveren. Je ziet voor deze formules als maar meer advertenties passeren : denk maar aan HelloFresh, Smartmat, Marley Spoon, Weight Watchers, … en sinds kort ook Carrefour. Kan deze maaltijdbox bijdragen tot een gemakkelijker leven of is het een hype die je moet laten passeren ?

noodles-2150181_1920

Toen ik een 3-tal jaar geleden naar een burnout aan het afglijden was, was ik verplicht om heel wat gewoontes te doorbreken en routines onder de loupe te nemen. Anders zou er immers niks veranderen aan het mentale spanningsveld dat mijn leven fysiek had uitgeput.

Ondanks de intenties om altijd gevarieerd en gezond te eten, leidde dit voornemen in het verleden al te vaak tot last minute boodschappen, snel afhalen van fast food, … Ook variatie in het voedingspatroon brengen was een échte uitdaging. Kortom : dit leidde vaak tot stress én ongezond eten, zowel qua tijdstip van de avond als qua ingrediënten.  Zowel mijn man als ikzelf hebben zelden zicht op wanneer we precies aan koken kunnen beginnen, laat staan wanneer we aan tafel kunnen.  Tijdstip van een late vergadering, verkeer onderweg. … bepaalt grotendeels mijn aankomstuur ’s avonds.  Klanten, dierenarts, tandarts, … bepalen vaak de agenda van mijn man in zijn landbouwbedrijf.

salmon-1312372_1920

Omdat gezond eten toch hoog op mijn prioriteitenlijst stond voor mijn gezin, leek de maaltijdbox, die toen aan zijn opmars begon, wel een oplossing die me uit de impasse kon helpen.  De verschillende aanbieders wilden mij duidelijk een ‘ontzorgend’ alternatief aanbieden.

VOORDELEN VAN EEN MAALTIJDBOX

Ik zag meteen de volgende voordelen, die ook de leveranciers in hun reclame aanboden :

  1. Zelf geen inspiratie meer zoeken : de samenstelling van de menu’s gebeurt door voedingsdeskundigen.  Wat eten we vanavond is niet langer meer aan de orde ?   Bij de samenstelling van de maaltijden wordt altijd rekening gehouden met de dagelijkse aanbevolen hoeveelheden van bepaalde ingrediënten en er wordt rekening gehouden met voldoende afwisseling.
  2. Tijd besparen door zelf geen inkopen meer te doen voor de warme maaltijden en niet meer op het laatste moment naar de winkel te hollen.  De box wordt op een afgesproken tijdstip vanuit een gekoelde wagen aan huis geleverd.  Aangezien mijn man zijn bedrijf naast ons woonhuis is gelegen, is er normaal altijd iemand thuis.  Ik kan me wel  voorstellen dat dit voor sommigen net zo goed een nadeel kan zijn als je de maaltijdbox niet altijd zelf in ontvangst kan nemen.
  3. Afval besparen door minder overschotten te hebben. Maaltijd per maaltijd ontvang je alle ingrediënten in de juiste portie om de maaltijd te bereiden.  Hierdoor heb je veel minder restanten.  Bv. je wil een gerecht met wortelen bereiden en je koopt een ‘bussel’ wortelen in de supermarkt.  In de bussel zitten 8 wortelen, maar uiteindelijk heb je er maar 6 nodig voor jouw gerecht. Veel kans dat de 2 overgebleven wortelen in de vuilnisbak belanden.
  4. Koken wordt zo heel gemakkelijk.  Je krijgt bij elk recept uitgebreide instructies inclusief foto’s.  Het trekt je automatisch uit je ‘kook-comfortzone’ en je leert nieuwe ingrediënten en kookmethodes kennen.

salad-791891_1920

SMARTMAT

3 jaar geleden sprak de maaltijdbox van Smartmat ons het meeste aan.  Op dat moment moest je wel kiezen uit een vaste box voor 3, 4 of 5 dagen, je kon de maaltijden per box nog niet kiezen (dit werd ondertussen bij hen wel aangepast).  In het begin was het voor ons sterk aanpassen omdat er veel gewerkt werd met voor ons eerder onbekende (en niet echt Belgische) producten zoals buglur, vergeten groenten, … Ook was er wekelijks een vegetarisch gerecht voorzien (waar wij niet echt op zaten te wachten). Het was een fijne ontdekkingstocht, maar op den duur begon de maaltijdbox ons te vervelen omdat er bijna elke week dezelfde gerechten (met kleine varianten) in zaten bv. (goedkoop) gehakt en schelvis waren klassiekers die altijd terug kwamen.  Verder was ook het leveren niet altijd zo betrouwbaar bv. bij leveren op maandagavond in het tijdslot tot 18 u kwam het meerdere keren voor dat de box pas laat (na 20 u) of niet meer (pas de volgende dag) werd geleverd.  Je moest dus ook altijd een plan B voor maandagavond klaar hebben.

HELLOFRESH

Daarom besloten we, na ongeveer 1 jaar, HelloFresh te proberen.  Het leek ons op dat moment een beter alternatief.  Hier kon je een keuze maken uit meerdere gerechten en ook leveren op zondagnamiddag (met veel minder kans op laattijdige levering door fileproblemen) was mogelijk.  Het grootste nadeel bij HelloFresh was echter dat het een abonnementsformule was.  Wekelijks wordt er automatisch een box geleverd.  Als je de keuze van de gerechten vergat te maken, dan kreeg je een standaardpakket, bv met vegetarische gerechten terwijl mijn man echt zijn portie vlees of vis wil.  Als je eens een week wilde pauzeren, maar dit vergat door te geven, kon je een hele box weg gooien.  Toen op het laatst de kip herhaaldelijk op slachtafval begon te lijken, besloten we dit abonnement vorig jaar stop te zetten en voorlopig terug aan de slag te gaan met onze eigen kookkunsten.  We hadden ondertussen ook wel heel wat bij geleerd op vlak van gevarieerd koken dankzij Smartmat en Hellofresh.

home-sybox.jpg

SIMPLY YOU BOX VAN CARREFOUR

Tot een tijdje geleden Carrefour ook het concept ‘maaltijdbox’ in België lanceerde.  Opnieuw besloten we om het concept nog eens een kans te geven om de hierboven vermelde voordelen toch voor ons wel belangrijk blijven.  Hier geen abonnementsformule maar gewoon per week online bestellen (je kan dit ook enkele weken vooraf doen).  Het gaat altijd over 3 maaltijden en er is echt voor elk wat wils : vegetarisch, kindvriendelijk, vis, vlees, gevogelte, oosters, Italiaans, …  Kiezen is hier best wel moeilijk.  De box kan op maandag afgehaald worden in een Carrefour winkel of wordt op maandagavond bij u thuis geleverd.  Wij halen altijd af.  Wij hebben een Carrefour dichtbij huis en riskeren dan niet dat de levering te laat is of niet doorgaat.

De porties zijn hier heel degelijk, er wordt echt niet bespaard op vlees en vis.  Ook duurdere ingrediënten zoals zalm en steak worden toegevoegd, hier werd bij de vorige leveranciers sterk op bespaard.  Verder zijn er ook meer dan voldoende groenten inbegrepen.  Alles is echt super vers.

Voor ons is dit momenteel het beste alternatief op de markt :

. geen abonnementsformule
. vrije keuze van maaltijden
. prijs/kwaliteit voor ons excellent (60 €/week voor 4 personen) : hoogwaardig en vers
. beperkt tot 3 maaltijden (je kan dus nog voldoende zelf experimenteren)
. afhalen mogelijk (geen vertraging in levering)
. focus op de Belgische keuken

pumpkin-soup-2886322_1920

CONCLUSIE

De maaltijdbox is en blijft voor ons een prima uitvinding om gezond en afwisselend te eten zonder al te veel inspanningen.  Het kan zeker bijdragen tot een gemakkelijker en gezonder leven in gezinnen waarin de ‘rat-race’ dagelijkse realiteit is. In deze context zou ik iedereen aanraden om het eens te proberen.  Voor welke leverancier je kiest, is volgens mij heel sterk afhankelijk van jouw persoonlijke voorkeuren.  Het is een markt die ook continu evolueert.  De aanbieders willen duidelijk verder evolueren in het ‘ontzorgen’ van hun klanten.  Dan kunnen we toch alleen maar toejuichen ?

Wat is jouw mening ? Kan jij ook (negatieve of positieve) ervaringen delen met één van de aanbieders van maaltijdboxen ?

lasagna-3344994_1920

Ecodriving

Afgelopen maand werd er in België een week van de mobiliteit georganiseerd, met een autoloze zondag in Brussel en heel wat andere steden.  Dit landelijk initiatief was voor mij een gelegenheid om eens na te denken over al mijn verplaatsingen met de wagen.  Maar ook : hoe milieubewust is mijn rijstijl, het daarbij horend brandstofverbruik en uitstoot ?  Tijd dus om eens na te denken over Ecodriving.

Ecodriving is een zuinige, veilige en milieuvriendelijke manier van autorijden.  Deze stijl van autorijden is beter voor het milieu, zorgt voor minder brandstofkosten en verkleint het risico op ongevallen.

DOELSTELLING

In de afgelopen negen maanden van het jaar reed ik rond met een gemiddeld dieselverbruik van 6,43 l/100 km.  Ik rijd ook gemiddeld 100 km/dag. Ik heb mezelf als doel gesteld om in de maand oktober een daling met 10 % te realiseren naar 5,78 l/100 km. Op deze manier wil ik mijn bescheiden steentje bijdragen tot het maatschappelijk verantwoord omgaan met onze planeet en ook wil ik op die manier bewuster én veiliger rijden.

Op het eerste zicht lijkt dat best een hele opgave, aangezien ik vooral op binnenwegen rijd met heel wat stoppen en opnieuw vertrekken. Ik passeer liefst 18 verkeerslichten op mijn normale weg naar het werk !  Echter had ik hier wat over gelezen : het verschil tussen een eerder sportieve rijstijl en ecodriving kan oplopen tot 35 % in brandstofverbruik.  Kritisch als ik ben, wilde ik dit eerst wel eens een week ervaren, vooraleer hier met tromgeroffel over te bloggen.

Ik ben met deze uitdaging begonnen op maandag 1 oktober en ik schrik zelf van de resultaten.  Kijk maar :

1 oktober : gemiddeld verbruik 6,2 l/100 km
2 oktober : gemiddeld verbruik 5,8 l/100 km
3 oktober : gemiddeld verbruik 5,5 l/100 km
4 oktober : gemiddeld verbruik 5,5 l/100 km
5 oktober : gemiddeld verbruik 5,6 l/100 km
6 oktober : gemiddeld verbruik 5,8 l/100 km

Ik heb deze resultaten nauwgezet bijgehouden in mijn bullet journal en plan dit nog minstens de rest van de maand op te volgen.  Als ik dergelijke resultaten blijf behouden, ga ik er in november nog mee door.  Ze zeggen toch dat het 60 dagen duurt vooraleer een gewoonte is aangeleerd.  De gewoonte om rond te rijden met een veilige en milieu vriendelijke rijstijl zou ik me graag eigen maken.  Al vond ik mezelf vooraf al zeker geen slechte chauffeur 🙂 (maar dat zeggen we wellicht allemaal)!

8 ECODRIVING TIPS

Hoe ik deze besparing kunnen realiseren ? Tijd om mijn ecodriving tips met jullie te delen.  Wie weet kan ik wel iemand motiveren om hier ook mee aan de slag te gaan.  Alle beetjes helpen … en het verkeer kan er maar veiliger van worden.  Ook het milieu zegt dankjewel aan ecodriving.

  1. Sneller schakelen
    Schakel sneller naar een hogere versnelling, bij voorkeur lager dan 2500 toeren.  Nieuwe auto’s geven vaak ook aan wanneer je van versnelling moet wisselen.
  2. De gepaste snelheid kiezen
    Op de autosnelweg 10 à 15 km/u trager rijden, verlaagt het verbruik met 1l/100 km.  De tijdswinst door sneller te rijden is zo goed als verwaarloosbaar en een gelijkmatige snelheid beperkt het verbruik.  Is het rustig op de baan, dan kan de cruise controle functie zeker helpen om een gelijkmatige snelheid aan te houden.
  3. Anticiperen
    Wanneer je een obstakel of kruispunt nadert, laat het gaspedaal dan zo vroeg mogelijk los.  Blijf uitbollen in dezelfde versnelling en schakel pas wanneer je opnieuw wil versnellen.
  4. Het gewicht en de luchtweerstand beperken
    Onnodig gewicht zorgt voor een hoger verbruik.  Laat dus geen onnodige bagage in de auto slingeren.  Verwijder ook het bagagerek, de dakkoffer of de fietsenhouder als je deze niet gebruikt.  Rijden met een open raam of een open dak verstoort de luchtweerstand en leidt tot een hoger verbruik.
  5. De bandenspanning controleren
    Elke autoband verliest maandelijks ongeveer 0,15 bar.  Een te lage spanning veroorzaakt niet enkel een hoger verbruik, maar zorgt ook voor minder grip op de weg.  Elke maand je bandenspanning controleren is dus geen overbodige luxe.
  6. Motor uitzetten bij korte stops
    Al vanaf 30 seconden stilstand is het beter om de motor uit te zetten. 
  7. Het energieverbruik beperken
    Accessoires als achterruitverwarming, mistlampen of airco doen het verbruik fors toenemen.  Gebruik ze dus enkel indien echt nodig.  Laat je motor verder ook niet eerst stationair draaien vooraleer te vertrekken (ook niet op een koude ochtend).
  8. Regelmatig onderhoud

Heeft uw auto een ECO-STAND, gebruik deze dan altijd.  In het belang van het milieu : rij niet langer op sport- of comfortstand!

Bron: Ecolife, brochure 101 tips (en meer) om je voetafdruk te verkleinen.

Heb ik jou ook kunnen motiveren om eens op Ecodriving in te zetten en zo uw steuntje bij te dragen tot een gezonder milieu ?

environmental-protection-326923_1920.jpg

De nieuwe man

Voor een vrouw die al meer dan 20 jaar samen leeft met een ‘nieuwe man’, trok het volgende artikel op social media pijnlijk mijn aandacht.  Blijkbaar was er vandaag een eucharistieviering waar de volgende uitspraak werd gedaan : “Vrouwen, wees onderdanig aan uw man als de man aan de heer”, klonk het vanochtend in de eucharistieviering op Eén en Radio 1, die werd uitgezonden vanuit de Sint-Servaasbasiliek Norbertijnenabdij in Grimbergen. “Want de man is het hoofd van de vrouw zoals Christus het hoofd is van de kerk. Hij gaf zijn leven om haar te redden. Zo moet de vrouw haar man in alles onderdanig zijn zoals ook de kerk onderdanig is aan Christus.”

Bron : Het Nieuwsblad

Als je zoiets hoort in 2018 geloof je toch echt uw oren niet.  Daar word ik dus echt kwaad van.  Moslima mogen op sommige plaatsen geen hoofddoek dragen omdat de hoofddoek symbool zou zijn van de onderdrukking van de vrouw door de man.  Als je dan deze Christelijke leer hoort, zouden wij Westerse vrouwen misschien ook best allemaal een hoofddoek gaan dragen. Of pakken we de onderdrukking gewoon wat schijnheiliger aan ? En dan zich maar afvragen waarom de kerken ’s zondags niet meer gevuld geraken.  Zijn er nog mensen die naar dergelijke onzin willen luisteren ?

Van de zo geprezen emancipatie lijkt op deze manier nog niet zoveel in huis gekomen.  Overal in de media hoor je berichten die niet veel goeds voorspellen op het vlak van gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Vrouwen verdienen nog steeds minder dan mannen voor dezelfde job. Het is moeilijk om vrouwelijke politieke kandidaten aan te trekken voor de gemeenteraadsverkiezingen.  De raden van bestuur van onze grote bedrijven bestaan nog overwegend uit mannen. Huishoudelijke taken worden nog steeds vooral door vrouwen uitgevoerd.

Op deze manier lijkt het begrip ‘nieuwe man’ verder weg dan ooit.  Hoe komt het toch dat we enerzijds gelijkheid tussen geslachten prediken, maar anderzijds er in de praktijk moeilijk in slagen om uit de aloude gewoontes te breken ?

Mijn man was reeds in het einde van de jaren ’90 een nieuwe man, in de échte zin van het woord.  Hij nam toen reeds loopbaanonderbreking (en ja, dat was volledig op vrijwillige basis) om voor de kinderen te zorgen en nam de huishoudelijke klussen er vrijwillig bij.  Hij kon al snel heel vlot koken, wassen, strijken, haar van de meisjes kammen, …  Op dat moment was hij eigenlijk een ‘nieuwe man avant la lettre’.  Dit gaf mij de mogelijkheid om mijn carrière verder uit te bouwen zonder mij met een schuldgevoel op te zadelen.

Dat schuldgevoel kreeg ik er echter wel gratis bij van de maatschappij. De ‘omgeving’ kon het niet laten om hier te pas en te onpas allerlei pijnlijke opmerkingen over te maken.  De clichés waren sterk : mijn man was zowat alles van een ‘echte sloef’ tot een sukkelaar.  Ik was uiteraard de ‘bitch’ en vooral ook de slechte moeder.  Ik heb daar toen veel schuldgevoelens over gehad, al was dit voor ons als koppel een heel bewuste keuze.  Ook onze dochters kregen hier vaak rare blikken over op school of bij de vriendjes.  Dat kwam zelfs pas nog ter sprake met hen : dat iedereen dat zo ‘raar’ vond en dat er vaak wenkbrauwen werden gefronst.

Als ik nu, bijna 20 jaar later kijk, is het met ons gezin helemaal goed gekomen.  We zijn nog steeds bij mekaar, de dochters zijn stabiele jongvolwassenen geworden met wie ik een hele goede band heb.  En mijn man … die doet nog steeds al fluitend het merendeel van de huishoudelijke klussen.  Zo heb ik nu meer tijd om aan mijn blog te werken 🙂 !

Als ik om mij heen kijk, is dit echter nog steeds niet helemaal maatschappelijk ingeburgerd.  Om mij heen zie ik de meeste mensen (ook jonge mensen) nog echt leven in het klassieke patroon.  Daar is uiteraard niks mis mee, als het maar het resultaat is van een bewuste keuze genomen door twee mensen die gelijk zijn en gelijke rechten hebben.  Maar ik vraag me soms toch af of dit bij de meesten niet de macht van de gewoonte is, de kopie van de eigen thuissituatie in het verleden.

In elk geval is er nog werk aan de winkel, als we een 100 % gelijkheid tussen mannen en vrouwen willen beleven in alle lagen van de bevolking in onze Westerse wereld.  Hoe zouden we deze gelijkheid kunnen bereiken ? Beste lezer, het zou fijn zijn mocht je jouw mening hierover met mij willen delen.

De kracht van slapen

vsv-vermoeidheid-banner-1200x330px-nacht-01-1200x320-0.5.0.5

Deze campagne van VSV al opgemerkt ? De laatste dagen voor de vakantie hoor je veel mensen toch zeggen dat ze ’s nachts gaan rijden.  Ze willen de laatste werkdag meteen vertrekken voor een verre autotocht.  Ben je jouw leven beu ? Iedereen zou met gezond verstand toch moeten weten dat je beter uitgerust bent vooraleer achter het stuur te kruipen voor een lange rit.  Toch blijken dergelijke campagnes nog steeds nodig.

Verder hoor je ook veel mensen de laatste dagen voor een vakantie verzuchten : in de vakantie eindelijk 3 weken geen wekker, dan kan ik nog eens uitslapen.  Ook het weekend blijken veel mensen bij voorkeur in te zetten om ‘bij te slapen’.

Het begin van deze vakantie doet me dan ook denken aan mijn ‘breintrainingen’ waar het belang van een regelmatig slaappatroon (vast aantal uren slaap, op hetzelfde tijdstip gaan slapen en op hetzelfde tijdstip weer wakker 7/7 dagen) door de verschillende sprekers heel sterk werd beklemtoond.  Ons brein heeft, nog veel meer dan onze ledematen, een vast patroon en tijd nodig om uit te rusten en om te ‘archiveren’.  Pas na het opruimen van alle ‘bestanden’ in uw hoofd, werkt je werkgeheugen sneller.  Dat is zo voor een computer, dat is zo voor een mens.

‘De sleutel om vooruit te komen is per etmaal acht uur te reserveren voor werken en acht uur voor slapen en ervoor zorgen dat dat niet dezelfde uren zijn.’

En toch zondigen we hier tegen … ik merk dat bij mezelf ook keer op keer weer op. Het kwam al dikwijls in de media : we kampen massaal (ook kinderen hebben hier vaak last van) met een chronisch slaaptekort.  We laten ons heel vaak afleiden (ja ook hier opnieuw door de verslaving aan de digitale wereld, door nog wat taken die gedaan moeten worden, …) en gaan dan weer , en zeker in de zomer waar het laat licht is, te laat slapen.  We slapen tekort en we staan op wisselende tijdstippen op.

Dit alles leidt in meer of mindere mate tot heel wat negatieve neveneffecten : gebrek aan focus, prikkelbaarheid, vertraagde reactie, nergens zin in, besluiteloosheid, futloos, verslaafd aan koffie, …

Ik blijf me toch afvragen waarom slimme mensen, domme dingen doen.  

Voor wie het zelf wil proberen, volgen hier enkele effectieve slaaptips :

  • Zet 1,5 uur voor het slapen alle schermen met blauw licht af (alle schermen behalve TV en E-reader).  Doe enkel nog rustige ontspannen activiteiten.
  • Leg ’s nachts geen GSM of IPAD naast het bed.  Alleen het feit dat het toestel daar ligt, houd je in een lichte vorm van alertheid.
  • Drink weinig koffie en zeker niet ’s avonds.  Eet geen zware maaltijden voor het slapen gaan.
  • Onderzoek hoeveel slaaptijd je werkelijk nodig hebt (volwassenen rond de 8 uur gemiddeld).
  • Spreek met jezelf een vast tijdstip af om te gaan slapen. Zorg dat je ook elke morgen op hetzelfde tijdstip opstaat of m.a.w. hou je altijd aan hetzelfde slaappatroon.

Je kan hierover ook heel veel informatie op internet vinden.  Zelf heb ik hier ook nog heel wat werk aan de winkel! Maar het bewustzijn is er al.

TIP 3 : WERK AAN EEN VAST SLAAPPATROON 7/7 DAGEN!

If sleep doesn’t serve some vital function, it is the biggest mistake evolution ever made.
Allan Rechtschaffen

De laatste loodjes!

Nog 2 dagen en het is 3 weken vakantie! Maar wat zeggen ze toch over die laatste loodjes … die zijn écht zwaar en met de jaren wordt dat precies alleen maar erger.  Ik werk in de bouwsector en daar lijken maar 2 deadlines te zijn.  Met kerstmis en in de zomer vergaat de wereld, alles moet vooraf ‘afgewerkt’ zijn.  Hiermee wordt het jaar netjes in 2 jaarhelften gedeeld.

Tijd om even terug te kijken op de eerste jaarhelft.  Deze was niet gemakkelijk.  Ik was zwaar verzwakt (na een ziekenhuisopname voor een ernstige bacteriële infectie met kerstmis) uit het kerstverlof gekomen.  Het heeft me ongeveer een maand gekost om helemaal terug op krachten te komen, en al die tijd bleef ik wel werken.  Op mij kan men altijd rekenen, zelfs al gaat het ten koste van mijn eigen welzijn! Dit heeft veel te maken met aangeboren verantwoordelijkheidsgevoel (wellicht ook een stuk ingegeven omdat ik de oudste ben uit een gezin van 4), soms is dat meer een last dan een lust.

Daarna 2 overlijdens op 2 weken tijd : een collega die 1 maand jonger was dan ikzelf (met nog een kind van 6 jaar) en de snelle aftakeling en het overlijden van iemand die me heel nauw aan het hart lag.  Daar bovenop nog een zware mentale opdoffer die je voelt als je door iemand zwaar teleurgesteld wordt, iemand waarin je vertrouwen had.  Dit alles pleegde een zware aanslag op mijn mentale draagkracht en die was al lang niet meer zo sterk als vroeger.

Drie jaar geleden heb ik zwaar in het rood gedraaid, zowel op vlak van fysieke als mentale gezondheid.  Ik heb me daarna écht kunnen herpakken, maar je merkt toch wel dat de mentale ‘rekkracht’ nooit meer de sterkte aanneemt van voorheen. Toch verberg ik dat voor iedereen.  Elke dag opnieuw op de trein en bollen maar … zie ook mijn eerste blog.  Dat verdomde verantwoordelijkheidsgevoel toch altijd!

ik-ben-uitgeput-van-het-sterker-proberen-te-zijn-dan-hoe-ik-me-voel

Verder heb ik ook angst om weer ziek te worden aan het begin van een vakantieperiode, iets wat me al vaker is overkomen.  De laatste dagen sta ik op, met steeds weer een ander ‘ziektegevoel’ : keelpijn, buikpijn, hoofdpijn, … you name it, I have it.  Het spreekwoordelijke ‘zwarte gat’ zal daar zaterdag toch weer niet liggen ?!

Toch ben ik vastberaden om op het ingeslagen energieke pad verder te gaan.  Ik ga deze keer niet in de bodemloze put vallen : ik ga veel inspiratie voor deze blog zoeken, stoppen met multitasken, veel minder afhankelijk zijn van de digitale tools, voldoende slapen, gezond eten, sportief bewegen, ‘me-time’ maken voor mezelf,  … Hierover heb ik al enkele blogs geschreven, maar zeker nog veel meer in de blogs van de komende weken.  Kortom : me veel minder laten leven, maar veel meer de dirigent zijn van mijn eigen leven.  Na de hectiek van de voorbije dagen MOET dit gewoon terug lukken … vanaf zaterdag!

Dit wordt voortaan mijn leuze :

Als het leven je uitdaagt met tegenslagen, daag jezelf dan uit om sterker te worden!

Ik heb alvast leuke vooruitzichten.  Vanaf vrijdag plan ik elke dag een nieuwe blog, dit gaat me zeker positieve energie geven.  Ik reken dus op heel veel volgers. Volgende week ga ik mijn batterijen opladen tijdens een wandelvakantie in de Oostenrijkse bergen.  Ik kan jullie nu al beloven dat ik jullie ga verwennen met een leuke fotoblog van deze sportieve vakantie.