Kuitenbijtertje

Het reisverslag van onze 2de dag in Oostenrijk met enkele dagjes vertraging, waarvoor mijn excuses! Zo ver weg van huis, viel de drang om met digitale toestellen te werken blijkbaar ineens compleet weg.  Al was dit oorspronkelijk zeker niet het plan, eens helemaal ‘digitale detox’ heeft écht deugd gedaan.  Nu terug thuis van een fantastische reis, blog achterstand inhalen dan maar.

Omdat de eerste dag (zie verslag hier) toch wat in de kuiten zat (tja duidelijk nog nood aan mijn grenzen verleggen op sportief vlak), beslisten we na het ontbijt een rustige tocht in te plannen en een bezoek te brengen aan de Geisterklamm oftwel te Geisterkloof, vlakbij ons hotel. Zo werd het op de website aangekondigd :

‘Gelooft u niet in geesten en kabouters? Bezoek dan de legendarische en spectaculaire Leutascher Geisterklamm! Want aan de voet van de 23-meter hoge waterval woont de geest van de kloof. Vanaf Leutasch verkent u zijn koninkrijk via de drie kilometer lange Klammgeistweg, inclusief een passage van ongeveer 800 meter over een bergkam. Tijdens de pauzeer mogelijkheden op verschillende punten langs de route leert u alles over de mysteries rondom deze geest. Het 200-meter lange pad langs de hoge waterval leidt naar de uitkijkplatform, vanwaar u een adembenemend uitzicht heeft op de waterval. Deze route is niet toegankelijk voor kinderwagens, fietsen en honden.’

En dat deze Geisterklamm adembenemend was ? Volmondig ja, prachtige natuur, al mag je zeker geen hoogtevrees hebben (waar ik gelukkig geen last van heb) – geniet zelf mee van het unieke uitzicht via het bekijken van onderstaande foto’s : want beelden zeggen toch meer dan 1.000 woorden …

Dat het een rustige en eenvoudige wandeling was ? Daar hadden we ons toch een beetje op miskeken.  We hadden het plan om de beide tochten (rode en blauwe) te wandelen, waardoor je ook een stuk dubbel moet doen.  Er zaten in deze wandeltocht meerdere stijle beklimmingen, door mijn man venijnige ‘kuitenbijters‘ genoemd.  Pffff, … daar heb ik toch een paar keer op mijn tandjes moeten bijten en op wilskracht naar boven moeten gaan. Dat zijn mijn kuiten duidelijk niet gewoon.

Resultaat : rond een uur of 2 in het hotel aangekomen met best wel wat spierverzuring van al die klim-en dalbewegingen die mijn spieren en gewrichten duidelijk niet gewend zijn.  Na de lunch dan maar languit in de sauna en het bubbelbad en daarna heerlijk onderuit en lezen maar (ik lees momenteel : Voor Jou van Jojo Moyes – recensie komt morgen online).  Moe maar voldaan, zo noemen ze dat toch.  Fysiek uitgeteld, maar mentaal zo scherp als … ?!  Heerlijk om zo fysiek heel moe te zijn, maar mentaal geen muizenissen in het hoofd te hebben, even geen last te hebben van de dagelijkse bekommernissen en de stress eigen aan de ‘rat race’.  Niks beters dan een fikse wandeling en een meeslepend boek om de batterijen terug op te laden.  Daar dient vakantie toch voor ?!

En voor de volledigheid nog het ‘gezondheidsverslag’ van de dag :
14.144 stappen
9,81 km
730 kcal

Walking teaches me that I am capable of so much more than I ever imagined.

Advertenties

Wandelschoentjes

Zoals vorige week aangekondigd in mijn blog ‘De laatste loodjes‘ ben ik ondertussen begonnen aan, zoals men dat zo mooi zegt, een welverdiende vakantie. Het spreekwoordelijke zwarte gat, waar ik wat voor vreesde, ben ik gelukkig nog niet tegen gekomen.  Zou het dan toch werken : de kracht van positief denken ?

Gisterenavond in Leutasch (Oostenrijk) gearriveerd voor een wandelvakantie met het hele gezin, iets wat al een eeuwigheid is geleden. Afgelopen vakanties stonden altijd in het teken van reizen in functie van kampioenschappen van mijn dochter. Omdat ze dit jaar haar eerste jaar aan de unief heeft gevolgd, zijn we in de keuze van deze wedstrijden wat selectiever geweest. Resultaat : er is nog eens tijd voor een mentale rustvakantie met het hele gezin, iets wat mijn dochters ook goed kunnen gebruiken na het voorbije academiejaar.

Allemaal batterijtjes opladen dus ! En wandelschoentjes aan … want aan onze wandelconditie hebben we de voorbije maanden al hard gewerkt (zie ook mijn blog ‘Wandelen in de oertijd’).

Na een heerlijk ontbijt vanmorgen, eerst richting Wildsee in Seefeld.  Ontspannen wandeling rond het prachtige meer :

36983028_2130999653576759_8752486773302493184_n

Tijdens deze wandeling zagen we in de verte een treintje op een spoorbaan de bergen in rijden.  Dat leek ons een leuk vervolg van onze dag.  We trokken met de ‘Rosshütte Bergbahn’ de bergen in, met als doel de afdaling daarna te voet te doen :d7f488118d09bad8_8a743bd4cdbcd8f1

20180711_124706

Tijdens de afdaling namen we een ontspannen rustpauze langs de ‘Kaltwassersee’ :

20180711_14372920180711_142808

Dit dagprogramma is een echte aanrader en kan ook voor families met kinderen.  Prachtige omgeving, brede wandelpaden, heerlijk om te vertoeven, mogelijkheid om onderweg wat te eten of te drinken, …

En dit is het gezondheidsrapport van deze prachtige dag :
16724 stappen (en dat in de bergen – telt dat niet dubbel ?)
11,13 km
844 kcal verbruikt

Tijd om al die verloren calorieën terug aan te vullen … met pizza ! En na een spelletje ‘Rummikub’ kwam er een einde aan een prachtige familiedag.  Op naar morgen!

20180711_194131

Met mijn excuses voor het beknopte verslag, heb wat meer met foto’s gewerkt om de sfeer weer te geven.  Uiteindelijk wil ik vooral intens genieten van deze ‘family-time’ én ‘me-time’ en dan heb ik niet al teveel tijd om achter de computer te kruipen.