Een beperking wat nu ?

Ik doe mee met een blogtour via Beauty & Books Magazine over het boek ‘Een beperking, wat nu?’ van Frans Claessens.  Dit nieuwe boek over beperkingen komt net uit en op deze manier wil ik graag mijn steentje bijdragen tot de promotie ervan.

OVER DE AUTEUR

De auteur werd geboren in Venray op 28 februari 1960, dit was op carnavalszondag.  Na enige tijd ontdekte een arts dat hij spastische parese had.  De schrijver heeft, ondanks deze lichamelijke beperking, de lagere school goed doorlopen en behaalde daarna drie verschillende diploma’s : timmeren, meubelmaken en meubel/woningstofferen.  Verder behaalde hij het middenstandsdiploma met avondonderwijs.  Hij kon tot zijn 50ste normaal werken.  Daarna verergerde jammer genoeg zijn ziekte, waardoor hij noodgedwongen moest stoppen.  Vandaag woont hij in Helmond, Noord-Brabant.  Hij geniet nu van het schrijven van boeken over het leven met beperkingen en heeft ook een eigen website.

OVER HET BOEK

In het boek ‘Een beperking, wat nu?’ worden zes ziektes (beperkingen) uitvoerig beschreven :

  1. Het syndroom van Down
  2. Een dwarslaesie
  3. Scoliose
  4. Autisme
  5. Ernstige oogziekte
  6. Spasme

Ook wat de ouders van hun kinderen zoal kunnen verwachten, nadat de beperking is geconstateerd.  Verder is in dit boek ook beschreven wat er eventueel aan gedaan zou kunnen worden.  Tenslotte komen de verwachtingen op lange termijn ook aan bod.

Net zoals in zijn voorgaande boeken heeft de auteur dit boek ook uitgebracht in een redelijk groot lettertype, zodat mensen met oogproblemen het boek ook vlot kunnen lezen.

De illustraties in het boek werden door de auteur zelf getekend.

BOEKRECENSIE

Het boek telt 136 bladzijden en is dan nog eens in groot lettertype uitgewerkt (zie hierboven).  Dit betekent dat het heel snel uitgelezen is.  Het is niet echt een verhaal maar eerder een informatieve opsomming van interessante weetjes over de verschillende beperkingen. Op deze manier is het een mooi naslagwerk voor mensen die hierover meer willen weten op een verstaanbare en overzichtelijke manier.

Je merkt dat de schrijver dit wel schrijft vanuit zijn passie en vanuit zijn eigen ervaring met beperkingen.  Niet alleen lijdt hij zelf aan spasme, maar ik vind in het boek o.a. ook het volgende terug :

Over scoliose : ‘Helaas heb ik als schrijver dagelijks in mijn gezin te maken met een persoon die hiermee moet leven iedere dag …’

Over autisme :  ‘Er wordt ook weleens door deskundigen gezegd, dat er niet samen te leven is met iemand die autisme heeft, maar daar ben ik het als schrijver niet mee eens.  Ik leef namelijk zelf met een partner die deze beperking in zwaardere mate heeft en er is best met zo iemand te leven …’

Over oogziekten : ‘Helaas heb ik deze oogziekte ook en kan daardoor niet met een gewone auto rijden …’

Ondanks de ervaring van Frans Claessens met de opgesomde beperkingen,  klinkt er nergens bitterheid in zijn verhaal.  Hij benadert de ziektebeelden op een positieve manier.  Hij probeert er duidelijk het beste van te maken en daar kan ik alleen maar bewondering voor opbrengen.

Tenslotte moet ik opmerken dat ikzelf totaal geen ervaring heb met mensen met een beperking.  Na het lezen van dit boek, besef ik nog maar eens des te meer, hoe bevoorrecht ik ben om in mijn nabije omgeving nog met geen enkele van deze ziektes geconfronteerd te zijn.  Ik ben een echte ‘gelukzak’ en hoop dat het ‘bewaarengeltje’ nog lang op mijn schouder mag blijven zitten.

Dit informatieve boek kan je hier verkrijgen.

Bedankt Frans en Sherry voor dit boek! Het gaf me de kans op een unieke kijk op de problematiek van het leven met beperkingen.

PS Lees hier mijn andere boekrecensies.

Advertenties

2019 een sleuteljaar ?

Gelukkig Nieuwjaar, aan al mijn volgers!  Dat 2019 een ‘lifestyle blog jaar’ mag worden vol tijd, energie en goesting om te genieten!

Net zoals het jaar uitzwaaien een traditie is onder bloggers (lees Bye Bye 2018), worden blijkbaar ook de doelstellingen voor 2019 gedeeld met de lezers.  Zo ook voor mij ?! Ik ben in het verleden nooit zo doelbewust bezig geweest met vooruit te kijken en ‘goals’ te bepalen, laat staan er een stappenplan voor uit te werken.  Ik probeer het dit jaar even anders te doen.

Allereerst staan er het komende jaar wel wat mijlpalen op de agenda (als alles goed loopt) :

  • word ik 50 jaar in 2019
  • zal ik 25 jaar getrouwd zijn in 2019
  • zal mijn oudste dochter afstuderen en op haar eigen benen gaan staan

Vervolgens heb ik mezelf verplicht om ook eens diep na te denken over mijn eigen (vooral dan) professionele toekomst.  Is het feit dat ik 50 word doorslaggevend ? Slaat de midlife-crisis toe ? Het is vooral een feit dat, ondanks al mijn goede voornemens, ik toch een spilfiguur blijf in de rat race en daar heb ik soms écht wel eens genoeg van.

GELUKKIG NIEUWJAAR BLZ OMSLAANZoals ik herhaaldelijk in vorige blogposten heb vermeld, loop ik mezelf vaak compleet voorbij.  Ondanks alle goede voornemens, blijft het werk/carrière altijd op de eerste plaats komen en veel van mijn energie opslorpen.  Haal ik daar nog wel voldoende voldoening en respect voor mezelf uit ? Geraak ik daar niet te zwaar mentaal door uitgeput ? Is het allemaal nog de moeite waard ? Geeft mijn werk me nog voldoende energie of kost het alleen maar energie ? Of is het tijd om het roer eens om te gooien ? Feit is wel dat ik hier voor mezelf een antwoord op wil en de komende weken hier hard aan ga werken (hierover later zeker meer).

Wat voor mij wel vast staat is dat ik in 2019 mijn persoonlijke lifestyle blog verder wil laten groeien … Dat schrijven is iets wat ik, na een half jaar, nog steeds met veel passie en energie doe.  Toch komt het er veel te weinig van.  Hoe pak ik dat dan doelgericht aan ? Hoe garandeer ik dat ik me bezig hou met de dingen die ik belangrijk vind en me niet laat afleiden door zaken waar ik helemaal geen waarde aan hecht, maar die soms wel veel tijd opslorpen ?  Wellicht klinkt dit voor vele lezers wel bekend in de oren.

Ik haal hier heel wat inspiratie bij mijn collega-bloggers om doelen toch duidelijk te bepalen en er een stappenplan voor te maken.  Allerlei hulpmiddelen zoals bulo’s, agenda’s, planners, … zie ik de revue passeren.  Moeilijk om hier in het bos nog de bomen te zien.

Business_Dated_cover_461x.progressive

Uiteindelijk heb ik als hulpmiddel gekozen voor de Business Agenda 2019 van DailyGreatness omdat ik hier professionele doelen kan combineren met mijn blogdoelen.  Deze planner loopt over 1 jaar en helpt mij vooral gestructureerd gefocused te blijven op wat ik wil bereiken. Ik ben er nu 5 dagen mee aan de slag en ik moet zeggen dat het wel werkt.

In deze Business Agenda kan ik ook vlot mijn persoonlijke doelstellingen integreren.  Het zal je niet verbazen dat ik deze lijst van persoonlijke doelen heb neergeschreven :

  • Blog actief verder uitbouwen : hier zou de business planner hierboven zeker mijn leidraad moeten zijn en ik heb hiervoor duidelijk meetbare doelstellingen geschreven.
  • Voldoende ontspannen door te lezen : ik neem deel aan de Hebban Challenge om in 2019 minstens 12 boeken te lezen.
  • Voldoende ontspannen en bewegen door te wandelen : ik zou graag nog heel wat nieuwe wandelingroutes willen ontdekken en heb me voorgenomen om in 2019 in totaal minstens 2,5 miljoen stappen te wandelen.
  • Uitstelgedrag aanpakken : vooral in mijn privé kan ik mij soms moeilijk engageren om te doen wat ik gepland heb bv. een blog schrijven, de belastingaangifte indienen, aan een boek beginnen met lezen, …
  • Een reis inplannen : de eerste wandelvakantie in Noord-Frankrijk staat al in de agenda.
  • De strijd met de kilo’s nog eens aangaan : maar dat probeer ik ieder jaar …

Welke doelen heb jij gesteld ? Gebruik je ook een hulpmiddel om er mee aan de slag te gaan ?

Bye Bye 2018

Het lijkt een traditie onder bloggers om op de laatste dagen terug te blikken op het voorbije jaar.  Ik zie heel wat blogposten passeren waarin het jaar 2018 in een notendop wordt besproken. Als new-born blogger (gestart in juni 2018 met mijn persoonlijke blog) wil ik hier niet aan ontsnappen.

UPS & DOWNS

Het voorbije jaar bracht me, zoals wellicht bij velen, ups en downs.  2018 begon in mineur met het herstel van een ernstige infectie (waarvoor ik einde 2017 in het ziekenhuis had gelegen).  Het duurde tot het einde van januari vooraleer ik terug enigszins op krachten was, al bleef ik wel de hele maand werken.  De term ‘work-a-holic’ lijkt wel speciaal voor me uitgevonden.

GEZONDHEID IS ALLES

In februari kwam, met enkele dagen verschil, het slechte nieuws dat twee mensen in mijn nabije omgeving hervallen waren van kanker. Mijn collega directielid, 49 en net één maand jonger dan mezelf, overleed korte tijd later aan de gevolgen van slokdarmkanker.  Een paar weken later, op 15 mei 2018, stierf iemand die me heel nauw aan het hart lag door lymfeklierkanker (amper 63 jaar oud).  Hij was gedurende meer dan 20 jaar voor mij een inspirator en een mentor.  Op professioneel vlak heb ik heel veel aan hem te danken.  Het was een zwarte bladzijde in mijn jaar en een mentale opdoffer.  Ik krijg nog steeds de tranen in mijn ogen als ik hier aan terug denk en draag dat tot op vandaag nog heel sterk mee.  Het was zo onwezenlijk, zo’n uitzichtloze situatie, zo moeilijk om mezelf een houding te geven.

De eerste foto is een eerbetoon aan jou, Jos! Het is maar één van de vele belangrijke managementlessen die ik van jou heb geleerd.  Je inspireerde altijd met grappige quotes die je eindeloos herhaalde.  Ik moet er nog heel vaak aan terugdenken.  Soms denk ik : moet ik daar volgend jaar eens een boek over schrijven ? Met die inspirerende quotes die jij me gaf, kan ik vlot een managementboek vol pennen.

De tweede foto werd vanaf dat moment één van mijn persoonlijke inspiraties.  Het leven is zo kwetsbaar en zo snel voorbij.  Waarom dan blijven hangen in die rat-race ? Waarom niet meer de dag plukken en genieten van de kleine dingen in het leven ? Ik werd met mijn neus op een cliché gedrukt : het kan zo rap voorbij zijn.

START VAN MIJN BLOG

Het was op dat moment dat ik de knoop eindelijk doorhakte.  Ik wilde al lang ‘iets met schrijven’ gaan doen en iets helemaal alleen voor mezelf creëren.  Een blog opstarten stond in dit kader al een tijdje op mijn ‘to do’ lijst.  Maar zoals velen van mijn privé-plannen, schoof dit altijd een maandje vooruit.  Tot in juni 2018 : zonder al teveel voorbereiding, heb ik me in het avontuur gestort. Mijn eerste blogpost ‘Fladderende vlinder of …?’ verscheen!

INSTAGRAM FOLLOW YOUR HEART

Tot op vandaag heb ik hier nog geen dag spijt van gehad.  Ik heb al heel veel bijgeleerd : hoe werkt dat met SEO en met tags en categorieën, hoe kan Pinterest mij helpen en welke mogelijkheden heb ik allemaal met WordPress, … ? Het was een volledig nieuwe wereld die open ging.  Dat alleen al geeft nieuwe energie.

Ik ben er nog steeds mijn weg verder in aan het zoeken, er moeten nog heel veel puzzelstukjes in mekaar vallen, er moeten nog veel meer blogposten volgen.  Want ook hier bleef ik vaak achter met veel ideeën, maar geen tijd om ze op papier te krijgen.  Rome is ook niet op één dag gebouwd, maar stap voor stap ga ik wel vooruit.  Ik werkte al mee aan enkele gastblogs en ging ook al enkele samenwerkingen aan.  Vandaag (ja ja op de laatste dag van het jaar) verwelkomde ik mijn 500ste Instagram volger en ook op Pinterest gaan mijn statistieken alleen maar naar boven.

TOP 3 VAN 2018

Verder mocht ik al heel wat lezers verwelkomen op mijn website. Ik schreef in 2019 in totaal 29 blogposts (tja, het hadden er veel meer mogen zijn) en deze werden het meeste gelezen :

Deze blog verscheen in juli 2018, toen was ik nog maar net bezig.  In beste fijnproever spreek ik over mijn bezoek aan het toprestaurant ‘De Pastorie’ in Lichtaart.  Ik had het geluk dat deze blog werd opgepikt door de eigenaar van het restaurant en hij heel tevreden was met mijn feedback.  Hij hielp dan ook met delen in social media.  Het leverde me meteen veel bezoekers op, de toon was gezet.

In een ‘spitsuur-leven’ kan gezond en regelmatig eten wel eens een moeilijk evenwicht zijn.  De maaltijdbox kan hierbij een hulpmiddel zijn. Gezien het enthousiasme waarmee deze post gelezen werd, ben ik ervan overtuigd dat ik niet de enige ben die voor deze uitdaging staat.  

En niettegenstaande deze boekrecensie, over een verhaal van chronische pijn na een mislukte medische ingreep,  pas enkele dagen geleden online kwam, nestelt deze zich toch al stevig in de top 3.  Niet in het minst omdat de auteur Pedrouchka Samyn mij geholpen heeft met het delen op social media.  Voor mezelf was het duidelijk het beste boek dat ik heb gelezen in 2018.

Met dit beknopte overzicht sluit in 2018 tevreden af.  Ik laat jullie in 2019 zeker mee genieten van mijn verdere zoektocht naar tijd, energie en goesting om te genieten.  Want één ding mag duidelijk zijn : er is nog veel werk aan de winkel.  Maar de eerste stappen naar een evenwichtiger leven zijn met deze blog toch alvast gezet! To be continued …

Enjoy the little things …

Enjoy the little things … dat is al lang mijn nummer één inspiratiequote.  Steeds opnieuw probeer ik mij hierop te focussen.  Met als doel : een evenwicht vinden, relaxer zijn, meer genieten van de alledaagse dingen, meer focus op me-time.  Een boek lezen, een wandeling maken, genieten van de natuur, …  en vooral aan de droom van mijn blog werken.

Maar steeds opnieuw loop ik rond als een kip zonder kop en dus verlies ik me in de rat-race, mijn zakenleven slorpt me haast volledig op! Er blijft nog slechts één druppeltje energie over voor het gezinsleven.  Ideeën genoeg in mijn hoofd, maar er geraakt al weken geen blogletter op papier.

20181223_142417

WAKE-UP CALL

Tot ik kort geleden een leuke mail, noem het gerust een wake-up call, kreeg van Fotofabriek.nl met als boodschap : ‘Ik kwam vandaag toevallig op jouw website terecht en wat kan jij leuke artikelen schrijven.’  Niet alleen begon mijn neus hiervan te krullen, maar met dezelfde neus werd ik ook op de feiten gedrukt.  Dringend tijd om verder te timmeren aan mijn droom … en dus ging ik met veel enthousiasme op het aanbod in.

OVER FOTOFABRIEK

Bij Fotofabriek kan je met je eigen foto’s online verschillende fotoproducten maken, denk bijvoorbeeld aan fotoboeken in verschillende soorten en maten, maar ook agenda’s, wanddecoraties, visitekaartjes en kalenders.  In de afgelopen jaren hebben ze verschillende prijzen gewonnen voor de beste fotoboekenleverancier, waaronder die van AVROTROS Radar (klik HIER voor het volledige verslag ‘Bij welke webwinkel bestel je het beste fotoboek ?

MIJN KERSTCADEAU

Ik ben zelf nogal fan van een canvas als wanddecoratie omdat ik dit een originele en moderne manier vind om een bijzondere herinnering vast te leggen.  Ik ben zelf niet zo gek van een mengeling aan fotokaders tegen de muur. Dus bestelde ik een Fotofabriek canvas van 30 * 40 cm om uit te testen. Ik gebruikte hiervoor één van de favoriete macro-foto’s van mijn oudste dochter, die graag werkt als hobbyfotograaf, en voegde hier mijn lievelingsquote ‘Enjoy the little things’ aan toe.  En dit prachtige eindresultaat werd binnen de twee dagen geleverd : een leuk cadeau onder mijn eigen kerstboom.

20181223_141202

De foto op canvas is een procedé waarbij een foto wordt gedrukt op een doek dat 100% van katoen is gemaakt. Dit is dan ook de reden dat de bekende wanddecoratie ook wel een foto op linnen wordt genoemd. Het canvasdoek wordt met de hand strak om een houten frame gespannen.  Verder merk je heel sterk de kwaliteit van de gebruikte 12-kleurendruk op (vele partijen drukken maar met 4 kleuren).  De kleuren op het canvasdoek komen echt prachtig uit.  Ik ben ervan overtuigd dat het een echte blikvanger gaat worden in mijn interieur.

Ik wil FOTOFABRIEK bij deze van harte bedanken voor de leuke samenwerking en hen feliciteren voor het mooie eindresultaat. Voor iedereen die kostbare herinneringen wil vereeuwigen, raad ik aan om zeker hun website eens te bezoeken.

20181223_140423

NU VOLHOUDEN

Het eindresultaat sluit alvast naadloos aan bij mijn leuze ‘Enjoy the little things’. Nu volhouden en proberen om de volgende dagen nog enkele ideeën voor mijn blog verder uit te werken.  Er mogen dringend héél wat artikelen bij komen op de website.  Ik barst van de ideeën en heb nu 14 dagen vakantie.  Moet lukken! En anders moeten jullie, lezers, me maar een wake-up call sturen!

 

De kracht van slapen

vsv-vermoeidheid-banner-1200x330px-nacht-01-1200x320-0.5.0.5

Deze campagne van VSV al opgemerkt ? De laatste dagen voor de vakantie hoor je veel mensen toch zeggen dat ze ’s nachts gaan rijden.  Ze willen de laatste werkdag meteen vertrekken voor een verre autotocht.  Ben je jouw leven beu ? Iedereen zou met gezond verstand toch moeten weten dat je beter uitgerust bent vooraleer achter het stuur te kruipen voor een lange rit.  Toch blijken dergelijke campagnes nog steeds nodig.

Verder hoor je ook veel mensen de laatste dagen voor een vakantie verzuchten : in de vakantie eindelijk 3 weken geen wekker, dan kan ik nog eens uitslapen.  Ook het weekend blijken veel mensen bij voorkeur in te zetten om ‘bij te slapen’.

Het begin van deze vakantie doet me dan ook denken aan mijn ‘breintrainingen’ waar het belang van een regelmatig slaappatroon (vast aantal uren slaap, op hetzelfde tijdstip gaan slapen en op hetzelfde tijdstip weer wakker 7/7 dagen) door de verschillende sprekers heel sterk werd beklemtoond.  Ons brein heeft, nog veel meer dan onze ledematen, een vast patroon en tijd nodig om uit te rusten en om te ‘archiveren’.  Pas na het opruimen van alle ‘bestanden’ in uw hoofd, werkt je werkgeheugen sneller.  Dat is zo voor een computer, dat is zo voor een mens.

‘De sleutel om vooruit te komen is per etmaal acht uur te reserveren voor werken en acht uur voor slapen en ervoor zorgen dat dat niet dezelfde uren zijn.’

En toch zondigen we hier tegen … ik merk dat bij mezelf ook keer op keer weer op. Het kwam al dikwijls in de media : we kampen massaal (ook kinderen hebben hier vaak last van) met een chronisch slaaptekort.  We laten ons heel vaak afleiden (ja ook hier opnieuw door de verslaving aan de digitale wereld, door nog wat taken die gedaan moeten worden, …) en gaan dan weer , en zeker in de zomer waar het laat licht is, te laat slapen.  We slapen tekort en we staan op wisselende tijdstippen op.

Dit alles leidt in meer of mindere mate tot heel wat negatieve neveneffecten : gebrek aan focus, prikkelbaarheid, vertraagde reactie, nergens zin in, besluiteloosheid, futloos, verslaafd aan koffie, …

Ik blijf me toch afvragen waarom slimme mensen, domme dingen doen.  

Voor wie het zelf wil proberen, volgen hier enkele effectieve slaaptips :

  • Zet 1,5 uur voor het slapen alle schermen met blauw licht af (alle schermen behalve TV en E-reader).  Doe enkel nog rustige ontspannen activiteiten.
  • Leg ’s nachts geen GSM of IPAD naast het bed.  Alleen het feit dat het toestel daar ligt, houd je in een lichte vorm van alertheid.
  • Drink weinig koffie en zeker niet ’s avonds.  Eet geen zware maaltijden voor het slapen gaan.
  • Onderzoek hoeveel slaaptijd je werkelijk nodig hebt (volwassenen rond de 8 uur gemiddeld).
  • Spreek met jezelf een vast tijdstip af om te gaan slapen. Zorg dat je ook elke morgen op hetzelfde tijdstip opstaat of m.a.w. hou je altijd aan hetzelfde slaappatroon.

Je kan hierover ook heel veel informatie op internet vinden.  Zelf heb ik hier ook nog heel wat werk aan de winkel! Maar het bewustzijn is er al.

TIP 3 : WERK AAN EEN VAST SLAAPPATROON 7/7 DAGEN!

If sleep doesn’t serve some vital function, it is the biggest mistake evolution ever made.
Allan Rechtschaffen

De laatste loodjes!

Nog 2 dagen en het is 3 weken vakantie! Maar wat zeggen ze toch over die laatste loodjes … die zijn écht zwaar en met de jaren wordt dat precies alleen maar erger.  Ik werk in de bouwsector en daar lijken maar 2 deadlines te zijn.  Met kerstmis en in de zomer vergaat de wereld, alles moet vooraf ‘afgewerkt’ zijn.  Hiermee wordt het jaar netjes in 2 jaarhelften gedeeld.

Tijd om even terug te kijken op de eerste jaarhelft.  Deze was niet gemakkelijk.  Ik was zwaar verzwakt (na een ziekenhuisopname voor een ernstige bacteriële infectie met kerstmis) uit het kerstverlof gekomen.  Het heeft me ongeveer een maand gekost om helemaal terug op krachten te komen, en al die tijd bleef ik wel werken.  Op mij kan men altijd rekenen, zelfs al gaat het ten koste van mijn eigen welzijn! Dit heeft veel te maken met aangeboren verantwoordelijkheidsgevoel (wellicht ook een stuk ingegeven omdat ik de oudste ben uit een gezin van 4), soms is dat meer een last dan een lust.

Daarna 2 overlijdens op 2 weken tijd : een collega die 1 maand jonger was dan ikzelf (met nog een kind van 6 jaar) en de snelle aftakeling en het overlijden van iemand die me heel nauw aan het hart lag.  Daar bovenop nog een zware mentale opdoffer die je voelt als je door iemand zwaar teleurgesteld wordt, iemand waarin je vertrouwen had.  Dit alles pleegde een zware aanslag op mijn mentale draagkracht en die was al lang niet meer zo sterk als vroeger.

Drie jaar geleden heb ik zwaar in het rood gedraaid, zowel op vlak van fysieke als mentale gezondheid.  Ik heb me daarna écht kunnen herpakken, maar je merkt toch wel dat de mentale ‘rekkracht’ nooit meer de sterkte aanneemt van voorheen. Toch verberg ik dat voor iedereen.  Elke dag opnieuw op de trein en bollen maar … zie ook mijn eerste blog.  Dat verdomde verantwoordelijkheidsgevoel toch altijd!

ik-ben-uitgeput-van-het-sterker-proberen-te-zijn-dan-hoe-ik-me-voel

Verder heb ik ook angst om weer ziek te worden aan het begin van een vakantieperiode, iets wat me al vaker is overkomen.  De laatste dagen sta ik op, met steeds weer een ander ‘ziektegevoel’ : keelpijn, buikpijn, hoofdpijn, … you name it, I have it.  Het spreekwoordelijke ‘zwarte gat’ zal daar zaterdag toch weer niet liggen ?!

Toch ben ik vastberaden om op het ingeslagen energieke pad verder te gaan.  Ik ga deze keer niet in de bodemloze put vallen : ik ga veel inspiratie voor deze blog zoeken, stoppen met multitasken, veel minder afhankelijk zijn van de digitale tools, voldoende slapen, gezond eten, sportief bewegen, ‘me-time’ maken voor mezelf,  … Hierover heb ik al enkele blogs geschreven, maar zeker nog veel meer in de blogs van de komende weken.  Kortom : me veel minder laten leven, maar veel meer de dirigent zijn van mijn eigen leven.  Na de hectiek van de voorbije dagen MOET dit gewoon terug lukken … vanaf zaterdag!

Dit wordt voortaan mijn leuze :

Als het leven je uitdaagt met tegenslagen, daag jezelf dan uit om sterker te worden!

Ik heb alvast leuke vooruitzichten.  Vanaf vrijdag plan ik elke dag een nieuwe blog, dit gaat me zeker positieve energie geven.  Ik reken dus op heel veel volgers. Volgende week ga ik mijn batterijen opladen tijdens een wandelvakantie in de Oostenrijkse bergen.  Ik kan jullie nu al beloven dat ik jullie ga verwennen met een leuke fotoblog van deze sportieve vakantie.

 

La Vie en Rose

Afgelopen donderdag werd mijn man 50 jaar. Hij wilde liever geen verrassingsfeest en weigerde pertinent alle toeters en bellen van een groot feest. Hij staat niet graag in de spotlights en zal altijd een man van weinig woorden blijven …

Liefst van al ging hij naar zijn lievelingsrestaurant Haute Cookure in Malle, gezellig met de familie.  Niet dat we daar nu heel vaak over de vloer komen, maar voor een speciale gelegenheid grijpen we toch gemakkelijk naar deze ‘belevenis in gastronomie’.   Deze zaak bestaat al heel veel jaren. We zijn al klant van toen ze nog gehuisvest waren in een klein woonhuis, enkele huizen verderop.  Zoals ze zelf zeggen op hun website is het altijd genieten van een culinair meesterwerk.  We kunnen dit alleen maar bevestigen.

Mijn man kan ook een goed glas wijn sterk appreciëren en dat is een troef die ze in dit restaurant goed uitspelen.  De uitbaters kennen duidelijk veel van wijn.  Ze organiseren ook regelmatig wijndegustaties en de aangepaste wijnen bij elk menu zijn altijd een succes.

Verder zijn ook de cocktails in dit restaurant van super kwaliteit.  Voor de dames onder ons deze tip : ik kies steenvast voor ‘La Vie en Rose’ (martini + limoen + rose lemonade), écht lekker (zie foto hieronder in de diashow).

Donderdag 28 juni, en wij hadden er niet bij stil gestaan omdat we geen voetballiefhebbers zijn, stond het WK voetbal op het programma.  De match België – Engeland zorgde ervoor dat we het restaurant helemaal voor ons alleen hadden, terwijl het anders altijd vol zit (reserveren vooraf is zeker aangewezen).  Dit evenement doopte onze verjaardagsdiner prompt om in een volledige privé-aangelegenheid.  Leuke meevaller!

Verder was het ook stralend weer en hadden we een comfortabele schaduwplaats op het mooie terras.  Unaniem koos de hele tafel dan ook voor het ‘Zomermenu’ waarvan hieronder enkele impressies :

Deze diashow vereist JavaScript.

Aan mijn man, het was gezellig, hopelijk kunnen we er volgend jaar weer één klinken op uw 51ste verjaardag, liefst op dezelfde plaats, met een ‘La Vie en Rose’! 

Aan Cindy & Ivan van Haute Cookure, het was weer top! Maar dat zijn we van jullie gewend!

De blik van Bourlon

Als ‘Master in de Economie’ en zakenvrouw heb ik altijd een sterke bewondering gehad voor Gert Verhulst en Hans Bourlon, mede-oprichters van Studio 100.  Wat een mega succes hebben deze generatiegenoten van mij op de wereld gezet met hun amusementsfabriek ‘Studio 100’.  Je kan voor of tegen de commercialisatie van het kinderamusement zijn, maar 1 ding is zeker : het getuigt van lef, innovatie, ondernemerschap, management, strategie en visie, … om een dergelijk bedrijf uit te bouwen.  Wat zou hun geheim voor succes zijn ? 

Toen mijn oudste dochter een tijdje geleden een lezing van Hans Bourlon had bijgewoond op de unief in Antwerpen (waar ze trouwens héél enthousiast over was) kwam ze thuis met het boek van Hans Bourlon.  Zou ik hierin het antwoord vinden ?

VOOR JOU GELEZEN

DE BLIK VAN BOURLON
Tekst : Hans Bourlon
Illustraties : Randall Casner
 
Uitgever : Manteau
144 blz.

In ‘De Blik van Bourlon’ gunt de gedreven ondernemer ons met veel gevoel voor humor en zelfrelativering een inkijk in zijn leven als CEO van Studio 100.  Hans Bourlon zoekt al schrijvend waar het echt om draait in het leven en hij schetst hoe hij menselijkheid, zingeving en stilte vindt.  Tegelijk legt hij raak en precies de Vlaamse ziel van vandaag bloot.

Je ontdekt hoe het er achter de schermen van studio 100 aan toegaat.  Je leest over het succes, de tegenslagen en ook de menselijke drama’s die ondernemen soms met zich meebrengt.  Dit boekt maakt je aan het lachen, bezorgt je een krop in de keel en stemt je tot nadenken.

BOEKRECENSIE

Het boek leest voor mij heel vlot, eigenlijk ook als een zoektocht van een ‘spitsuurman’ naar tijd, energie en goesting om te genieten.   De voorganger van deze spitsuurvrouw.blog in mannelijk en veel professioneler formaat ?

Het leest niet als het zoveelste managementboek, zoals de titel misschien zou doen vermoeden.  Het geeft geen antwoord op de vraag waarom Studio 100 zo succesvol was en is.  Het is eerder een aaneenschakeling van persoonlijke herinneringen en opvallende gebeurtenissen, allemaal neer geschreven in afzonderlijke verhaaltjes, die zich afspelen tegen de achtergrond van zijn dagelijks jachtig leven, heel herkenbaar voor mij en wellicht voor velen van ons.

Ook Hans Bourlon is een man, zoals jij en ik, die op zoek is naar de zin van het leven. Verder is het heel opvallend hoe hij leeft met een groot EQ, hij heeft veel oog voor de mens in al zijn aspecten.  Dit alles vertaalt hij in leesbare teksten, o wat ben ik jaloers op deze man zijn inspiratie en schrijftalent.  Hij heeft een vlotte en humoristische pen, ook duidelijk heel wat zelfrelativering.  Ik hoop dat ik op een dag ook zijn inspiratie mag ervaren om verhalen zo boeiend neer te schrijven.

Dit boek is echt warm aanbevolen ‘feel-good’ lectuur! Om zelf te lezen of om iemand cadeau te doen!

De meest opvallende passage vind ik zelf terug op blz. 139.  De auteur vertelt hier over een serie die hij tijdens de kerstvakantie op TV heeft gekeken.

‘… Maar wat bij mij bleef plakken zat aan het begin van de serie.  Walter White neemt zijn leven radicaal in handen op het moment dat hij de dood voor ogen ziet.  Waarom wachten we tot een rode kaart u het veld afstuurt ? Breek met de routine.  Zoek nieuwe paden en zet voortdurend verandering in gang.  Het kan de sleutel tot geluk zijn.’

En dat is nu net wat ik met deze nieuwe blogsite wil doen …

De hond van Pavlov

In mijn vorige blog gaf ik jullie al één tip mee om terug meer controle te krijgen op het ‘spitsuurleven’ waarin velen van ons dagelijks rond zwemmen en dreigen kopje onder te gaan:

TIP 1 (HERHALING) : STOP ONMIDDELLIJK MET MULTITASKEN!

Het zet immers ons denkende brein onder druk, met desastreuze gevolgen voor onze productiviteit, gezondheid en creativiteit.  Het absolute referentiewerk voor wie meer wil weten over multitasken, en de schadelijke gevolgen hiervan, is ‘Ontketen je brein’ van Theo Compernolle.  Hij was één van mijn grote inspirators in de voorbije maanden.  Voor veel van de dingen die ik de komende weken in deze blog ga vertellen, werd ik geïnspireerd door dit boek.

Maar hoe stop je nu met multitasken ? En wat heeft dat met de hond van Pavlov te maken ? Wat heeft de hond van Pavlov verder met de spitsuurvrouw te maken ? Dat hoor ik jullie al hardop denken ?

Jouw smartphone, IPad en computer smeken voortdurend om aandacht met piepjes, pop-up schermpjes, nieuwe meldingen, … Deze push-meldingen zijn heel verslavend en het trekt iedere keer de aandacht weg van datgene waarop je probeert te focussen.

Als een echte Pavlov-hond gaan jouw ogen automatisch naar jouw smartphone iedere keer hij piept, iedere keer dat er een pop-up verschijnt ben je afgeleid, je springt automatisch naar uw e-mailbox zodra een mail pop-up verschijnt. Je verliest tijd, concentratie en productiviteit.   En toch kan je er niet mee stoppen ? Omdat het echt verslavend is! Het staat als het ware in uw brein geprogrammeerd, u reageert als de hond van Pavlov telkens er op de bel wordt gedrukt! Uw logische en automatische reactie is om te kijken! De uitvinders van al deze ingenieuze Apps weten dit maar al te goed.

Je ontvangt push-meldingen van jouw mailprogramma voor nieuwe mails. Jouw agenda herinnert aan afspraken. Sociale netwerken sturen je meldingen op basis van de voorkeuren in jouw profiel. De WhatsApp en Messenger berichten smeken om aandacht.  Allerlei apps doen ook hun best: een nieuw boek in de aanbieding, een nieuwe video op het kanaal waarop je bent geabonneerd … En dit alles heb je toegestaan toen je de apps gedownload hebt!

Het eerste wat ik leerde in dit boek, en dat heb ik ook onmiddellijk gedaan, was alle push-meldingen afzetten op al mijn digitale toestellen : IPad, smartphone, portable computer, … alle meldingen werden uitgezet.  Denk aan mail, WhatsApp, Messenger, Facebook, LinkedIn, Instagram, nieuwssites, … Het vraagt even wat opzoekwerk en wat geduld.  Hoe zet je deze één voor één allemaal volledig af (ook geen rode cijfers met openstaande nieuwe berichten meer op de displays laten komen) ? En juist als je denkt dat ze allemaal af staan, duiken er weer enkele hardnekkige op.  Maar hou aub zelf ook hardnekkig vol ! Het loont écht de moeite. 

Pas als ze allemaal afstaan, kan je de verslaving aan al die continue impulsen beginnen afbouwen ! Je zal dan vlug merken dat je al heel wat minder switcht van het ene naar het andere … met andere woorden geen Pavlov reactie meer en automatisch al veel minder multitasken ! Het begin van wat meer rust, focus in uw hoofd en energie! En laat dat nu net zijn waar deze spitsuurvrouw écht naar op zoek is.  Jullie ook ?


TIP 2 : ZET ALLE PUSH-MELDINGEN AF OP ALLE DIGITALE TOESTELLEN!