Het konijn van Alice

Einde 2017 – begin 2018 nam ik deel aan een reeks van 6 halve dagen in het teken van ‘Het brein van de manager – van hersenkennis naar mensenkennis’ van IFBD.  Het programma was veelbelovend :

‘Leer hoe u met uw brein leiderschap, geluk, optimisme, uitstelgedrag, beïnvloeding, geheugen, leren, ethiek, multitasking, manipulatie, zelfsturing en creativiteit aanstuurt!’

Deze opleiding beloofde dus toch echt een verschil te maken, na deze sessies zou het leven nooit meer hetzelfde zijn. Dergelijke inleiding triggert natuurlijk wel om in te schrijven. En zo geschiedde …

Sessie 1 en 2 waren eerder een opwarmertje en ik was nog niet van mijn sokken geblazen. Maar toen kwam Margriet Sitskoorn in sessie 3 en daarna Theo Compernolle in sessie 5. Deze beide professoren begonnen met de metafoor uit ‘Alice in Wonderland’ … het konijn met de klok in de hand, dat maar bleef lopen en lopen en lopen … tiktaktiktaktik … druk druk druk druk druk.  Dit was zo herkenbaar … bewust worden … vanaf dat moment was mijn leven nooit meer hetzelfde!

Zo ziet het echte leven van de spitsuurvrouw er toch uit : eerst ’s morgens een struggle in het verkeer (en dan moet ik al geen kindjes meer klaar maken en naar de opvang doen), dan al wat instructies dicteren via de telefoon, mailtje beantwoorden, tussendoor WhatsApp berichtje sturen, van vergadering naar vergadering hollen, in de vergadering snel nog wat mails beantwoorden, een paar bestelbons en factureren goedkeuren. Snel een hap tussen het lezen van twee verslagen door … en altijd maar die mails, gemiste oproepen, berichten, nieuws,… die als een continue stroom op je af komen. Iedereen en alles lijkt om je aandacht te schreeuwen ! Multitasken van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. En altijd het gevoel dat je toch ergens een steek laat vallen.

Het konijn van ‘Alice in Wonderland’ leek me op het lijf geschreven ! Mijn aandacht was direct getrokken.  Ik heb dan ook tijdens deze sessies enorm veel opgestoken.

Het goede nieuws was dat beide sprekers een uitgesproken plan hadden om uit deze rat race te ontsnappen. En dat betoog begon bij beide met een duidelijke stelling : we kunnen NIET multitasken. Neen, ook een spitsuurvrouw kan dat niet.  En juist van dat multitasken worden we heel moe, ja zelfs uitgeput.  We verliezen productiviteit en focus.

HET PROBLEEM IS MULTITASKING

Ik kreeg meerdere praktische proeven om deze stelling te verdedigen.  Het meest overtuigende voorbeeld was voor mij de volgende :

. Schrijf op een blad papier het woord ‘SINGLETASKING’ en schrijf daarna de cijfers eronder als volgt.  Meet de tijd die je nodig hebt om dit te doen.

S  I  N  G  L  E  T  A  S  K  I  N  G
1  2  3  4   5  6  7  8  9 10 11 12 13

. Vervolgens schrijf je op een blad papier het woord ‘MULTITASKING’ maar schrijf na elke letter het corresponderende volgordecijfer eronder als volgt : eerst de M en daarna 1 en dan de U en daaronder 2, dan de L en daaronder 3 … Meet ook hier de tijd die je nodig hebt om dit te doen.

Wat is uw conclusie ? Alle reacties zijn welkom !

TIP 1 : STOP ONMIDDELLIJK MET MULTITASKEN

‘Multitaskers are suckers for irrelevancy, easily distracted!’ – Clifford Nass

Via deze sessies leerde ik nog enorm veel meer o.a. ook wat dit multitasken met het menselijk brein doet en wat de tips zijn om te gaan singletasken.  Ik ga proberen om dit via deze blog druppelsgewijs met jullie te delen in de komende weken. Zit jij dus ook in een zoektocht naar tijd, energie en goesting om te genieten, mis dan zeker geen enkele episode van deze blog.

Advertenties

Het huwelijk anno 2018 !

Afgelopen zaterdag was ik, samen met heel wat collega’s, uitgenodigd op de huwelijkslunch van een jong koppeltje. Pure en échte liefde bij ons op het bedrijf ontstaan.

Het concept van de huwelijkslunch was mij nog niet echt gekend.  Klassiek (of toch zoals het bij ons was 24 jaar geleden) ga je naar een receptie of een dansfeest, of ‘een vat’ of een avondfeest, … Dit was duidelijk een trendy idee.

Het jonge koppel had ervoor geopteerd om iedereen ’s middags samen te brengen bij Alix – Table & Jardin d’ Amis in Gent.  Verscholen achter een gewone stadsgevel, kom je hier terecht in een gezellige en nostalgische stadstuin, met dito antieke serre en gedroogde bloemen, gezellige houten banken, picknick-weide en dekentjes.

Gelukkig was het weer ons gunstig gezind en konden we voluit genieten van een ‘afternoon tea concept’ in openlucht.  Dit concept bestond uit : boterhammen uit het vuistje en daarna fruit en gebak met huisgemaakte ice-tea, thee en koffie. Leuk detail was hier dat alles werd geserveerd uit grootmoeders’ servies.

De eenvoud van het concept was écht top en gezellig.  Hier heb ik van genoten !

Lees je graag wat tips over de nieuwe trends op het vlak van trouwen anno 2018, dan is ‘House of Weddings‘ wel een leuke website.  Willen jullie misschien nog andere trendy trouwfeest-ideeën met ons delen ?

Tot slot … nog een quote van alle tijden …

Beloof trouw met je hart en bescherm het met je verstand!

Fladderende vlinder of …?

Doelbewust heb ik ervoor gekozen om deze blog anoniem op te starten.  Het geeft me het gevoel dat ik ongeremder zal kunnen praten, meer ongezouten m’n mening ga kunnen geven, geen rugzak uit het verleden ga meeslepen, geen lezers die al een mening over me hebben, … Heerlijk toch om zo met een ongeschreven blad een nieuw project te kunnen starten !

Wat ik wel kwijt kan ? Geboren in ’69, evolueer ik stilaan naar de menopauze.  2 studerende meerderjarige meiden in huis en wonende in Vlaanderen.  Volgens de gangbare normen in de huidige maatschappij heb ik tot nu toe een succesvol leven geleid. Ik heb ‘carrière’ gemaakt, ben al meer dan 20 jaar getrouwd (ja, met dezelfde man), één van m’n dochters is een succesvolle topsporter, ik rijd met een topklasse Duitse wagen en woon in een chique plattelandswoning met veel ruimte en middenin de natuur.  Voor de ‘buitenstaander’ het perfecte plaatje, eentje om jaloers op te zijn.

Toch loop ik al heel wat jaren rond met het gevoel in een ‘rat-race’ te zitten.  Ik hol vaak van het ene naar het andere met nog weinig voldoening. Geen tijd om stil te staan bij ‘overwinningen’, geen energie meer om te genieten van de kleine dingen in het leven. Het gevoel dat ik geen vat meer heb op mijn eigen tijd en dat ik leef gestuurd door anderen en door alle moderne communicatiemiddelen.  Vast gekluisterd aan medicijnen om de bloeddruk en het hartritme onder controle te houden … meer een uitgewrongen dweil dan een fladderende vlinder.

Time for a change ?!

If you want to live a happy life, tie it to a goal, not to people or things
(Albert Einstein)

Tot ik op een dag een lezing volgde waarin we uitgedaagd werden om een doel te formuleren als sleutel naar meer energie en een gelukkiger leven, om eens iets helemaal nieuw te proberen.  Het heeft mij geïnspireerd om deze blog te starten.

Aangezien ik echt al veel jaren met het gevoel leef dat ik schrijver wil worden, wat heel ver weg ligt van mijn huidige comfortzone als bestuurder van een belgisch bedrijf, schreef ik tijdens de lezing dit doel op papier ‘Ik wil een succesvolle blog opstarten’ … iets helemaal alleen voor mezelf en zonder commerciële drijfveer.  Een uitlaatklep om m’n hoofd leeg te maken … sinds lang heb ik het gevoel dat ik hier écht voor wil gaan.

Deze blog zal lezen als een dagboek van mijn zoektocht naar evenwicht, tijd voor mezelf , gezondheid, ontspanning, geluk en vooral meer energie, ‘goesting’ om te genieten.

Hopelijk kan ik met mijn blog ook anderen inspireren en kan ik snel rekenen op heel wat trouwe volgers.  Met veel plezier ontvang ik graag zoveel mogelijk reacties van jullie allemaal.    Ik zou héél graag jullie reacties gebruiken als inspiratiebron voor de toekomst.  Ook gastbloggers zijn van harte welkom !