2019 een sleuteljaar ?

Gelukkig Nieuwjaar, aan al mijn volgers!  Dat 2019 een ‘lifestyle blog jaar’ mag worden vol tijd, energie en goesting om te genieten!

Net zoals het jaar uitzwaaien een traditie is onder bloggers (lees Bye Bye 2018), worden blijkbaar ook de doelstellingen voor 2019 gedeeld met de lezers.  Zo ook voor mij ?! Ik ben in het verleden nooit zo doelbewust bezig geweest met vooruit te kijken en ‘goals’ te bepalen, laat staan er een stappenplan voor uit te werken.  Ik probeer het dit jaar even anders te doen.

Allereerst staan er het komende jaar wel wat mijlpalen op de agenda (als alles goed loopt) :

  • word ik 50 jaar in 2019
  • zal ik 25 jaar getrouwd zijn in 2019
  • zal mijn oudste dochter afstuderen en op haar eigen benen gaan staan

Vervolgens heb ik mezelf verplicht om ook eens diep na te denken over mijn eigen (vooral dan) professionele toekomst.  Is het feit dat ik 50 word doorslaggevend ? Slaat de midlife-crisis toe ? Het is vooral een feit dat, ondanks al mijn goede voornemens, ik toch een spilfiguur blijf in de rat race en daar heb ik soms écht wel eens genoeg van.

GELUKKIG NIEUWJAAR BLZ OMSLAANZoals ik herhaaldelijk in vorige blogposten heb vermeld, loop ik mezelf vaak compleet voorbij.  Ondanks alle goede voornemens, blijft het werk/carrière altijd op de eerste plaats komen en veel van mijn energie opslorpen.  Haal ik daar nog wel voldoende voldoening en respect voor mezelf uit ? Geraak ik daar niet te zwaar mentaal door uitgeput ? Is het allemaal nog de moeite waard ? Geeft mijn werk me nog voldoende energie of kost het alleen maar energie ? Of is het tijd om het roer eens om te gooien ? Feit is wel dat ik hier voor mezelf een antwoord op wil en de komende weken hier hard aan ga werken (hierover later zeker meer).

Wat voor mij wel vast staat is dat ik in 2019 mijn persoonlijke lifestyle blog verder wil laten groeien … Dat schrijven is iets wat ik, na een half jaar, nog steeds met veel passie en energie doe.  Toch komt het er veel te weinig van.  Hoe pak ik dat dan doelgericht aan ? Hoe garandeer ik dat ik me bezig hou met de dingen die ik belangrijk vind en me niet laat afleiden door zaken waar ik helemaal geen waarde aan hecht, maar die soms wel veel tijd opslorpen ?  Wellicht klinkt dit voor vele lezers wel bekend in de oren.

Ik haal hier heel wat inspiratie bij mijn collega-bloggers om doelen toch duidelijk te bepalen en er een stappenplan voor te maken.  Allerlei hulpmiddelen zoals bulo’s, agenda’s, planners, … zie ik de revue passeren.  Moeilijk om hier in het bos nog de bomen te zien.

Business_Dated_cover_461x.progressive

Uiteindelijk heb ik als hulpmiddel gekozen voor de Business Agenda 2019 van DailyGreatness omdat ik hier professionele doelen kan combineren met mijn blogdoelen.  Deze planner loopt over 1 jaar en helpt mij vooral gestructureerd gefocused te blijven op wat ik wil bereiken. Ik ben er nu 5 dagen mee aan de slag en ik moet zeggen dat het wel werkt.

In deze Business Agenda kan ik ook vlot mijn persoonlijke doelstellingen integreren.  Het zal je niet verbazen dat ik deze lijst van persoonlijke doelen heb neergeschreven :

  • Blog actief verder uitbouwen : hier zou de business planner hierboven zeker mijn leidraad moeten zijn en ik heb hiervoor duidelijk meetbare doelstellingen geschreven.
  • Voldoende ontspannen door te lezen : ik neem deel aan de Hebban Challenge om in 2019 minstens 12 boeken te lezen.
  • Voldoende ontspannen en bewegen door te wandelen : ik zou graag nog heel wat nieuwe wandelingroutes willen ontdekken en heb me voorgenomen om in 2019 in totaal minstens 2,5 miljoen stappen te wandelen.
  • Uitstelgedrag aanpakken : vooral in mijn privé kan ik mij soms moeilijk engageren om te doen wat ik gepland heb bv. een blog schrijven, de belastingaangifte indienen, aan een boek beginnen met lezen, …
  • Een reis inplannen : de eerste wandelvakantie in Noord-Frankrijk staat al in de agenda.
  • De strijd met de kilo’s nog eens aangaan : maar dat probeer ik ieder jaar …

Welke doelen heb jij gesteld ? Gebruik je ook een hulpmiddel om er mee aan de slag te gaan ?

Advertenties

Bye Bye 2018

Het lijkt een traditie onder bloggers om op de laatste dagen terug te blikken op het voorbije jaar.  Ik zie heel wat blogposten passeren waarin het jaar 2018 in een notendop wordt besproken. Als new-born blogger (gestart in juni 2018 met mijn persoonlijke blog) wil ik hier niet aan ontsnappen.

UPS & DOWNS

Het voorbije jaar bracht me, zoals wellicht bij velen, ups en downs.  2018 begon in mineur met het herstel van een ernstige infectie (waarvoor ik einde 2017 in het ziekenhuis had gelegen).  Het duurde tot het einde van januari vooraleer ik terug enigszins op krachten was, al bleef ik wel de hele maand werken.  De term ‘work-a-holic’ lijkt wel speciaal voor me uitgevonden.

GEZONDHEID IS ALLES

In februari kwam, met enkele dagen verschil, het slechte nieuws dat twee mensen in mijn nabije omgeving hervallen waren van kanker. Mijn collega directielid, 49 en net één maand jonger dan mezelf, overleed korte tijd later aan de gevolgen van slokdarmkanker.  Een paar weken later, op 15 mei 2018, stierf iemand die me heel nauw aan het hart lag door lymfeklierkanker (amper 63 jaar oud).  Hij was gedurende meer dan 20 jaar voor mij een inspirator en een mentor.  Op professioneel vlak heb ik heel veel aan hem te danken.  Het was een zwarte bladzijde in mijn jaar en een mentale opdoffer.  Ik krijg nog steeds de tranen in mijn ogen als ik hier aan terug denk en draag dat tot op vandaag nog heel sterk mee.  Het was zo onwezenlijk, zo’n uitzichtloze situatie, zo moeilijk om mezelf een houding te geven.

De eerste foto is een eerbetoon aan jou, Jos! Het is maar één van de vele belangrijke managementlessen die ik van jou heb geleerd.  Je inspireerde altijd met grappige quotes die je eindeloos herhaalde.  Ik moet er nog heel vaak aan terugdenken.  Soms denk ik : moet ik daar volgend jaar eens een boek over schrijven ? Met die inspirerende quotes die jij me gaf, kan ik vlot een managementboek vol pennen.

De tweede foto werd vanaf dat moment één van mijn persoonlijke inspiraties.  Het leven is zo kwetsbaar en zo snel voorbij.  Waarom dan blijven hangen in die rat-race ? Waarom niet meer de dag plukken en genieten van de kleine dingen in het leven ? Ik werd met mijn neus op een cliché gedrukt : het kan zo rap voorbij zijn.

START VAN MIJN BLOG

Het was op dat moment dat ik de knoop eindelijk doorhakte.  Ik wilde al lang ‘iets met schrijven’ gaan doen en iets helemaal alleen voor mezelf creëren.  Een blog opstarten stond in dit kader al een tijdje op mijn ‘to do’ lijst.  Maar zoals velen van mijn privé-plannen, schoof dit altijd een maandje vooruit.  Tot in juni 2018 : zonder al teveel voorbereiding, heb ik me in het avontuur gestort. Mijn eerste blogpost ‘Fladderende vlinder of …?’ verscheen!

INSTAGRAM FOLLOW YOUR HEART

Tot op vandaag heb ik hier nog geen dag spijt van gehad.  Ik heb al heel veel bijgeleerd : hoe werkt dat met SEO en met tags en categorieën, hoe kan Pinterest mij helpen en welke mogelijkheden heb ik allemaal met WordPress, … ? Het was een volledig nieuwe wereld die open ging.  Dat alleen al geeft nieuwe energie.

Ik ben er nog steeds mijn weg verder in aan het zoeken, er moeten nog heel veel puzzelstukjes in mekaar vallen, er moeten nog veel meer blogposten volgen.  Want ook hier bleef ik vaak achter met veel ideeën, maar geen tijd om ze op papier te krijgen.  Rome is ook niet op één dag gebouwd, maar stap voor stap ga ik wel vooruit.  Ik werkte al mee aan enkele gastblogs en ging ook al enkele samenwerkingen aan.  Vandaag (ja ja op de laatste dag van het jaar) verwelkomde ik mijn 500ste Instagram volger en ook op Pinterest gaan mijn statistieken alleen maar naar boven.

TOP 3 VAN 2018

Verder mocht ik al heel wat lezers verwelkomen op mijn website. Ik schreef in 2019 in totaal 29 blogposts (tja, het hadden er veel meer mogen zijn) en deze werden het meeste gelezen :

Deze blog verscheen in juli 2018, toen was ik nog maar net bezig.  In beste fijnproever spreek ik over mijn bezoek aan het toprestaurant ‘De Pastorie’ in Lichtaart.  Ik had het geluk dat deze blog werd opgepikt door de eigenaar van het restaurant en hij heel tevreden was met mijn feedback.  Hij hielp dan ook met delen in social media.  Het leverde me meteen veel bezoekers op, de toon was gezet.

In een ‘spitsuur-leven’ kan gezond en regelmatig eten wel eens een moeilijk evenwicht zijn.  De maaltijdbox kan hierbij een hulpmiddel zijn. Gezien het enthousiasme waarmee deze post gelezen werd, ben ik ervan overtuigd dat ik niet de enige ben die voor deze uitdaging staat.  

En niettegenstaande deze boekrecensie, over een verhaal van chronische pijn na een mislukte medische ingreep,  pas enkele dagen geleden online kwam, nestelt deze zich toch al stevig in de top 3.  Niet in het minst omdat de auteur Pedrouchka Samyn mij geholpen heeft met het delen op social media.  Voor mezelf was het duidelijk het beste boek dat ik heb gelezen in 2018.

Met dit beknopte overzicht sluit in 2018 tevreden af.  Ik laat jullie in 2019 zeker mee genieten van mijn verdere zoektocht naar tijd, energie en goesting om te genieten.  Want één ding mag duidelijk zijn : er is nog veel werk aan de winkel.  Maar de eerste stappen naar een evenwichtiger leven zijn met deze blog toch alvast gezet! To be continued …

Enjoy the little things …

Enjoy the little things … dat is al lang mijn nummer één inspiratiequote.  Steeds opnieuw probeer ik mij hierop te focussen.  Met als doel : een evenwicht vinden, relaxer zijn, meer genieten van de alledaagse dingen, meer focus op me-time.  Een boek lezen, een wandeling maken, genieten van de natuur, …  en vooral aan de droom van mijn blog werken.

Maar steeds opnieuw loop ik rond als een kip zonder kop en dus verlies ik me in de rat-race, mijn zakenleven slorpt me haast volledig op! Er blijft nog slechts één druppeltje energie over voor het gezinsleven.  Ideeën genoeg in mijn hoofd, maar er geraakt al weken geen blogletter op papier.

20181223_142417

WAKE-UP CALL

Tot ik kort geleden een leuke mail, noem het gerust een wake-up call, kreeg van Fotofabriek.nl met als boodschap : ‘Ik kwam vandaag toevallig op jouw website terecht en wat kan jij leuke artikelen schrijven.’  Niet alleen begon mijn neus hiervan te krullen, maar met dezelfde neus werd ik ook op de feiten gedrukt.  Dringend tijd om verder te timmeren aan mijn droom … en dus ging ik met veel enthousiasme op het aanbod in.

OVER FOTOFABRIEK

Bij Fotofabriek kan je met je eigen foto’s online verschillende fotoproducten maken, denk bijvoorbeeld aan fotoboeken in verschillende soorten en maten, maar ook agenda’s, wanddecoraties, visitekaartjes en kalenders.  In de afgelopen jaren hebben ze verschillende prijzen gewonnen voor de beste fotoboekenleverancier, waaronder die van AVROTROS Radar (klik HIER voor het volledige verslag ‘Bij welke webwinkel bestel je het beste fotoboek ?

MIJN KERSTCADEAU

Ik ben zelf nogal fan van een canvas als wanddecoratie omdat ik dit een originele en moderne manier vind om een bijzondere herinnering vast te leggen.  Ik ben zelf niet zo gek van een mengeling aan fotokaders tegen de muur. Dus bestelde ik een Fotofabriek canvas van 30 * 40 cm om uit te testen. Ik gebruikte hiervoor één van de favoriete macro-foto’s van mijn oudste dochter, die graag werkt als hobbyfotograaf, en voegde hier mijn lievelingsquote ‘Enjoy the little things’ aan toe.  En dit prachtige eindresultaat werd binnen de twee dagen geleverd : een leuk cadeau onder mijn eigen kerstboom.

20181223_141202

De foto op canvas is een procedé waarbij een foto wordt gedrukt op een doek dat 100% van katoen is gemaakt. Dit is dan ook de reden dat de bekende wanddecoratie ook wel een foto op linnen wordt genoemd. Het canvasdoek wordt met de hand strak om een houten frame gespannen.  Verder merk je heel sterk de kwaliteit van de gebruikte 12-kleurendruk op (vele partijen drukken maar met 4 kleuren).  De kleuren op het canvasdoek komen echt prachtig uit.  Ik ben ervan overtuigd dat het een echte blikvanger gaat worden in mijn interieur.

Ik wil FOTOFABRIEK bij deze van harte bedanken voor de leuke samenwerking en hen feliciteren voor het mooie eindresultaat. Voor iedereen die kostbare herinneringen wil vereeuwigen, raad ik aan om zeker hun website eens te bezoeken.

20181223_140423

NU VOLHOUDEN

Het eindresultaat sluit alvast naadloos aan bij mijn leuze ‘Enjoy the little things’. Nu volhouden en proberen om de volgende dagen nog enkele ideeën voor mijn blog verder uit te werken.  Er mogen dringend héél wat artikelen bij komen op de website.  Ik barst van de ideeën en heb nu 14 dagen vakantie.  Moet lukken! En anders moeten jullie, lezers, me maar een wake-up call sturen!

 

Wandelpad Parochieveld

Vorige weekend moest ik een korte boodschap doen in Ruiselede.  Aangezien ik voldoende tijd had en het mooi weer was, was dit ook het ideale moment om in deze omgeving eens een wandelroute uit te proberen.  ‘Dr. Google is mijn vriend’ en al snel vond ik het wandelpad Parochieveld terug.

Deze landschapswandelroute van 8,5 km in de bosrijke omgeving van Ruiselede sprak me onmiddellijk aan, in eerste instantie omwille van de bewegwijzerde zeshoekige bordjes.  Het is altijd gemakkelijk als je niet teveel moet zoeken naar knooppunten op GSM of plannetje.  Ik leg liever de focus op wandelen, relaxen en genieten van alles wat er rondom mij te zien is.  Ik mis niet graag verrassende details in het landschap.

Het start- en eindpunt van deze route ligt aan de Sint-Caroluskerk, Brandstraat, 8755 Doomkerke (Ruiselede).  Er is meer dan voldoende gelegenheid om jouw auto te parkeren.

Gemeentepark Disveld

Na vertrek aan de kerk passeer je eerst langs het landschapspark Disveld.  In dit 3ha groot domein vind je een speelbos en – moeras, schapenweide, boomgaard en speeltuin.  In de speeltuin kunnen kinderen ravotten op de robuuste speeltoestellen, zoals een woud van stevige knoesten, andere toestellen hebben de vorm van een krokodil, een mol of een lieveheersbeestje.  Rusten kan op de banken of picknickplaatsen. Gelegen in de schaduw van de kerk, is dit een ideale plaats waar kinderen zich onder toezicht kunnen uitleven.

De Vorte Bossen

Vervolgens ga je verder naar het grote (50 ha) natuurreservaat ‘De Vorte Bossen’, gelegen tussen Doomkerke en Kruiskerke.  Een prachtig natuurgebied bedekt met loofhout maar vooral opvallend door haar lange statige populieren en beukenlanen.  Dat het hier nat kan zijn is in de naam vervat : ‘vort’ betekent in het West-Vlaams immers ‘rot’.

Gemeentebos Parochieveld

Vervolgens kom je door het 35 ha groot Gemeentebos met een prachtige vijver en een avontuurlijk speelbos.  Je wandelt zo richting Wingene.  De vijver is echt prachtig en rustig gelegen, voorzien van rustbanken.  Het is hier gezellig verpozen.  Ook in het bos ga je van de ene prachtige laan naar de volgende.

Veldkapel

Vervolgens passeer je bij de 18de eeuwse veldkapel op het Sint-Pietersveld, deze wordt ook de Koortsveldkapel genoemd.  Deze was lange tijd bekend als bedevaartsoord en is gelegen op de grens met de gemeenten Ruiselede en Aalter.

Radiotorens

Midden in het Sint-Pietersveld liggen de Radio Maritieme Diensten met de indrukwekkende radiotorens.  Deze zorgden vroeger voor de verbindingen met de schepen op de zee. In de buurt van de radiotorens kan je terecht in Brasserie ‘De Radio’ voor een hapje of een drankje.

Gulke Putten

Tenslotte wandel je door het natuurreservaat ‘De Gulkse Putten’.  Dit reservaat is rijk aan resten van natte en droge heide, graslanden, hakhout en ook opnieuw weer mooie indrukwekkende lanen.  Om de open plekken met orchideeën te bewonderen, zoals aangekondigd op internet, was het uiteraard te laat op het seizoen.

Dit wandelpad Parochieveld is een echte aanrader omwille van de prachtige beukenlanen, de afwisselende natuur, de schitterende en rustgevende vijver en de dieren langs de wandelroute.  Je passeert heel wat ‘pareltjes van de natuur’ en onderweg vind je heel wat interessante informatieborden van Natuurpunt. De bewegwijzering maakt het super gemakkelijk om de route te volgen.  Je hebt hier geen GSM of knooppunten plannetje voor nodig.

Wil je meer interessante wandelroutes ontdekken, klik dan op Natuur in het menu op deze website of  selecteer de categorie ‘Wandelroute’ in de rechterkolom op deze website.

Iemand nog een leuke tip voor een volgende wandel-ontdekking ?

Ecodriving

Afgelopen maand werd er in België een week van de mobiliteit georganiseerd, met een autoloze zondag in Brussel en heel wat andere steden.  Dit landelijk initiatief was voor mij een gelegenheid om eens na te denken over al mijn verplaatsingen met de wagen.  Maar ook : hoe milieubewust is mijn rijstijl, het daarbij horend brandstofverbruik en uitstoot ?  Tijd dus om eens na te denken over Ecodriving.

Ecodriving is een zuinige, veilige en milieuvriendelijke manier van autorijden.  Deze stijl van autorijden is beter voor het milieu, zorgt voor minder brandstofkosten en verkleint het risico op ongevallen.

DOELSTELLING

In de afgelopen negen maanden van het jaar reed ik rond met een gemiddeld dieselverbruik van 6,43 l/100 km.  Ik rijd ook gemiddeld 100 km/dag. Ik heb mezelf als doel gesteld om in de maand oktober een daling met 10 % te realiseren naar 5,78 l/100 km. Op deze manier wil ik mijn bescheiden steentje bijdragen tot het maatschappelijk verantwoord omgaan met onze planeet en ook wil ik op die manier bewuster én veiliger rijden.

Op het eerste zicht lijkt dat best een hele opgave, aangezien ik vooral op binnenwegen rijd met heel wat stoppen en opnieuw vertrekken. Ik passeer liefst 18 verkeerslichten op mijn normale weg naar het werk !  Echter had ik hier wat over gelezen : het verschil tussen een eerder sportieve rijstijl en ecodriving kan oplopen tot 35 % in brandstofverbruik.  Kritisch als ik ben, wilde ik dit eerst wel eens een week ervaren, vooraleer hier met tromgeroffel over te bloggen.

Ik ben met deze uitdaging begonnen op maandag 1 oktober en ik schrik zelf van de resultaten.  Kijk maar :

1 oktober : gemiddeld verbruik 6,2 l/100 km
2 oktober : gemiddeld verbruik 5,8 l/100 km
3 oktober : gemiddeld verbruik 5,5 l/100 km
4 oktober : gemiddeld verbruik 5,5 l/100 km
5 oktober : gemiddeld verbruik 5,6 l/100 km
6 oktober : gemiddeld verbruik 5,8 l/100 km

Ik heb deze resultaten nauwgezet bijgehouden in mijn bullet journal en plan dit nog minstens de rest van de maand op te volgen.  Als ik dergelijke resultaten blijf behouden, ga ik er in november nog mee door.  Ze zeggen toch dat het 60 dagen duurt vooraleer een gewoonte is aangeleerd.  De gewoonte om rond te rijden met een veilige en milieu vriendelijke rijstijl zou ik me graag eigen maken.  Al vond ik mezelf vooraf al zeker geen slechte chauffeur 🙂 (maar dat zeggen we wellicht allemaal)!

8 ECODRIVING TIPS

Hoe ik deze besparing kunnen realiseren ? Tijd om mijn ecodriving tips met jullie te delen.  Wie weet kan ik wel iemand motiveren om hier ook mee aan de slag te gaan.  Alle beetjes helpen … en het verkeer kan er maar veiliger van worden.  Ook het milieu zegt dankjewel aan ecodriving.

  1. Sneller schakelen
    Schakel sneller naar een hogere versnelling, bij voorkeur lager dan 2500 toeren.  Nieuwe auto’s geven vaak ook aan wanneer je van versnelling moet wisselen.
  2. De gepaste snelheid kiezen
    Op de autosnelweg 10 à 15 km/u trager rijden, verlaagt het verbruik met 1l/100 km.  De tijdswinst door sneller te rijden is zo goed als verwaarloosbaar en een gelijkmatige snelheid beperkt het verbruik.  Is het rustig op de baan, dan kan de cruise controle functie zeker helpen om een gelijkmatige snelheid aan te houden.
  3. Anticiperen
    Wanneer je een obstakel of kruispunt nadert, laat het gaspedaal dan zo vroeg mogelijk los.  Blijf uitbollen in dezelfde versnelling en schakel pas wanneer je opnieuw wil versnellen.
  4. Het gewicht en de luchtweerstand beperken
    Onnodig gewicht zorgt voor een hoger verbruik.  Laat dus geen onnodige bagage in de auto slingeren.  Verwijder ook het bagagerek, de dakkoffer of de fietsenhouder als je deze niet gebruikt.  Rijden met een open raam of een open dak verstoort de luchtweerstand en leidt tot een hoger verbruik.
  5. De bandenspanning controleren
    Elke autoband verliest maandelijks ongeveer 0,15 bar.  Een te lage spanning veroorzaakt niet enkel een hoger verbruik, maar zorgt ook voor minder grip op de weg.  Elke maand je bandenspanning controleren is dus geen overbodige luxe.
  6. Motor uitzetten bij korte stops
    Al vanaf 30 seconden stilstand is het beter om de motor uit te zetten. 
  7. Het energieverbruik beperken
    Accessoires als achterruitverwarming, mistlampen of airco doen het verbruik fors toenemen.  Gebruik ze dus enkel indien echt nodig.  Laat je motor verder ook niet eerst stationair draaien vooraleer te vertrekken (ook niet op een koude ochtend).
  8. Regelmatig onderhoud

Heeft uw auto een ECO-STAND, gebruik deze dan altijd.  In het belang van het milieu : rij niet langer op sport- of comfortstand!

Bron: Ecolife, brochure 101 tips (en meer) om je voetafdruk te verkleinen.

Heb ik jou ook kunnen motiveren om eens op Ecodriving in te zetten en zo uw steuntje bij te dragen tot een gezonder milieu ?

environmental-protection-326923_1920.jpg

Nu op volle kracht

Tijdens de voorbije vakantieperiode heb ik me verdiept in enkele managementboeken die me al langer uitdagen om vast te pakken.  Zo had ik op een seminarie van David De Cremer een inspirerend boek gekregen waarin hij op het eerste blad met de hand had geschreven ‘Nu op volle kracht’.

Het gaat over zijn boek ‘Leiderschap op Halve Kracht’.  Dat was voor mij toch een goed gekozen aansprekende titel.  Als je dan op de achterflap leest dat het over ‘uitstelgedrag‘ gaat, dan wil je daar toch onmiddellijk meer over weten, vanuit de luie zetel!  Want zeg nu zelf, wie heeft daar al eens geen last van!

‘Uitstel is de natuurlijke moordenaar van mogelijkheden.’
(Victor Kiam, voorzitter en president-directeur Remington Products Inc.)

VOOR JOU GELEZEN

LEIDERSCHAP OP HALVE KRACHT
Auteur : David De Cremer
Uitgeverij : Acco
103 blz.
Genre : managementboek

9789033495991-480x600

OVER HET BOEK

Leiderschap is en blijft een klassieker in de literatuur. Des te verrassender is het om vast te stellen dat we leiderschap blijven benaderen als een zeer theoretisch verhaal waarbij de excellente en bijna onbereikbare leidersmoraal beschreven wordt. Dit leiderschapsideaal blijkt in de realiteit echter niet gemakkelijk te realiseren. Leiders lijken te lijden aan een vorm van uitstelgedrag waarbij het nemen van beslissingen geschuwd wordt. Gegeven het belang van de relatie tussen effectief leiderschap en het nemen van beslissingen is het duidelijk dat deze vorm van uitstelgedrag een van de grote recente leiderschapsproblemen is. Onze leiders lijken inderdaad leiderschap op halve kracht te demonstreren.

OVER DE AUTEUR DAVID DE CREMER

David De Cremer is hoogleraar gedrags- en bedrijfsethiek aan de Rotterdam School of Management, Erasmus Universiteit (Nederland) en de London Business School (UK). Hij is tevens wetenschappelijk directeur van het Erasmus Centre of Behavioural Ethics en voorzitter van het Future Leadership Initiative aan Antwerp Management School. Eerder verschenen zijn boeken Als goede mensen slechte dingen doen. Op zoek naar de psychologie achter de financiële crisis (Acco, 2010) en Onderhandelen op mensenmaat (Acco, 2011)
Waarom stellen leiders beslissingen uit? Beseffen ze dat zelf? Kunnen ze dat voorkomen? De bedoeling van dit boek is om meer inzicht te geven in de redenen waarom we gemakkelijk beslissingen uitstellen en welke psychologische en situationele factoren hieraan ten grondslag liggen. Deze inzichten zullen leiders bewuster maken van de problemen die samengaan met uitstelgedrag en hen tonen hoe ze deze kennis ten goede kunnen gebruiken. Met deze doelstelling voor ogen probeert dit boek aan de hand van wetenschappelijke inzichten duidelijk te maken waarom het irrationele uitstelgedrag een leiderschapsprobleem is en geeft het op een open en gemakkelijk te begrijpen manier suggesties hoe leiders hiermee kunnen omgaan.

Dit boek leest heel vlot (het is ook maar goed 100 blz.), maar het taalgebruik is wel academisch.  Het vraagt enige kennis van management-terminologie om er vlot doorheen te lezen.  Wat voor mij ook sterk opvalt is dat er veel parallellen te trekken zijn tussen het ‘uitstelgedrag’ in het dagelijkse leven en het ‘uitstelgedrag’ van leiders.

CITATEN

De zes meest opvallende en herkenbare citaten uit het boek zijn voor mij :

Blz. 17

Het is duidelijk dat we allemaal sterke emotionele reacties vertonen wanneer we
(a) iets moeten doen dat we liever niet zouden willen doen.
(b) geen plezier ervaren in het ondernemen van bepaalde acties en beslissingen.
(c) van mening zijn dat we iets niet moeten doen.

Blz. 20

Vanuit onderzoek weten we dat zelfbedrog in vele domeinen van het leven voorkomt.  De meeste mensen vinden zich eerlijker en een betere chauffeur dat de gemiddelde persoon.  Op deze manier schatten we onszelf boven het statistische gemiddelde – wat natuurlijk niet mogelijk is! Eenzelfde tendens zien we als mensen tijd moeten inschatten en de noodzaak van onmiddellijke beslissingen niet inzien.  Ieder van ons zal naar alle waarschijnlijkheid zichzelf wel ooit deadlines gesteld hebben die we daarna met evenveel gemak niet nakomen.

Blz. 26

Als je impulsief bent, dan spring je gemakkelijk van de hak op de tak.  Impulsief zijn betekent dat je door een gebrek aan zelfcontrole te veel aandacht besteedt aan afleidingen die niets met je taken te maken hebben.  Impulsieve mensen genieten ervan om met een veelvoud aan dingen bezig te zijn.  Overal aanwezig zijn en bezig zijn, geef hun een gevoel van controle.  Hoe meer verschillende dingen ze aanpakken, hoe meer ze voelen dat hun leven betekenis heeft.  Een te grote mate aan impulsiviteit kan echter dodelijk zijn voor leiders.  Leiderschap betekent per definitie dat men gericht blijft op het welzijn van het collectief en impulsieve mensen worden niet goed begrepen door de buitenwereld.  Het leidt tot onzekere en onvoorspelbare situaties wat de daadkracht van een leider stevig kan ondermijnen.

Blz. 34

De menselijke aard zorgt ervoor dat we zo weinig mogelijk kosten – op allerlei dimensies van het leven – willen dragen.  Het vermijden van kosten uit zich in gedrag dat erop gericht is om vervelende en negatieve gevoelens zoals angst en onzekerheid te vermijden.  De huidige situatie is bekend en ondanks de fouten die duidelijk aanwezig zijn voelt het toch als de meer comfortabele optie.  Wat onbekend is, is onbemind, dus blijft men liever bij het bekende.  Het kiezen voor een andere situatie of optie zal dan enkel maar gebeuren als de andere optie heel aantrekkelijk en overweldigend wordt gevonden.

Blz. 49

Leiders vallen meer op dan de meesten onder ons.  Omwille van hun positie krijgen ze meer aandacht dan anderen.  Hierdoor worden hun acties en daden soms breed uitgesmeerd.  Aan bijna elke beslissing hangt voor een leider een bepaalde mate van verantwoordelijkheid vast.  Het nemen van beslissingen betekent voor leiders dus niet alleen dat men een knoop doorhakt, maar dat men tegelijkertijd ook de belangen van de verschillende betrokken partijen probeert af te wegen.

Blz. 61

Een idee dat sterkt leeft onder leaders-to-be is de gedachte dan men als leider in staat zal zijn om heel wat ambities waar te kunnen maken.  De menselijke aard zorgt er echter voor dat dit romantische beeld van leiderschap leidt tot het onderschatten van alle dagdagelijkse uitdagingen en taken die leiders te wachten staan.  Onderzoek toont aan dat mensen inschattingsfouten maken als ze hun toekomstige reacties proberen te voorspellen.  Zo voelt men zich over het algemeen genomen minder gelukkig wanneer men echt een promotie krijgt dan wanneer men inbeeldt deze promotie te verkrijgen.  Deze inschattingsfouten kunnen ook invloed hebben op het onderschatten van de verantwoordelijkheden van leiderschap en hoe hiermee om te gaan.

INSPIRATIE

Het boek heeft me in elk geval voldoende geïnspireerd om er met volle kracht weer tegenaan te vliegen (de vakantie is ondertussen voorbij). Als leidinggevende ben ik nu nog meer overtuigd dat medewerkers recht hebben op leidinggevenden die beslissingen niet voor zich uitschuiven.  Een daadkrachtige leider is een inspirerend leider.  Hopelijk kan ik mezelf én mijn collega-directeurs ook met dit gedachtengoed blijven inspireren.  Beter een slechte beslissing, dan geen beslissing!

Beslissingen voor je uitschuiven, het maakt je gespannen … en het lost niets op!

EN NU ?

In mijn volgende blog ga ik verder in op deze laatste quote. Ik ga dit boek gebruiken als inspiratiebron om persoonlijk te ontdekken of ‘uitstelgedrag’ voor jou een probleem is.  Verder ga ik ook enkele tips delen om dit ‘uitstelgedrag’ aan te pakken.   Stay tuned …

Is uitstelgedrag iets herkenbaar voor jou ? En wat doe je eraan ? Of doe je er helemaal niets aan ? En wat is hiervoor dan de motivatie ?

Kuitenbijtertje

Het reisverslag van onze 2de dag in Oostenrijk met enkele dagjes vertraging, waarvoor mijn excuses! Zo ver weg van huis, viel de drang om met digitale toestellen te werken blijkbaar ineens compleet weg.  Al was dit oorspronkelijk zeker niet het plan, eens helemaal ‘digitale detox’ heeft écht deugd gedaan.  Nu terug thuis van een fantastische reis, blog achterstand inhalen dan maar.

Omdat de eerste dag (zie verslag hier) toch wat in de kuiten zat (tja duidelijk nog nood aan mijn grenzen verleggen op sportief vlak), beslisten we na het ontbijt een rustige tocht in te plannen en een bezoek te brengen aan de Geisterklamm oftwel te Geisterkloof, vlakbij ons hotel. Zo werd het op de website aangekondigd :

‘Gelooft u niet in geesten en kabouters? Bezoek dan de legendarische en spectaculaire Leutascher Geisterklamm! Want aan de voet van de 23-meter hoge waterval woont de geest van de kloof. Vanaf Leutasch verkent u zijn koninkrijk via de drie kilometer lange Klammgeistweg, inclusief een passage van ongeveer 800 meter over een bergkam. Tijdens de pauzeer mogelijkheden op verschillende punten langs de route leert u alles over de mysteries rondom deze geest. Het 200-meter lange pad langs de hoge waterval leidt naar de uitkijkplatform, vanwaar u een adembenemend uitzicht heeft op de waterval. Deze route is niet toegankelijk voor kinderwagens, fietsen en honden.’

En dat deze Geisterklamm adembenemend was ? Volmondig ja, prachtige natuur, al mag je zeker geen hoogtevrees hebben (waar ik gelukkig geen last van heb) – geniet zelf mee van het unieke uitzicht via het bekijken van onderstaande foto’s : want beelden zeggen toch meer dan 1.000 woorden …

Dat het een rustige en eenvoudige wandeling was ? Daar hadden we ons toch een beetje op miskeken.  We hadden het plan om de beide tochten (rode en blauwe) te wandelen, waardoor je ook een stuk dubbel moet doen.  Er zaten in deze wandeltocht meerdere stijle beklimmingen, door mijn man venijnige ‘kuitenbijters‘ genoemd.  Pffff, … daar heb ik toch een paar keer op mijn tandjes moeten bijten en op wilskracht naar boven moeten gaan. Dat zijn mijn kuiten duidelijk niet gewoon.

Resultaat : rond een uur of 2 in het hotel aangekomen met best wel wat spierverzuring van al die klim-en dalbewegingen die mijn spieren en gewrichten duidelijk niet gewend zijn.  Na de lunch dan maar languit in de sauna en het bubbelbad en daarna heerlijk onderuit en lezen maar (ik lees momenteel : Voor Jou van Jojo Moyes – recensie komt morgen online).  Moe maar voldaan, zo noemen ze dat toch.  Fysiek uitgeteld, maar mentaal zo scherp als … ?!  Heerlijk om zo fysiek heel moe te zijn, maar mentaal geen muizenissen in het hoofd te hebben, even geen last te hebben van de dagelijkse bekommernissen en de stress eigen aan de ‘rat race’.  Niks beters dan een fikse wandeling en een meeslepend boek om de batterijen terug op te laden.  Daar dient vakantie toch voor ?!

En voor de volledigheid nog het ‘gezondheidsverslag’ van de dag :
14.144 stappen
9,81 km
730 kcal

Walking teaches me that I am capable of so much more than I ever imagined.

De kracht van slapen

vsv-vermoeidheid-banner-1200x330px-nacht-01-1200x320-0.5.0.5

Deze campagne van VSV al opgemerkt ? De laatste dagen voor de vakantie hoor je veel mensen toch zeggen dat ze ’s nachts gaan rijden.  Ze willen de laatste werkdag meteen vertrekken voor een verre autotocht.  Ben je jouw leven beu ? Iedereen zou met gezond verstand toch moeten weten dat je beter uitgerust bent vooraleer achter het stuur te kruipen voor een lange rit.  Toch blijken dergelijke campagnes nog steeds nodig.

Verder hoor je ook veel mensen de laatste dagen voor een vakantie verzuchten : in de vakantie eindelijk 3 weken geen wekker, dan kan ik nog eens uitslapen.  Ook het weekend blijken veel mensen bij voorkeur in te zetten om ‘bij te slapen’.

Het begin van deze vakantie doet me dan ook denken aan mijn ‘breintrainingen’ waar het belang van een regelmatig slaappatroon (vast aantal uren slaap, op hetzelfde tijdstip gaan slapen en op hetzelfde tijdstip weer wakker 7/7 dagen) door de verschillende sprekers heel sterk werd beklemtoond.  Ons brein heeft, nog veel meer dan onze ledematen, een vast patroon en tijd nodig om uit te rusten en om te ‘archiveren’.  Pas na het opruimen van alle ‘bestanden’ in uw hoofd, werkt je werkgeheugen sneller.  Dat is zo voor een computer, dat is zo voor een mens.

‘De sleutel om vooruit te komen is per etmaal acht uur te reserveren voor werken en acht uur voor slapen en ervoor zorgen dat dat niet dezelfde uren zijn.’

En toch zondigen we hier tegen … ik merk dat bij mezelf ook keer op keer weer op. Het kwam al dikwijls in de media : we kampen massaal (ook kinderen hebben hier vaak last van) met een chronisch slaaptekort.  We laten ons heel vaak afleiden (ja ook hier opnieuw door de verslaving aan de digitale wereld, door nog wat taken die gedaan moeten worden, …) en gaan dan weer , en zeker in de zomer waar het laat licht is, te laat slapen.  We slapen tekort en we staan op wisselende tijdstippen op.

Dit alles leidt in meer of mindere mate tot heel wat negatieve neveneffecten : gebrek aan focus, prikkelbaarheid, vertraagde reactie, nergens zin in, besluiteloosheid, futloos, verslaafd aan koffie, …

Ik blijf me toch afvragen waarom slimme mensen, domme dingen doen.  

Voor wie het zelf wil proberen, volgen hier enkele effectieve slaaptips :

  • Zet 1,5 uur voor het slapen alle schermen met blauw licht af (alle schermen behalve TV en E-reader).  Doe enkel nog rustige ontspannen activiteiten.
  • Leg ’s nachts geen GSM of IPAD naast het bed.  Alleen het feit dat het toestel daar ligt, houd je in een lichte vorm van alertheid.
  • Drink weinig koffie en zeker niet ’s avonds.  Eet geen zware maaltijden voor het slapen gaan.
  • Onderzoek hoeveel slaaptijd je werkelijk nodig hebt (volwassenen rond de 8 uur gemiddeld).
  • Spreek met jezelf een vast tijdstip af om te gaan slapen. Zorg dat je ook elke morgen op hetzelfde tijdstip opstaat of m.a.w. hou je altijd aan hetzelfde slaappatroon.

Je kan hierover ook heel veel informatie op internet vinden.  Zelf heb ik hier ook nog heel wat werk aan de winkel! Maar het bewustzijn is er al.

TIP 3 : WERK AAN EEN VAST SLAAPPATROON 7/7 DAGEN!

If sleep doesn’t serve some vital function, it is the biggest mistake evolution ever made.
Allan Rechtschaffen

Beste fijnproever!

Binnen het kader van een business lunch bezocht ik 1,5 week geleden Restaurant De Pastorie in Lichtaart.  Dit restaurant is gehuisvest in een rustiek kader van, zoals de naam al doet vermoeden, een oude pastorie.

Op de website van De Pastorie zelf, wordt het restaurant als volgt aangekondigd :

Hartelijk welkom, beste fijnproever

Het historische pand “De Pastorie” is een klassiek pand uit de 17e eeuw.

In het verleden is dit bijzondere pand gerestaureerd en omgetoverd tot een parel in Lichtaart. Tot 1992 is het prachtige pand bewoond geweest waarna het werd gekocht door het echtpaar Wens. De Oude Pastorie is een heus middelpunt van het lieve dorpje en staat letterlijk te pronken in de schaduw van een eeuwenoude en prachtige trompetboom. Waar ooit een pastoor woonde bevindt zich nu een stijlvol en sfeervol gastronomisch restaurant. Rondom het gebouw ligt een schitterend onderhouden tuin met een magnifiek terras, door GaultMillau verkozen tot het mooiste van België. Bij mooi weer is het hier buitengewoon aangenaam tafelen, een extra dimensie aan dit gastvrije restaurant.

In het met een Michelinster bekroonde restaurant ontvangen we u op een hartelijke en warme wijze, volgens de regels van de kunst. Gastvrouw Loes, haar team, Carl Wens en zijn keukenbrigade staan garant voor een hoogstaande culinaire ervaring.

RECENSIE RESTAURANT DE PASTORIE

Het was alweer een tijdje geleden dat ik nog een bezoek had gebracht aan dit top klasse restaurant.  Omdat het weer ronduit schitterend was, gaf ik er de voorkeur aan om met onze zakenrelatie buiten te lunchen en daar is dit restaurant echt ideaal voor.  Hier kan je rustig vertoeven op een prachtig terras met zicht op een schitterende tuin met indrukwekkende bomen.

Op Tripadvisor krijgt dit restaurant maar liefst een 5/5 op 83 % van de beoordelingen, en dat is echt niet overdreven.  Het is een uitmuntend restaurant van hoogstaande culinaire klasse.  Professionele bediening, verfijnd eten, aangepaste wijnen, prachtig uitzicht, … je vindt het hier allemaal.  Ook de prijs is hier een echte meevaller voor zoveel kwaliteit bv. voor het business menu (zie sfeerfoto’s hieronder) betaalde ik 75 €/persoon incl. aperief en drank.

Onze gast was meer dan tevreden.  En al was het een lunch in het kader van mijn job, toch was het voor mij ook zeker even een aangename en ontspannen ‘me-time’ namiddag.  Zeg nu zelf … er zijn zwaardere jobs dan dit!

Deze diashow vereist JavaScript.

PS Leuk extraatje bij dit restaurant is dat je hier ook kan overnachten aan de overkant van de straat, in een B&B uitgebaat door dezelfde eigenaars.  Om deze manier heb je geen BOB nodig als je eens lekker wil doorzakken.

Er is geen oprechter liefde, dan de liefde voor lekker eten!

De laatste loodjes!

Nog 2 dagen en het is 3 weken vakantie! Maar wat zeggen ze toch over die laatste loodjes … die zijn écht zwaar en met de jaren wordt dat precies alleen maar erger.  Ik werk in de bouwsector en daar lijken maar 2 deadlines te zijn.  Met kerstmis en in de zomer vergaat de wereld, alles moet vooraf ‘afgewerkt’ zijn.  Hiermee wordt het jaar netjes in 2 jaarhelften gedeeld.

Tijd om even terug te kijken op de eerste jaarhelft.  Deze was niet gemakkelijk.  Ik was zwaar verzwakt (na een ziekenhuisopname voor een ernstige bacteriële infectie met kerstmis) uit het kerstverlof gekomen.  Het heeft me ongeveer een maand gekost om helemaal terug op krachten te komen, en al die tijd bleef ik wel werken.  Op mij kan men altijd rekenen, zelfs al gaat het ten koste van mijn eigen welzijn! Dit heeft veel te maken met aangeboren verantwoordelijkheidsgevoel (wellicht ook een stuk ingegeven omdat ik de oudste ben uit een gezin van 4), soms is dat meer een last dan een lust.

Daarna 2 overlijdens op 2 weken tijd : een collega die 1 maand jonger was dan ikzelf (met nog een kind van 6 jaar) en de snelle aftakeling en het overlijden van iemand die me heel nauw aan het hart lag.  Daar bovenop nog een zware mentale opdoffer die je voelt als je door iemand zwaar teleurgesteld wordt, iemand waarin je vertrouwen had.  Dit alles pleegde een zware aanslag op mijn mentale draagkracht en die was al lang niet meer zo sterk als vroeger.

Drie jaar geleden heb ik zwaar in het rood gedraaid, zowel op vlak van fysieke als mentale gezondheid.  Ik heb me daarna écht kunnen herpakken, maar je merkt toch wel dat de mentale ‘rekkracht’ nooit meer de sterkte aanneemt van voorheen. Toch verberg ik dat voor iedereen.  Elke dag opnieuw op de trein en bollen maar … zie ook mijn eerste blog.  Dat verdomde verantwoordelijkheidsgevoel toch altijd!

ik-ben-uitgeput-van-het-sterker-proberen-te-zijn-dan-hoe-ik-me-voel

Verder heb ik ook angst om weer ziek te worden aan het begin van een vakantieperiode, iets wat me al vaker is overkomen.  De laatste dagen sta ik op, met steeds weer een ander ‘ziektegevoel’ : keelpijn, buikpijn, hoofdpijn, … you name it, I have it.  Het spreekwoordelijke ‘zwarte gat’ zal daar zaterdag toch weer niet liggen ?!

Toch ben ik vastberaden om op het ingeslagen energieke pad verder te gaan.  Ik ga deze keer niet in de bodemloze put vallen : ik ga veel inspiratie voor deze blog zoeken, stoppen met multitasken, veel minder afhankelijk zijn van de digitale tools, voldoende slapen, gezond eten, sportief bewegen, ‘me-time’ maken voor mezelf,  … Hierover heb ik al enkele blogs geschreven, maar zeker nog veel meer in de blogs van de komende weken.  Kortom : me veel minder laten leven, maar veel meer de dirigent zijn van mijn eigen leven.  Na de hectiek van de voorbije dagen MOET dit gewoon terug lukken … vanaf zaterdag!

Dit wordt voortaan mijn leuze :

Als het leven je uitdaagt met tegenslagen, daag jezelf dan uit om sterker te worden!

Ik heb alvast leuke vooruitzichten.  Vanaf vrijdag plan ik elke dag een nieuwe blog, dit gaat me zeker positieve energie geven.  Ik reken dus op heel veel volgers. Volgende week ga ik mijn batterijen opladen tijdens een wandelvakantie in de Oostenrijkse bergen.  Ik kan jullie nu al beloven dat ik jullie ga verwennen met een leuke fotoblog van deze sportieve vakantie.