Wandelpad Parochieveld

Vorige weekend moest ik een korte boodschap doen in Ruiselede.  Aangezien ik voldoende tijd had en het mooi weer was, was dit ook het ideale moment om in deze omgeving eens een wandelroute uit te proberen.  ‘Dr. Google is mijn vriend’ en al snel vond ik het wandelpad Parochieveld terug.

Deze landschapswandelroute van 8,5 km in de bosrijke omgeving van Ruiselede sprak me onmiddellijk aan, in eerste instantie omwille van de bewegwijzerde zeshoekige bordjes.  Het is altijd gemakkelijk als je niet teveel moet zoeken naar knooppunten op GSM of plannetje.  Ik leg liever de focus op wandelen, relaxen en genieten van alles wat er rondom mij te zien is.  Ik mis niet graag verrassende details in het landschap.

Het start- en eindpunt van deze route ligt aan de Sint-Caroluskerk, Brandstraat, 8755 Doomkerke (Ruiselede).  Er is meer dan voldoende gelegenheid om jouw auto te parkeren.

Gemeentepark Disveld

Na vertrek aan de kerk passeer je eerst langs het landschapspark Disveld.  In dit 3ha groot domein vind je een speelbos en – moeras, schapenweide, boomgaard en speeltuin.  In de speeltuin kunnen kinderen ravotten op de robuuste speeltoestellen, zoals een woud van stevige knoesten, andere toestellen hebben de vorm van een krokodil, een mol of een lieveheersbeestje.  Rusten kan op de banken of picknickplaatsen. Gelegen in de schaduw van de kerk, is dit een ideale plaats waar kinderen zich onder toezicht kunnen uitleven.

De Vorte Bossen

Vervolgens ga je verder naar het grote (50 ha) natuurreservaat ‘De Vorte Bossen’, gelegen tussen Doomkerke en Kruiskerke.  Een prachtig natuurgebied bedekt met loofhout maar vooral opvallend door haar lange statige populieren en beukenlanen.  Dat het hier nat kan zijn is in de naam vervat : ‘vort’ betekent in het West-Vlaams immers ‘rot’.

Gemeentebos Parochieveld

Vervolgens kom je door het 35 ha groot Gemeentebos met een prachtige vijver en een avontuurlijk speelbos.  Je wandelt zo richting Wingene.  De vijver is echt prachtig en rustig gelegen, voorzien van rustbanken.  Het is hier gezellig verpozen.  Ook in het bos ga je van de ene prachtige laan naar de volgende.

Veldkapel

Vervolgens passeer je bij de 18de eeuwse veldkapel op het Sint-Pietersveld, deze wordt ook de Koortsveldkapel genoemd.  Deze was lange tijd bekend als bedevaartsoord en is gelegen op de grens met de gemeenten Ruiselede en Aalter.

Radiotorens

Midden in het Sint-Pietersveld liggen de Radio Maritieme Diensten met de indrukwekkende radiotorens.  Deze zorgden vroeger voor de verbindingen met de schepen op de zee. In de buurt van de radiotorens kan je terecht in Brasserie ‘De Radio’ voor een hapje of een drankje.

Gulke Putten

Tenslotte wandel je door het natuurreservaat ‘De Gulkse Putten’.  Dit reservaat is rijk aan resten van natte en droge heide, graslanden, hakhout en ook opnieuw weer mooie indrukwekkende lanen.  Om de open plekken met orchideeën te bewonderen, zoals aangekondigd op internet, was het uiteraard te laat op het seizoen.

Dit wandelpad Parochieveld is een echte aanrader omwille van de prachtige beukenlanen, de afwisselende natuur, de schitterende en rustgevende vijver en de dieren langs de wandelroute.  Je passeert heel wat ‘pareltjes van de natuur’ en onderweg vind je heel wat interessante informatieborden van Natuurpunt. De bewegwijzering maakt het super gemakkelijk om de route te volgen.  Je hebt hier geen GSM of knooppunten plannetje voor nodig.

Wil je meer interessante wandelroutes ontdekken, klik dan op Natuur in het menu op deze website of  selecteer de categorie ‘Wandelroute’ in de rechterkolom op deze website.

Iemand nog een leuke tip voor een volgende wandel-ontdekking ?

Advertenties

Wandeltriple Witte Kei

Vorig weekend maakte ik van het mooie weer gebruik om een nieuwe wandelroute uit te testen in de grensstreek tussen België en Nederland.  De folder van deze drie wandelroutes lag al lang in de schuif te wachten. De Witte Kei verwijst naar de grenssteen tussen de gemeenten Hoogstraten (Wortel), Merksplas en Baarle-Hertog.  Met de wandeltriple Witte Kei ga je op ontdekkingstocht doorheen de groene hoek van deze gemeenten.  

Land van Mark & Merkske
Hoogstraten|Merksplas|Baarle-Hertog

Wandelroute 1 : Drie Grenzenwandeling

Deze wandeling start aan het Bezoekerscentrum De Klapekster – Kolonie 41 – Wortel.  De route is 7,5 km lang en volgt volgende knooppunten 1 – 18 – 17 – 60- 45 – 44 – 40 – 38 – 55 – 58 – 57 – 5 – 4 – 3 – 2.

Wandelroute 2 : Heycantwandeling

Deze wandeling start aan Hoeve-ijs Vaneleke – Witte Keiweg 1 – Merksplas.  De route is 9,1 km lang en volgt de volgende knooppunten 38 – 40 – 60 – 30 – 37 – 36 – 31 – 32 – 33 – 35 – 34 – 51 – 79 – 56 – 55 -38.  Als je knooppunt 33 er tussenuit laat en rechtstreeks van 32 naar 35 wandelt, dan is de route maar 6,2 km lang.

Wandelroute 3 : Vossenbergwandeling

Deze wandeling start aan Café Schuttershof – Zondereigen 27 – Baarle-Hertog.  Deze route tenslotte is 6,9 km lang.  Deze laatste volgt deze knooppunten : 24 – 22 – 33 – 35 – 32 – 31 – 36 – 50 – 94 – 25 – 24.

Uiteraard kan je deze wandelingen ook combineren.

Hieronder vind je een handig overzicht van de 3 wandelroutes.  

20180901_155540

BEOORDELING

De wandelroutes brengen u door een afwisselend landschap met veel puur groen.  Verder vind je onderweg ook heel wat geschiedkundige informatie.  Zo passeer je o.a. bij de Vossenberg, vredesmomument de Dodendraad,  de wandelbruggen over De Noordermark, het vlonderpad, de valleien van de Noordermark en het Merkske, …

Wat vooral opvalt is dat deze wandelroutes veel passeren langs landbouwgebied en veeteelt, de echte Vlaamse ‘boerenbuiten’.  In een blakende zon zijn deze routes misschien minder aangewezen aangezien er eerder weinig schaduwplekken zijn.  Je wandelt af en toe ook op openbare wegen, al kwam ik hier nauwelijks verkeer tegen.

Misschien een leuke tip voor het komende zonnige weekend !?

20180901_160052

Ik vind het ook altijd fijn om tijdens een wandeltocht wat leuke impressie-foto’s te maken.  Geniet dus van onderstaande beelden :

Wandelen is de haast uit je hoofd halen en kijken wat er overblijft.

Iemand nog leuke tips voor een volgende wandeling ? 

In het grensgebied tussen Nederland en België adviseer ik zelf nog een inspirerende wandeling in De Strijbeekse Heide (klik hier).

De Strijbeekse Heide

Zoals ik al vertelde in een vorige blogpost, hou ik de laatste tijd écht van wandelen.  In mijn zoektocht naar een ontsnapping uit de rat race, heb ik ontdekt dat wandelen in de natuur me rust, maar tegelijkertijd ook veel energie, geeft.  Tijdens het wandelen voel ik vaak bijna letterlijk mijn hoofd leeg lopen.  Eén van mijn favoriete wandelgebieden is De Strijbeekse Heide, op de grens van België en Nederland.

Vandaag neem ik jullie mee in dit prachtige natuurgebied dat zich uitstrekt van Meerle/Chaam (gebied Den Elsakker) tot Strijbeek.  Hier zijn 4 wandeltochten eenvoudig voorzien van gekleurde bordjes. Het is zelfs niet nodig om van knooppunt naar knooppunt te wandelen.  Alle 4 deze wandelroutes heb ik ondertussen al 10-tallen keren gewandeld.  Telkens opnieuw sta ik verbaasd van het afwisselende landschap (elke keer ontdek je nieuwe dingen) en de rust.  Ook elk seizoen kleurt hier helemaal anders.

GRONDPLAN

page_4

Voor de Elsakkerroute (gele korte tour van 3,5 km) kan je het best parkeren aan parking Den Elsakker aan de Chaamseweg in Meerle.

Ook voor de Smokkelaarsroute (oranje lange tour van 9,5 km) parkeer je best hier.  Al kan je ook parkeren aan ‘Het Smokkelaartje’ – Goudbergseweg 8 – Strijbeek.  In deze gerestaureerde boerderij kan je na afloop van de wandeling ook iets eten en drinken.

Voor de Chaamse Beekroute (rode tour van 4,5 km) parkeer je best op de parking van Staatsbosbeheer langs de Goudbergseweg in Strijkbeek.

Tenslotte de Strijbeekse Heideroute (blauwe route van 6 km) vertrekt vanuit de parking van Staatsbosbeheer langs de Erikaweg in Strijbeek.

Ik heb hier de afstanden weergegeven volgens mijn stappenteller (die exact klopt met de afstanden op de Finse piste in Hoogstraten). Deze zijn iets langer dan deze op de officiële brochures.

Qua landschap is dit natuurgebied echt heel afwisselend  : eiken, dennen, berken, diverse struiken, heide, vennen, kikkers, vogels, … kortom : heel wat fauna en flora.  Echt teveel om op te noemen.

In plaats van een uitgebreide beschrijving te geven, ga ik mijn lezers laten genieten van de foto’s die ik afgelopen zondag nam.  Al zie je nog duidelijk de sporen van de afgelopen droogte en staan de vennen nog kurkdroog, toch doet de heide al flink haar best om opnieuw kleur tevoorschijn te toveren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Geniet van dit landschap zonder grenzen ! Een echte aanrader !

Heeft één van de lezers voor mij nog een leuke wandeltip, een nieuwe ontdekkingstocht ?

In het grensgebied tussen Nederland en België adviseer ik zelf nog Wandeltriple Witte Kei (klik hier).

Kuitenbijtertje

Het reisverslag van onze 2de dag in Oostenrijk met enkele dagjes vertraging, waarvoor mijn excuses! Zo ver weg van huis, viel de drang om met digitale toestellen te werken blijkbaar ineens compleet weg.  Al was dit oorspronkelijk zeker niet het plan, eens helemaal ‘digitale detox’ heeft écht deugd gedaan.  Nu terug thuis van een fantastische reis, blog achterstand inhalen dan maar.

Omdat de eerste dag (zie verslag hier) toch wat in de kuiten zat (tja duidelijk nog nood aan mijn grenzen verleggen op sportief vlak), beslisten we na het ontbijt een rustige tocht in te plannen en een bezoek te brengen aan de Geisterklamm oftwel te Geisterkloof, vlakbij ons hotel. Zo werd het op de website aangekondigd :

‘Gelooft u niet in geesten en kabouters? Bezoek dan de legendarische en spectaculaire Leutascher Geisterklamm! Want aan de voet van de 23-meter hoge waterval woont de geest van de kloof. Vanaf Leutasch verkent u zijn koninkrijk via de drie kilometer lange Klammgeistweg, inclusief een passage van ongeveer 800 meter over een bergkam. Tijdens de pauzeer mogelijkheden op verschillende punten langs de route leert u alles over de mysteries rondom deze geest. Het 200-meter lange pad langs de hoge waterval leidt naar de uitkijkplatform, vanwaar u een adembenemend uitzicht heeft op de waterval. Deze route is niet toegankelijk voor kinderwagens, fietsen en honden.’

En dat deze Geisterklamm adembenemend was ? Volmondig ja, prachtige natuur, al mag je zeker geen hoogtevrees hebben (waar ik gelukkig geen last van heb) – geniet zelf mee van het unieke uitzicht via het bekijken van onderstaande foto’s : want beelden zeggen toch meer dan 1.000 woorden …

Dat het een rustige en eenvoudige wandeling was ? Daar hadden we ons toch een beetje op miskeken.  We hadden het plan om de beide tochten (rode en blauwe) te wandelen, waardoor je ook een stuk dubbel moet doen.  Er zaten in deze wandeltocht meerdere stijle beklimmingen, door mijn man venijnige ‘kuitenbijters‘ genoemd.  Pffff, … daar heb ik toch een paar keer op mijn tandjes moeten bijten en op wilskracht naar boven moeten gaan. Dat zijn mijn kuiten duidelijk niet gewoon.

Resultaat : rond een uur of 2 in het hotel aangekomen met best wel wat spierverzuring van al die klim-en dalbewegingen die mijn spieren en gewrichten duidelijk niet gewend zijn.  Na de lunch dan maar languit in de sauna en het bubbelbad en daarna heerlijk onderuit en lezen maar (ik lees momenteel : Voor Jou van Jojo Moyes – recensie komt morgen online).  Moe maar voldaan, zo noemen ze dat toch.  Fysiek uitgeteld, maar mentaal zo scherp als … ?!  Heerlijk om zo fysiek heel moe te zijn, maar mentaal geen muizenissen in het hoofd te hebben, even geen last te hebben van de dagelijkse bekommernissen en de stress eigen aan de ‘rat race’.  Niks beters dan een fikse wandeling en een meeslepend boek om de batterijen terug op te laden.  Daar dient vakantie toch voor ?!

En voor de volledigheid nog het ‘gezondheidsverslag’ van de dag :
14.144 stappen
9,81 km
730 kcal

Walking teaches me that I am capable of so much more than I ever imagined.

Wandelschoentjes

Zoals vorige week aangekondigd in mijn blog ‘De laatste loodjes‘ ben ik ondertussen begonnen aan, zoals men dat zo mooi zegt, een welverdiende vakantie. Het spreekwoordelijke zwarte gat, waar ik wat voor vreesde, ben ik gelukkig nog niet tegen gekomen.  Zou het dan toch werken : de kracht van positief denken ?

Gisterenavond in Leutasch (Oostenrijk) gearriveerd voor een wandelvakantie met het hele gezin, iets wat al een eeuwigheid is geleden. Afgelopen vakanties stonden altijd in het teken van reizen in functie van kampioenschappen van mijn dochter. Omdat ze dit jaar haar eerste jaar aan de unief heeft gevolgd, zijn we in de keuze van deze wedstrijden wat selectiever geweest. Resultaat : er is nog eens tijd voor een mentale rustvakantie met het hele gezin, iets wat mijn dochters ook goed kunnen gebruiken na het voorbije academiejaar.

Allemaal batterijtjes opladen dus ! En wandelschoentjes aan … want aan onze wandelconditie hebben we de voorbije maanden al hard gewerkt (zie ook mijn blog ‘Wandelen in de oertijd’).

Na een heerlijk ontbijt vanmorgen, eerst richting Wildsee in Seefeld.  Ontspannen wandeling rond het prachtige meer :

36983028_2130999653576759_8752486773302493184_n

Tijdens deze wandeling zagen we in de verte een treintje op een spoorbaan de bergen in rijden.  Dat leek ons een leuk vervolg van onze dag.  We trokken met de ‘Rosshütte Bergbahn’ de bergen in, met als doel de afdaling daarna te voet te doen :d7f488118d09bad8_8a743bd4cdbcd8f1

20180711_124706

Tijdens de afdaling namen we een ontspannen rustpauze langs de ‘Kaltwassersee’ :

20180711_14372920180711_142808

Dit dagprogramma is een echte aanrader en kan ook voor families met kinderen.  Prachtige omgeving, brede wandelpaden, heerlijk om te vertoeven, mogelijkheid om onderweg wat te eten of te drinken, …

En dit is het gezondheidsrapport van deze prachtige dag :
16724 stappen (en dat in de bergen – telt dat niet dubbel ?)
11,13 km
844 kcal verbruikt

Tijd om al die verloren calorieën terug aan te vullen … met pizza ! En na een spelletje ‘Rummikub’ kwam er een einde aan een prachtige familiedag.  Op naar morgen!

20180711_194131

Met mijn excuses voor het beknopte verslag, heb wat meer met foto’s gewerkt om de sfeer weer te geven.  Uiteindelijk wil ik vooral intens genieten van deze ‘family-time’ én ‘me-time’ en dan heb ik niet al teveel tijd om achter de computer te kruipen.

Wandelen in de oertijd ?!

In mijn jonge jaren, lees voor ik kinderen had, was ik best een sportief persoon.  Ik speelde op hoog niveau competitief badminton in België.  Een snelle sport waarvoor je fysieke conditie en paraatheid nodig had.

Na de geboorte van mijn kinderen, wat net samen liep met carrière opbouwen, huis bouwen, … heb ik het gevoel dat mijn échte spitsuurleven is begonnen, wat onmiddellijk nefast was voor mijn fysieke gezondheid.  Voor velen kan het als een uitvlucht klinken, maar om één of andere reden kwam ik steeds wat wilskracht tekort (terwijl ik dit op alle andere vlakken wél heel sterk heb) om met een uitgekiend plan aan mijn conditie te werken.  Ik heb de voorbije 20 jaar écht al alles geprobeerd om te werken aan fitheid en beweging : fitness, fietsen, tennissen, lopen, … maar nooit echt m’n ding gevonden en steeds opnieuw opgegeven.  Dit kan je ook geen boost voor het zelfvertrouwen noemen.

Ergens in de herfst van vorig jaar, het moet zowat samen gelopen hebben met de inspirerende ‘brein-trainingen’ waarover ik eerder al meer vertelde, begon ik dan schoorvoetend met wandelen.  Na een zoektocht op internet bleek ik in een regio te wonen met tal van mooie wandelpaden kortbij.  Gemotiveerd begon ik er aan, samen met mijn echtgenoot en een paar van onze (6 !) honden. En tot op vandaag, hou ik dat nog altijd vol.

Wandelen is het nieuwe lopen! Gewoon gezond, gezellig en gratis!

Ondertussen zijn mijn 2 dochters ook al fan en vragen me zelfs geregeld om ’s avonds nog een uurtje te gaan wandelen om bv hun examenstress van zich af te praten.  Heerlijk zo’n moeder-dochter quality time! Echte me-time maar dan met z’n 2.  En bovenal … ik ga altijd maar frequenter bewegen en het voelt helemaal niet als een opgave.

Vandaag ging ik, samen met mijn jongste dochter het avontuur aan om met een wandelvereniging een wandeltocht te maken.  Vanaf Merksplas werd de aardbeienroute aangeprezen (afstanden van 6 tot 30 km).

De inschrijving verliep wel vreemd : krijgen wij een plannetje, krijgen wij een lijst van knooppunten, … ? Neen, wij werken altijd met wegwijzers, het is heel duidelijk.  Vertrek maar … we besloten, gezien beperkte tijd vandaag, de route van 6 km te stappen.

We genoten van de wandeling en we kwamen in de prachtige natuur terecht :

Maar de 6 km kwam dichterbij op mijn stappenteller en we liepen als maar verder van het startpunt weg (zelfs met mijn beperkt aardrijkskundig inzicht was dit duidelijk).  Toch kwamen we nog regelmatig de juiste wegwijzers tegen, wat best wel verwarrend was.  Ondertussen hadden we ons erbij neergelegd dat we wellicht door een vergissing ergens onderweg de route van 12 km aan het volgen waren.  Verder stappen maar …

Tot 2 fietsende mannen ons voorbij steken en vragen of we bij de wandeltocht horen.  Ik zeg : ‘Het was ons plan om de 6 km route te stappen, maar dat lijkt niet te kloppen’.  ‘Oh nee’, zegt de mondigste van de 2, ‘jullie zitten op de 18 km (!) route.’  Blijkbaar waren we niet de enige die ergens een verkeerde pijl hadden gevolgd.

Ik ga met die mannen in betoog en probeer met hen logisch te overleggen, hoe dat in godsnaam mogelijk is (ja, dan komt de leider in mij automatisch naar boven) :
. waarom gebruiken ze geen andere kleur pijlen voor de verschillende afstanden maar dat doen ze niet
. een plan meegeven maar dat doen ze niet
. knooppunten meegeven maar dat doen ze niet
want alles is toch zo duidelijk en wijst zich altijd uit (behalve deze keer dus).

Hallo, leven wij nog in de oertijd! In het bedrijfsleven wordt daar onmiddellijk een verbetertraject aan gekoppeld en ik probeer de mannen te overtuigen om dit in de toekomst anders aan te pakken.  Maar dat doen ze niet!

En daar krijg ik dan stress van! Duidelijk dat een wandelclub voor ons een eenmalige ervaring was, ik hou zelf van iets meer structuur en organisatie.  In de toekomst trekken we er terug op eigen houtje uit.  Dan kan ik tenminste alles vooraf zelf voorbereiden (ja, ik ben een beetje een controlefreak).  Goeie tip hiervoor is trouwens de App van wandelknooppunt.