Bye Bye 2018

Het lijkt een traditie onder bloggers om op de laatste dagen terug te blikken op het voorbije jaar.  Ik zie heel wat blogposten passeren waarin het jaar 2018 in een notendop wordt besproken. Als new-born blogger (gestart in juni 2018 met mijn persoonlijke blog) wil ik hier niet aan ontsnappen.

UPS & DOWNS

Het voorbije jaar bracht me, zoals wellicht bij velen, ups en downs.  2018 begon in mineur met het herstel van een ernstige infectie (waarvoor ik einde 2017 in het ziekenhuis had gelegen).  Het duurde tot het einde van januari vooraleer ik terug enigszins op krachten was, al bleef ik wel de hele maand werken.  De term ‘work-a-holic’ lijkt wel speciaal voor me uitgevonden.

GEZONDHEID IS ALLES

In februari kwam, met enkele dagen verschil, het slechte nieuws dat twee mensen in mijn nabije omgeving hervallen waren van kanker. Mijn collega directielid, 49 en net één maand jonger dan mezelf, overleed korte tijd later aan de gevolgen van slokdarmkanker.  Een paar weken later, op 15 mei 2018, stierf iemand die me heel nauw aan het hart lag door lymfeklierkanker (amper 63 jaar oud).  Hij was gedurende meer dan 20 jaar voor mij een inspirator en een mentor.  Op professioneel vlak heb ik heel veel aan hem te danken.  Het was een zwarte bladzijde in mijn jaar en een mentale opdoffer.  Ik krijg nog steeds de tranen in mijn ogen als ik hier aan terug denk en draag dat tot op vandaag nog heel sterk mee.  Het was zo onwezenlijk, zo’n uitzichtloze situatie, zo moeilijk om mezelf een houding te geven.

De eerste foto is een eerbetoon aan jou, Jos! Het is maar één van de vele belangrijke managementlessen die ik van jou heb geleerd.  Je inspireerde altijd met grappige quotes die je eindeloos herhaalde.  Ik moet er nog heel vaak aan terugdenken.  Soms denk ik : moet ik daar volgend jaar eens een boek over schrijven ? Met die inspirerende quotes die jij me gaf, kan ik vlot een managementboek vol pennen.

De tweede foto werd vanaf dat moment één van mijn persoonlijke inspiraties.  Het leven is zo kwetsbaar en zo snel voorbij.  Waarom dan blijven hangen in die rat-race ? Waarom niet meer de dag plukken en genieten van de kleine dingen in het leven ? Ik werd met mijn neus op een cliché gedrukt : het kan zo rap voorbij zijn.

START VAN MIJN BLOG

Het was op dat moment dat ik de knoop eindelijk doorhakte.  Ik wilde al lang ‘iets met schrijven’ gaan doen en iets helemaal alleen voor mezelf creëren.  Een blog opstarten stond in dit kader al een tijdje op mijn ‘to do’ lijst.  Maar zoals velen van mijn privé-plannen, schoof dit altijd een maandje vooruit.  Tot in juni 2018 : zonder al teveel voorbereiding, heb ik me in het avontuur gestort. Mijn eerste blogpost ‘Fladderende vlinder of …?’ verscheen!

INSTAGRAM FOLLOW YOUR HEART

Tot op vandaag heb ik hier nog geen dag spijt van gehad.  Ik heb al heel veel bijgeleerd : hoe werkt dat met SEO en met tags en categorieën, hoe kan Pinterest mij helpen en welke mogelijkheden heb ik allemaal met WordPress, … ? Het was een volledig nieuwe wereld die open ging.  Dat alleen al geeft nieuwe energie.

Ik ben er nog steeds mijn weg verder in aan het zoeken, er moeten nog heel veel puzzelstukjes in mekaar vallen, er moeten nog veel meer blogposten volgen.  Want ook hier bleef ik vaak achter met veel ideeën, maar geen tijd om ze op papier te krijgen.  Rome is ook niet op één dag gebouwd, maar stap voor stap ga ik wel vooruit.  Ik werkte al mee aan enkele gastblogs en ging ook al enkele samenwerkingen aan.  Vandaag (ja ja op de laatste dag van het jaar) verwelkomde ik mijn 500ste Instagram volger en ook op Pinterest gaan mijn statistieken alleen maar naar boven.

TOP 3 VAN 2018

Verder mocht ik al heel wat lezers verwelkomen op mijn website. Ik schreef in 2019 in totaal 29 blogposts (tja, het hadden er veel meer mogen zijn) en deze werden het meeste gelezen :

Deze blog verscheen in juli 2018, toen was ik nog maar net bezig.  In beste fijnproever spreek ik over mijn bezoek aan het toprestaurant ‘De Pastorie’ in Lichtaart.  Ik had het geluk dat deze blog werd opgepikt door de eigenaar van het restaurant en hij heel tevreden was met mijn feedback.  Hij hielp dan ook met delen in social media.  Het leverde me meteen veel bezoekers op, de toon was gezet.

In een ‘spitsuur-leven’ kan gezond en regelmatig eten wel eens een moeilijk evenwicht zijn.  De maaltijdbox kan hierbij een hulpmiddel zijn. Gezien het enthousiasme waarmee deze post gelezen werd, ben ik ervan overtuigd dat ik niet de enige ben die voor deze uitdaging staat.  

En niettegenstaande deze boekrecensie, over een verhaal van chronische pijn na een mislukte medische ingreep,  pas enkele dagen geleden online kwam, nestelt deze zich toch al stevig in de top 3.  Niet in het minst omdat de auteur Pedrouchka Samyn mij geholpen heeft met het delen op social media.  Voor mezelf was het duidelijk het beste boek dat ik heb gelezen in 2018.

Met dit beknopte overzicht sluit in 2018 tevreden af.  Ik laat jullie in 2019 zeker mee genieten van mijn verdere zoektocht naar tijd, energie en goesting om te genieten.  Want één ding mag duidelijk zijn : er is nog veel werk aan de winkel.  Maar de eerste stappen naar een evenwichtiger leven zijn met deze blog toch alvast gezet! To be continued …

Advertenties

Groenten & bloemen

Om de zomer symbolisch af te sluiten, organiseert de grensgemeente Hoogstraten (vooral bekend van de aardbeien) jaarlijks Groenten en bloemen.  Deze indrukwekkende openluchttentoonstelling, met verrassende en driedimensionale creaties in bloemen, groenten en fruit wordt altijd het 3de weekend van de maand september opgebouwd.  Dit jaar vierde Hoogstraten de jubileumeditie (20 jaar).

20180916_154812

Vorig jaar maakte ik voor de eerste keer kennis met dit indrukwekkende event.  Het stond dit jaar dan ook met stip in mijn agenda en vorig weekend, onder een stralende zon, ging ik op pad langs de 34 originele kunstwerken.

De creaties worden ieder jaar uitgewerkt door een driekoppig ontwerpersteam met internationale faam en ieder met zijn persoonlijke stijl.  Deze stijl is aangevuld met spontaniteit, vakmanschap en dynamiek.  Samen voeren zijn nationaal én internationaal de top aan in de wereld van de florale vormgeving.

ONTWERPERS

  • Tom De Houwer  : Hij is sinds 2012 de vaste ontwerper en bezieler van ‘Hoogstraten in Groenten & Bloemen’.  Hij geniet internationale bekendheid voor zijn inspirerende bloemensierkunst en wordt ieder jaar bijgestaan door twee gepassioneerde collega’s.
  • Tania Huyghe : Zij combineert haar eigen bloemenatelier met een freelance job als floriste.  Ze nam verder ook al deel aan tal van events die haar een boost gaven op artistiek vlak.  Met haar creaties wil ze een positieve boodschap van troost, liefde, vriendschap, genegenheid en waardering brengen.
  • Jan De Ridder : Jan is o.a. bekend van TV-Limburg waar hij kijkers meeneemt in zijn bloemenwereld.  Hij legt ze stap voor stap uit hoe ze zelf originele bloemencreaties kunnen maken.  Verder realiseerde hij al diverse projecten in het buitenland.

VRIJWILLIGERS

Tijdens de opbouw van dit evenement wordt er beroep gedaan op de technische diensten van Hoogstraten alsook op een hele groep vrijwilligers.  De technische diensten zorgen voor de nodige frames en basisstukken voor de verschillende composities.  De vrijwillige bloemschikkers zorgen dan weer voor de uitvoering van alle ontwerpen.  Hier wordt vier dagen met man en macht aan gewerkt.  De Coöperatie Hoogstraten stelt, bovenop het materiaal, een ruime veilinghal en koelcellen ter beschikking.  Zonder constructieve samenwerking tussen al deze partijen zou het niet mogelijk zijn om dit gigantische project uit te voeren.

Tijdens het weekend van Groenten & Bloemen vierde hun passie duidelijk hoogtij.  Het was duidelijk dat alle kunststukken gemaakt werden met veel inventiviteit en enthousiasme.

20180916_183633

Ik kan over deze tentoonstelling alleen maar in superlatieven praten : het was écht weer overweldigend mooi.  Hieronder vind je nog een diavoorstelling met een impressie van al dat moois.  Ben je ook onder de indruk en maakt het je nieuwsgierig ? Zet dan alvast in uw agenda 2019 : het derde weekend van september afspraak op de Vrijheid – Hoogstraten ! Be there !

Deze diashow vereist JavaScript.

Oase van gastronomie

Het was alweer een tijdje geleden, maar gisteren stond er nog eens een business lunch op het programma in mijn ‘stam-restaurant’ De Cuylhoeve in Geel.  Dit restaurant ligt op slechts enkele kilometers van het bedrijf waar ik voor werk, dus de keuze hiervoor ligt een beetje voor de hand.  Weinig tijdverlies, maar vooral ook garantie op gezelligheid, een hoogstaande keuken en een fijne bediening.

Op de website van De Cuylhoeve zelf vind je volgende inleiding :

‘De Cuylhoeve is gelegen in het zanderige Winkelkomheide, een gehucht van Geel.  Via de Hollandsebaan, die doorheen de Kempense naaldbossen slingert, komt u terecht bij het restaurant.  Een lage witte hoeve, een oase van pure gastronomie en rust.  Van op het terras kan u zelfs de eekhoorns en de konijnen zien wegritselen met het oude brood dat voor hen wordt achtergelaten.

Het restaurant werd in 1979 geopend door Monique Rutgeerts, de Lady Chef of the year 1999.  Sinds enkele jaren heeft zoon Bart Janssens de keuken naar zijn hand gezet.  Samen met zijn echtgenote Riet Hufkens hebben ze het niveau nog opgetild.  Breng een bezoek aan De Cuylhoeve en laat u verrassen door een sterk staaltje vakmanschap.’

Ik kom hier meerdere keren per jaar, volgende week vrijdag staat er zelfs al een nieuw bezoek gepland.  Gisteren hadden we de mogelijkheid om op het terras te zitten, het weer was eerst wat twijfelachtig. Maar de keuze om op het prachtige terras, midden van de bossen, te gaan zitten viel uiteindelijk heel goed mee : niet te warm, maar ook niet koud.

Ook is er hier een afzonderlijke, sfeervol aangeklede kamer als je met een groep apart wil zitten.  Het restaurant zelf kan je het best omschrijven als een gezellig ingerichte huiskamer, wel klassiek maar sfeervol rustiek.

Ze serveren een degelijke Franse keuken met een moderne toets.  De gerechtjes blinken uit door het gebruik van kwaliteitsproducten.  Een vakkundige chef zorgt voor een professionele bereiding.  Gewoon lekker eten!

De bediening is heel vriendelijk.  Wat opvalt is een warm welkom van de chef bij aankomst en een vriendelijk afscheid.  Er is verder een goede uitleg bij drankkeuze en gerechten door deskundig personeel.   Je voelt echt dat de klant hier centraal staat.

Dit restaurant krijgt in de Gault & Millau een respectabele score van 15/20.

Deze diashow vereist JavaScript.

‘There is no sincere love than the love of food.’ – George Bernard Shaw

Volg mijn ‘leuke adresjes’ ook allemaal via mijn overzichtpagina.

Voor jou

Deze bestseller van Jojo Mojes (ging wereldwijd meer dan 3 miljoen keer over de toonbank en werd ook al verfilmd) stond al een tijdje op mijn verlanglijstje.  Lees : dit boek stond al even opgeladen op mijn e-reader.

Ja, ik lees bijna alle boeken op een e-reader en besef dat ik hiermee tegen de stroom in ga van veel lezers die nog steeds (wellicht nostalgisch) een fysiek boek in handen willen hebben.  Ik heb deze e-reader (de Tolino van Standaard Boekhandel) al 2,5 jaar geleden gekocht en het is een echte aanrader.  Het is een paar boeken wennen, maar nu zou ik niks anders meer willen.  Altijd compact alle boeken die je nog wil lezen beschikbaar, handig als je bijvoorbeeld ergens in een wachtzaal terecht komt.  Bijkomend voordeel is zeker ook dat je het lettertype altijd kan instellen, optimaal voor jouw ogen (ik word al een dagje ouder).  Je kan ook zelfs in bed lezen zonder leeslamp.  Ik vind dat een e-reader zeker een plaats verdient in de top 10 van de ideale uitvindingen.

VOOR JOU GELEZEN

cms_visual_997267.jpg_1511496296000_403x640

VOOR JOU
Auteur : Jojo Moyes
Uitgeverij : De Fontein
432 blz.
Genre : Roman, Literatuur

‘Louisa’s wereld is klein.  Ze werkt in een café om de hoek en woont nog bij haar ouders, en hoewel ze ergens wel weet dat haar vriend Patrick niet de liefde van haar leven is, passen ze goed genoeg bij elkaar.  Lekker overzichtelijk.  Wills wereld is ook klein.  Vroeger had hij alles wat hij zich kon wensen – een goede baan, avontuurlijke vakanties, een mooie vriendin – maar door een ongeluk zit hij in een rolstoel, verlamd vanaf zijn nek.  Door de chronische pijn en zijn wanhoop ziet hij maar één uitweg.

Wanneer Louisa haar baan kwijtraakt, gaat ze aan de slag als Wills verzorger, en het duurt niet lang voor de tegenpolen botsen.  Als ze ontdekt wat Will voor ogen heeft, besluit Louisa alles op alles te zetten om hem van gedachten te doen veranderen.  Maar hoe overtuig je iemand dat er nog zo veel avonturen te beleven zijn, als je zelf de wereld niet durft te ontdekken ?’

Deze roman is echt heerlijk om te lezen, hier ga je vanaf de eerste pagina volledig in op.  Een geweldig én ontroerend boek … om op het puntje van de zetel in één adem uit te lezen.  Hij werd niet voor niets door De Standaard uitgeroepen tot dé feelgoodroman van het jaar.

Verder gaat het boek over het moeilijk en vaak emotioneel geladen onderwerp ‘euthanasie’, maar ook hier wordt geen standpunt uit de weg gegaan.

Het boek is heel levensecht geschreven.  Mocht de auteur morgen vertellen dat het verhaal gebaseerd is op waargebeurde feiten, dan ben ik ook onmiddellijk bereid om dat te geloven.

Ik geef ook nog enkele recensies mee uit de ‘vakliteratuur’ :

  • The Oprah Magazine : Een onverwacht liefdesverhaal … om van te genieten, tussen de tranen door.
  • Marie Claire : Een meeslepende roman over liefde, dood, beslissingen nemen en liefde vinden.  Het gaat grote emotionele vraagstukken niet uit de weg.  Waterproofmascara is een vereiste!
  • Daily Mail : Een overdonderend liefdesverhaal.  Een intelligente plot voorzien van sympathieke en boeiende personages … Het is een fantastisch boek om te lezen en ik ben er verliefd op!

Wat kan ik na zoveel woorden nog zeggen ? Dat ik onmiddellijk gestart ben met het lezen van het vervolgverhaal ‘Een leven na jou’.  Nu in de vakantie maak ik hier zeker tijd voor.  Is het een waardig vervolg op dit emotionele een meelevende verhaal ? Heel binnenkort vind je mijn mening zeker op deze blog.

Kuitenbijtertje

Het reisverslag van onze 2de dag in Oostenrijk met enkele dagjes vertraging, waarvoor mijn excuses! Zo ver weg van huis, viel de drang om met digitale toestellen te werken blijkbaar ineens compleet weg.  Al was dit oorspronkelijk zeker niet het plan, eens helemaal ‘digitale detox’ heeft écht deugd gedaan.  Nu terug thuis van een fantastische reis, blog achterstand inhalen dan maar.

Omdat de eerste dag (zie verslag hier) toch wat in de kuiten zat (tja duidelijk nog nood aan mijn grenzen verleggen op sportief vlak), beslisten we na het ontbijt een rustige tocht in te plannen en een bezoek te brengen aan de Geisterklamm oftwel te Geisterkloof, vlakbij ons hotel. Zo werd het op de website aangekondigd :

‘Gelooft u niet in geesten en kabouters? Bezoek dan de legendarische en spectaculaire Leutascher Geisterklamm! Want aan de voet van de 23-meter hoge waterval woont de geest van de kloof. Vanaf Leutasch verkent u zijn koninkrijk via de drie kilometer lange Klammgeistweg, inclusief een passage van ongeveer 800 meter over een bergkam. Tijdens de pauzeer mogelijkheden op verschillende punten langs de route leert u alles over de mysteries rondom deze geest. Het 200-meter lange pad langs de hoge waterval leidt naar de uitkijkplatform, vanwaar u een adembenemend uitzicht heeft op de waterval. Deze route is niet toegankelijk voor kinderwagens, fietsen en honden.’

En dat deze Geisterklamm adembenemend was ? Volmondig ja, prachtige natuur, al mag je zeker geen hoogtevrees hebben (waar ik gelukkig geen last van heb) – geniet zelf mee van het unieke uitzicht via het bekijken van onderstaande foto’s : want beelden zeggen toch meer dan 1.000 woorden …

Dat het een rustige en eenvoudige wandeling was ? Daar hadden we ons toch een beetje op miskeken.  We hadden het plan om de beide tochten (rode en blauwe) te wandelen, waardoor je ook een stuk dubbel moet doen.  Er zaten in deze wandeltocht meerdere stijle beklimmingen, door mijn man venijnige ‘kuitenbijters‘ genoemd.  Pffff, … daar heb ik toch een paar keer op mijn tandjes moeten bijten en op wilskracht naar boven moeten gaan. Dat zijn mijn kuiten duidelijk niet gewoon.

Resultaat : rond een uur of 2 in het hotel aangekomen met best wel wat spierverzuring van al die klim-en dalbewegingen die mijn spieren en gewrichten duidelijk niet gewend zijn.  Na de lunch dan maar languit in de sauna en het bubbelbad en daarna heerlijk onderuit en lezen maar (ik lees momenteel : Voor Jou van Jojo Moyes – recensie komt morgen online).  Moe maar voldaan, zo noemen ze dat toch.  Fysiek uitgeteld, maar mentaal zo scherp als … ?!  Heerlijk om zo fysiek heel moe te zijn, maar mentaal geen muizenissen in het hoofd te hebben, even geen last te hebben van de dagelijkse bekommernissen en de stress eigen aan de ‘rat race’.  Niks beters dan een fikse wandeling en een meeslepend boek om de batterijen terug op te laden.  Daar dient vakantie toch voor ?!

En voor de volledigheid nog het ‘gezondheidsverslag’ van de dag :
14.144 stappen
9,81 km
730 kcal

Walking teaches me that I am capable of so much more than I ever imagined.

Wandelschoentjes

Zoals vorige week aangekondigd in mijn blog ‘De laatste loodjes‘ ben ik ondertussen begonnen aan, zoals men dat zo mooi zegt, een welverdiende vakantie. Het spreekwoordelijke zwarte gat, waar ik wat voor vreesde, ben ik gelukkig nog niet tegen gekomen.  Zou het dan toch werken : de kracht van positief denken ?

Gisterenavond in Leutasch (Oostenrijk) gearriveerd voor een wandelvakantie met het hele gezin, iets wat al een eeuwigheid is geleden. Afgelopen vakanties stonden altijd in het teken van reizen in functie van kampioenschappen van mijn dochter. Omdat ze dit jaar haar eerste jaar aan de unief heeft gevolgd, zijn we in de keuze van deze wedstrijden wat selectiever geweest. Resultaat : er is nog eens tijd voor een mentale rustvakantie met het hele gezin, iets wat mijn dochters ook goed kunnen gebruiken na het voorbije academiejaar.

Allemaal batterijtjes opladen dus ! En wandelschoentjes aan … want aan onze wandelconditie hebben we de voorbije maanden al hard gewerkt (zie ook mijn blog ‘Wandelen in de oertijd’).

Na een heerlijk ontbijt vanmorgen, eerst richting Wildsee in Seefeld.  Ontspannen wandeling rond het prachtige meer :

36983028_2130999653576759_8752486773302493184_n

Tijdens deze wandeling zagen we in de verte een treintje op een spoorbaan de bergen in rijden.  Dat leek ons een leuk vervolg van onze dag.  We trokken met de ‘Rosshütte Bergbahn’ de bergen in, met als doel de afdaling daarna te voet te doen :d7f488118d09bad8_8a743bd4cdbcd8f1

20180711_124706

Tijdens de afdaling namen we een ontspannen rustpauze langs de ‘Kaltwassersee’ :

20180711_14372920180711_142808

Dit dagprogramma is een echte aanrader en kan ook voor families met kinderen.  Prachtige omgeving, brede wandelpaden, heerlijk om te vertoeven, mogelijkheid om onderweg wat te eten of te drinken, …

En dit is het gezondheidsrapport van deze prachtige dag :
16724 stappen (en dat in de bergen – telt dat niet dubbel ?)
11,13 km
844 kcal verbruikt

Tijd om al die verloren calorieën terug aan te vullen … met pizza ! En na een spelletje ‘Rummikub’ kwam er een einde aan een prachtige familiedag.  Op naar morgen!

20180711_194131

Met mijn excuses voor het beknopte verslag, heb wat meer met foto’s gewerkt om de sfeer weer te geven.  Uiteindelijk wil ik vooral intens genieten van deze ‘family-time’ én ‘me-time’ en dan heb ik niet al teveel tijd om achter de computer te kruipen.

De kracht van slapen

vsv-vermoeidheid-banner-1200x330px-nacht-01-1200x320-0.5.0.5

Deze campagne van VSV al opgemerkt ? De laatste dagen voor de vakantie hoor je veel mensen toch zeggen dat ze ’s nachts gaan rijden.  Ze willen de laatste werkdag meteen vertrekken voor een verre autotocht.  Ben je jouw leven beu ? Iedereen zou met gezond verstand toch moeten weten dat je beter uitgerust bent vooraleer achter het stuur te kruipen voor een lange rit.  Toch blijken dergelijke campagnes nog steeds nodig.

Verder hoor je ook veel mensen de laatste dagen voor een vakantie verzuchten : in de vakantie eindelijk 3 weken geen wekker, dan kan ik nog eens uitslapen.  Ook het weekend blijken veel mensen bij voorkeur in te zetten om ‘bij te slapen’.

Het begin van deze vakantie doet me dan ook denken aan mijn ‘breintrainingen’ waar het belang van een regelmatig slaappatroon (vast aantal uren slaap, op hetzelfde tijdstip gaan slapen en op hetzelfde tijdstip weer wakker 7/7 dagen) door de verschillende sprekers heel sterk werd beklemtoond.  Ons brein heeft, nog veel meer dan onze ledematen, een vast patroon en tijd nodig om uit te rusten en om te ‘archiveren’.  Pas na het opruimen van alle ‘bestanden’ in uw hoofd, werkt je werkgeheugen sneller.  Dat is zo voor een computer, dat is zo voor een mens.

‘De sleutel om vooruit te komen is per etmaal acht uur te reserveren voor werken en acht uur voor slapen en ervoor zorgen dat dat niet dezelfde uren zijn.’

En toch zondigen we hier tegen … ik merk dat bij mezelf ook keer op keer weer op. Het kwam al dikwijls in de media : we kampen massaal (ook kinderen hebben hier vaak last van) met een chronisch slaaptekort.  We laten ons heel vaak afleiden (ja ook hier opnieuw door de verslaving aan de digitale wereld, door nog wat taken die gedaan moeten worden, …) en gaan dan weer , en zeker in de zomer waar het laat licht is, te laat slapen.  We slapen tekort en we staan op wisselende tijdstippen op.

Dit alles leidt in meer of mindere mate tot heel wat negatieve neveneffecten : gebrek aan focus, prikkelbaarheid, vertraagde reactie, nergens zin in, besluiteloosheid, futloos, verslaafd aan koffie, …

Ik blijf me toch afvragen waarom slimme mensen, domme dingen doen.  

Voor wie het zelf wil proberen, volgen hier enkele effectieve slaaptips :

  • Zet 1,5 uur voor het slapen alle schermen met blauw licht af (alle schermen behalve TV en E-reader).  Doe enkel nog rustige ontspannen activiteiten.
  • Leg ’s nachts geen GSM of IPAD naast het bed.  Alleen het feit dat het toestel daar ligt, houd je in een lichte vorm van alertheid.
  • Drink weinig koffie en zeker niet ’s avonds.  Eet geen zware maaltijden voor het slapen gaan.
  • Onderzoek hoeveel slaaptijd je werkelijk nodig hebt (volwassenen rond de 8 uur gemiddeld).
  • Spreek met jezelf een vast tijdstip af om te gaan slapen. Zorg dat je ook elke morgen op hetzelfde tijdstip opstaat of m.a.w. hou je altijd aan hetzelfde slaappatroon.

Je kan hierover ook heel veel informatie op internet vinden.  Zelf heb ik hier ook nog heel wat werk aan de winkel! Maar het bewustzijn is er al.

TIP 3 : WERK AAN EEN VAST SLAAPPATROON 7/7 DAGEN!

If sleep doesn’t serve some vital function, it is the biggest mistake evolution ever made.
Allan Rechtschaffen

De laatste loodjes!

Nog 2 dagen en het is 3 weken vakantie! Maar wat zeggen ze toch over die laatste loodjes … die zijn écht zwaar en met de jaren wordt dat precies alleen maar erger.  Ik werk in de bouwsector en daar lijken maar 2 deadlines te zijn.  Met kerstmis en in de zomer vergaat de wereld, alles moet vooraf ‘afgewerkt’ zijn.  Hiermee wordt het jaar netjes in 2 jaarhelften gedeeld.

Tijd om even terug te kijken op de eerste jaarhelft.  Deze was niet gemakkelijk.  Ik was zwaar verzwakt (na een ziekenhuisopname voor een ernstige bacteriële infectie met kerstmis) uit het kerstverlof gekomen.  Het heeft me ongeveer een maand gekost om helemaal terug op krachten te komen, en al die tijd bleef ik wel werken.  Op mij kan men altijd rekenen, zelfs al gaat het ten koste van mijn eigen welzijn! Dit heeft veel te maken met aangeboren verantwoordelijkheidsgevoel (wellicht ook een stuk ingegeven omdat ik de oudste ben uit een gezin van 4), soms is dat meer een last dan een lust.

Daarna 2 overlijdens op 2 weken tijd : een collega die 1 maand jonger was dan ikzelf (met nog een kind van 6 jaar) en de snelle aftakeling en het overlijden van iemand die me heel nauw aan het hart lag.  Daar bovenop nog een zware mentale opdoffer die je voelt als je door iemand zwaar teleurgesteld wordt, iemand waarin je vertrouwen had.  Dit alles pleegde een zware aanslag op mijn mentale draagkracht en die was al lang niet meer zo sterk als vroeger.

Drie jaar geleden heb ik zwaar in het rood gedraaid, zowel op vlak van fysieke als mentale gezondheid.  Ik heb me daarna écht kunnen herpakken, maar je merkt toch wel dat de mentale ‘rekkracht’ nooit meer de sterkte aanneemt van voorheen. Toch verberg ik dat voor iedereen.  Elke dag opnieuw op de trein en bollen maar … zie ook mijn eerste blog.  Dat verdomde verantwoordelijkheidsgevoel toch altijd!

ik-ben-uitgeput-van-het-sterker-proberen-te-zijn-dan-hoe-ik-me-voel

Verder heb ik ook angst om weer ziek te worden aan het begin van een vakantieperiode, iets wat me al vaker is overkomen.  De laatste dagen sta ik op, met steeds weer een ander ‘ziektegevoel’ : keelpijn, buikpijn, hoofdpijn, … you name it, I have it.  Het spreekwoordelijke ‘zwarte gat’ zal daar zaterdag toch weer niet liggen ?!

Toch ben ik vastberaden om op het ingeslagen energieke pad verder te gaan.  Ik ga deze keer niet in de bodemloze put vallen : ik ga veel inspiratie voor deze blog zoeken, stoppen met multitasken, veel minder afhankelijk zijn van de digitale tools, voldoende slapen, gezond eten, sportief bewegen, ‘me-time’ maken voor mezelf,  … Hierover heb ik al enkele blogs geschreven, maar zeker nog veel meer in de blogs van de komende weken.  Kortom : me veel minder laten leven, maar veel meer de dirigent zijn van mijn eigen leven.  Na de hectiek van de voorbije dagen MOET dit gewoon terug lukken … vanaf zaterdag!

Dit wordt voortaan mijn leuze :

Als het leven je uitdaagt met tegenslagen, daag jezelf dan uit om sterker te worden!

Ik heb alvast leuke vooruitzichten.  Vanaf vrijdag plan ik elke dag een nieuwe blog, dit gaat me zeker positieve energie geven.  Ik reken dus op heel veel volgers. Volgende week ga ik mijn batterijen opladen tijdens een wandelvakantie in de Oostenrijkse bergen.  Ik kan jullie nu al beloven dat ik jullie ga verwennen met een leuke fotoblog van deze sportieve vakantie.

 

Juice Junkie

Als spitsuurvrouw is gezond eten een echte uitdaging. Heel vaak goede voornemens, maar ook net zo vaak hervallen in oude gewoontes. Snelle hap, snelle suikers, snoepje hier en snoepje daar, altijd weer het goede voornemen : dit is het laatste koekje, de laatste suikerboon, het laatste stukje taart, … vanaf morgen snoep ik niet meer. Maar dan verjaart er weer een collega … of kort gezegd, verslaafd aan snelle suikers. Herkenbaar ?!

Ook altijd een hele uitdaging om dagelijks de aanbevolen portie groenten en fruit te eten.

Tot een collega me een goede tip gaf : waarom maak je geen smoothie als ontbijt of vieruurtje? Mijn eerste reactie was : dat is echt niks voor mij, zo’n gedoe. Volgens haar was het echter ‘poepsimpel’. Ze gaf me een tip voor een basic apparaat en adviseerde me enthousiast om wat yoghourt of fruitsap te mixen met stukken fruit of groenten. Overtuigd door haar enthousiasme bestelde ik een Kenwood Blender, basismodel (minder dan 50 €) en geleverd met 2 drinkbekers.

.9200000069124264

In eerste instantie keek ik nog sterk op tegen het gedoe om eerst langs de groenteboer te gaan, vervolgens alles te wassen, te schillen, in stukjes te snijden en dan ook nog eens met mijn vieze handen de blender aan te zetten? Ik ging online wat opzoeken en vond al snel de online webshop Juice Junkies. Zij leveren (zowel in België als in Nederland) zakjes met diepgevroren IQF (Individual Quick Frozen) kwaliteit groenten en fruit, klaar om een smoothie van te maken.  Een innovatief idee en voor mij een echte aanrader! Mijn kinderen zijn helemaal gek van de Strawberry Split, ik vind de Minty Mojito echt de max.

En ik begon enthousiast smoothies te mixen. Voor mij is het ondertussen mijn vast vieruurtje geworden op werkdagen. Ik mix ’s morgens een smoothie, draai de dop erop en neem de drinkbeker gewoon zo mee naar het werk zodat ik een hongertje of suikerdip toch wat gezonder kan verzadigen.

Ik kan niet zeggen dat ik nu volledig snoepvrij ben, maar het heeft toch een positief effect op mijn energieniveau. Ook mijn beide dochters zijn ondertussen fervente ‘juice junkies’ en vooral de oudste was helemaal geen groenten of fruiteter. Veel verder dan een geraspte wortel of een aardbei geraakt die normaal echt niet.

Ondertussen experimenteer ik zelf al heel wat met smoothie recepten (die ik hier regelmatig met jullie zal delen). En we bijten de spits af met:

SMOOTHIE MET BANAAN EN FRAMBOOS

Lekker gezonde ontbijtsmoothie van frambozen, banaan en sinaasappel

Ingrediënten (voor 1 persoon)

. halve banaan
. 50 g frambozen
. 100 ml natuurlijk sinaasappelsap
. 100 gr yoghourt (naar keuze)
. 0,5 eetlepel citroensap

En blenden maar … smakelijk!

36417509_971466199682988_1665015742413668352_n

 

 

De blik van Bourlon

Als ‘Master in de Economie’ en zakenvrouw heb ik altijd een sterke bewondering gehad voor Gert Verhulst en Hans Bourlon, mede-oprichters van Studio 100.  Wat een mega succes hebben deze generatiegenoten van mij op de wereld gezet met hun amusementsfabriek ‘Studio 100’.  Je kan voor of tegen de commercialisatie van het kinderamusement zijn, maar 1 ding is zeker : het getuigt van lef, innovatie, ondernemerschap, management, strategie en visie, … om een dergelijk bedrijf uit te bouwen.  Wat zou hun geheim voor succes zijn ? 

Toen mijn oudste dochter een tijdje geleden een lezing van Hans Bourlon had bijgewoond op de unief in Antwerpen (waar ze trouwens héél enthousiast over was) kwam ze thuis met het boek van Hans Bourlon.  Zou ik hierin het antwoord vinden ?

VOOR JOU GELEZEN

DE BLIK VAN BOURLON
Tekst : Hans Bourlon
Illustraties : Randall Casner
 
Uitgever : Manteau
144 blz.

In ‘De Blik van Bourlon’ gunt de gedreven ondernemer ons met veel gevoel voor humor en zelfrelativering een inkijk in zijn leven als CEO van Studio 100.  Hans Bourlon zoekt al schrijvend waar het echt om draait in het leven en hij schetst hoe hij menselijkheid, zingeving en stilte vindt.  Tegelijk legt hij raak en precies de Vlaamse ziel van vandaag bloot.

Je ontdekt hoe het er achter de schermen van studio 100 aan toegaat.  Je leest over het succes, de tegenslagen en ook de menselijke drama’s die ondernemen soms met zich meebrengt.  Dit boekt maakt je aan het lachen, bezorgt je een krop in de keel en stemt je tot nadenken.

BOEKRECENSIE

Het boek leest voor mij heel vlot, eigenlijk ook als een zoektocht van een ‘spitsuurman’ naar tijd, energie en goesting om te genieten.   De voorganger van deze spitsuurvrouw.blog in mannelijk en veel professioneler formaat ?

Het leest niet als het zoveelste managementboek, zoals de titel misschien zou doen vermoeden.  Het geeft geen antwoord op de vraag waarom Studio 100 zo succesvol was en is.  Het is eerder een aaneenschakeling van persoonlijke herinneringen en opvallende gebeurtenissen, allemaal neer geschreven in afzonderlijke verhaaltjes, die zich afspelen tegen de achtergrond van zijn dagelijks jachtig leven, heel herkenbaar voor mij en wellicht voor velen van ons.

Ook Hans Bourlon is een man, zoals jij en ik, die op zoek is naar de zin van het leven. Verder is het heel opvallend hoe hij leeft met een groot EQ, hij heeft veel oog voor de mens in al zijn aspecten.  Dit alles vertaalt hij in leesbare teksten, o wat ben ik jaloers op deze man zijn inspiratie en schrijftalent.  Hij heeft een vlotte en humoristische pen, ook duidelijk heel wat zelfrelativering.  Ik hoop dat ik op een dag ook zijn inspiratie mag ervaren om verhalen zo boeiend neer te schrijven.

Dit boek is echt warm aanbevolen ‘feel-good’ lectuur! Om zelf te lezen of om iemand cadeau te doen!

De meest opvallende passage vind ik zelf terug op blz. 139.  De auteur vertelt hier over een serie die hij tijdens de kerstvakantie op TV heeft gekeken.

‘… Maar wat bij mij bleef plakken zat aan het begin van de serie.  Walter White neemt zijn leven radicaal in handen op het moment dat hij de dood voor ogen ziet.  Waarom wachten we tot een rode kaart u het veld afstuurt ? Breek met de routine.  Zoek nieuwe paden en zet voortdurend verandering in gang.  Het kan de sleutel tot geluk zijn.’

En dat is nu net wat ik met deze nieuwe blogsite wil doen …